آیا فروشگاه اپیک منجی گیمرها می‌شود؟

اتفاقات کلیدی زیادی در گذر زمان موجب شکل گیری موجی بزرگ می‌شوند و این موج بعدها تحولی عظیم در مسیر پیش رو ایجاد می‌کند. کمپانی والو پانزده سال پیش یک تصمیم بزرگ گرفت، ایجاد اولین فروشگاه اینترنتی بازی‌های ویدیویی. تصمیمی که درنهایت ختم به پایه گذاری بزرگ‌ترین فروشگاه و جامعه حال حاضر بازی‌های ویدیویی شد، استیم.

تا سال ۲۰۱۱ و عرضه فروشگاه اینترنتی رسمی الکترونیک آرتز، استیم رقیبی نداشت. البته اوریجین هم نتوانست در جذب مخاطب موفق عمل کند. عدم وجود قابلیت‌های کلیدی و کاربردی به همراه ضعف در مشارکت با دیگر ناشرهای بازی‌های ویدیویی از جمله عواملی بودند که موجب شدند اوریجین هیچوقت حتی در حد و اندازه‌های رقابت با استیم نباشد.

در ادامه تلاش ناشران برای ایجاد پلتفورم برای فروش بازی‌های ویدیویی، UPlay شکل گرفت. طی سال‌های گذشته شاید کمتر کاربری به سراغ این فروشگاه اینترنتی رفته و از آن خرید کرده باشد. زمانی که می‌توانید بازی‌های یوبیسافت را به سادگی روی استیم خریداری کنید و از آن‌ها در کنار سایر بازی‌هایتان لذت ببرید، چه نیازی به استفاده از UPlay وجود دارد؟

مثال اوریجین و UPlay را به این منظور مطرح کردیم تا اشاره کنیم که طی سال‌های گذشته، استیم بزرگ‌ترین و جامع‌ترین فروشگاه بازی‌های ویدیویی بوده است. آمار و ارقام منتشر شده از میزان فعالیت کاربران و خرید و فروش‌های انجام گرفته چه در بخش فروشگاه و چه در میان کاربران نشان می‌دهد شاید سال‌های سال طول بکشد تا رقیبی قدرتمند بتواند این آمار و ارقام را پشت سر بگذارد و رکوردی جدید ثبت کند.

در کنار تمام موفقیت‌های استیم طی سال‌های اخیر، در مطلبی جداگانه به بررسی تمام مشکلات و ایرادات پشت پرده استیم پرداختیم. ایراداتی که نشان می‌دهد استیم برخلاف روند سال‌های ابتدایی خود در برخورد با ناشران بسیار مستبدانه رفتار می‌کند و در بسیاری از مواقع حق و حقوق آنان را ضایع می‌کند.

موج به راه افتاده در این خصوص اگرچه نتوانست خطری برای استیم ایجاد کند و موقعیت فوق العاده مستحکم آن را متزلزل کند، اما توانست فرصتی را برای رقیبان به وجود آورد که از این مسئله استفاده کنند و پلتفورم فروش بازی‌های ویدیویی خود را بالا بکشند.

هر از چندگاهی اخباری مبنی بر فعالیت غول تکنولوژی چین یعنی تنسنت در خصوص ایجاد یک فروشگاه برای بازی‌های ویدیویی به بیرون درز می‌کرد. به نظر می‌رسد که هم اکنون این فروشگاه با نام WeGame در چین و به صورت انحصاری برای این کشور در دسترس است. فروشگاهی که پس از پشت سر گذاشتن تست‌های اولیه قرار است برای تمام کشورها دردسترس قرار گیرد و تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین رقبای استیم شود.

در این بین، قطعا تا سال‌های سال از موج بتل رویالی که در سال ۲۰۱۶ ایجاد شد یاد می‌شود. موجی که باعث شد اپیک گیمز به درآمد چند میلیارد دلاری دست پیدا کند و به فکر توسعه یک فروشگاه اینترنتی بیافتد. گرچه تا پیش از آن اپیک به ساخت بازی‌ها و فروش موتور گرافیکی موفق خود یعنی Unreal Engine درآمد چشمگیری داشت، اما درآمد حاصل از فورتنایت تا حدی زیاد بود که شاید کمتر کسی می‌توانست آن را پیش‌بینی کند.

پیش از برگزاری مراسم TGA 2018 اپیک به صورت رسمی فروشگاه اینترنتی خود را معرفی کرد. فروشگاهی که هدف اصلی خود را رقابت با استیم قرار داده و اگر نگاهی دقیق‌تر به درآمد حاصل از فورتنایت بیندازیم، متوجه می‌شویم که اپیک پشتوانه لازم برای ورود به نبرد با این غول عظیم الجثه بازار بازی‌های ویدیویی را دارد.

اما سوال اصلی اینجاست، آیا اپیک سیاست درستی برای رقابت با استیم و به وجود آوردن پلتفورمی جهت بهبود شرایط گیمرها و ناشران یا بازی‌سازان در پیش گرفته است؟

برای پاسخ دادن به این سوال بهتر است ابتدا از خروجی آن شروع کنیم. بهترین و ایده‌آل‌ترین شرایط برای یک کاربر که قصد خرید بازی‌های ویدیویی را دارد چیست؟ خرید یک بازی باکیفیت با کم‌ترین قیمت ممکن و دسترسی به آن با بهترین امکانات موجود.

هزینه خرید بازی‌های ویدیویی طی سال‌های گذشته تغییری نکرده و پیش‌تر نیز به بررسی دلایل این مسئله و همچنین راه حل ناشرها برای بالا نبردن قیمت بازی‌های ویدیویی پرداختیم. استیم نیز برهمین اساس طی سال‌های گذشته مطابق با بازار جهانی و تصمیم ناشران، بازی‌های ویدیویی را در اختیار کاربران قرار داده و هیچوقت تصمیمی مبنی بر گران فروختن یک بازی نداشته است.

گرچه حفظ قیمت ۵۹٫۹۹ دلاری برای بازی‌های بزرگ یا به عبارتی AAA رضایت کاربران را به دنبال دارد، تجربه نشان می‌دهد ارائه قیمتی کم‌تر همیشه خرسندی مخاطبین را به همراه دارد و شاید این مسئله به بالا رفتن فروش و درنهایت بالاتر رفتن سود ناشران کمک ویژه‌ای کند.

این درواقع همان انتظاری است که کاربران از فروشگاه اپیک دارند. ایجاد یک رقابت که درنهایت ختم به کاهش هزینه‌ها و دسترسی به امکانات بیشتر شود و فروشگاه اپیک به عنوان اصلی‌ترین و بزرگ‌ترین رقیب حال حاضر استیم تمام نگاه‌ها را معطوف به خود کرده تا در نهایت شاهد رخ دادن این اتفاقات باشیم.

اما مشکل اصلی اینجاست که هیچ کدام از سیاست‌های حال حاضر اپیک در راستای تحقق این انتظارات قرار ندارد. اپیک تمام تلاش خود را می‌کند تا با حذف بازی‌ها از استیم، کاربران را مجاب به نصب و استفاده از فروشگاه خود کند. این درواقع شروع رقابتی ناعادلانه است که ثمره آن هیچ منفعتی برای کاربران ندارد.

فروشگاه اپیک آنقدر از استانداردهای مد نظر کاربران فاصله دارد که کمتر کسی ترجیح می‌دهد برای دانلود و نصب بازی به سراغش برود و اگر دسترسی به فورتنایت تنها از طریق این فروشگاه میسر نبود، شاید تعداد کاربران آن هم‌اکنون بسیار کمتر می‌شد. در جدول پایین نگاهی به تمام امکانات و خصوصیاتی ‌می‌اندازیم که استیم مدت‌هاست در اختیار کاربران قرار داده و فروشگاه اپیک همچنان در ارائه آن‌ها ناکام است:

امکانات فروشگاه استیم فروشگاه اپیک
سیو ابری دارد ندارد
پروفایل کاربری دارد ندارد
نقد کاربری دارد ندارد
فروم دارد ندارد
امکان اضافه کردن ماد دارد ندارد
لیست دوستان و قابلیت چت کردن دارد دارد
امکان ساخت گروه دارد ندارد
امکان معاوضه آیتم‌ها دارد ندارد
امکان تغییر نمایش بازی‌ها دارد ندارد
امکان مشارکت در یک اکانت دارد ندارد
امکان استریم کردن در سایر پلتفورم‌ها دارد ندارد
پخش زنده دارد ندارد
امکان ثبت و اشتراک گذاری اسکرین شات دارد ندارد
امکان ایجاد یا استفاده از مطالب آموزشی دارد ندارد
لیست علاقه‌مندی‌ها دارد ندارد
امکان تماس صوتی دارد ندارد
قابلیت بازی کردن به صورت آفلاین دارد ندارد
پشتیبانی از مک و لینوکس دارد ندارد

همانطور که مشاهده کنید، هم اکنون فروشگاه اپیک حتی ساده‌ترین و پیش پا افتاده‌ترین قابلیت‌های ممکن مانند اضافه کردن بازی‌ها به لیست علاقه‌مندی را نیز ندارد. این مسئله موجب می‌شود تا از نظر به وجود آوردن تجربه‌ای جدید و متفاوت برای کاربران، فروشگاه اپیک کیلومترها تا رسیدن به استیم فاصله داشته باشد.

درواقع مشکل فروشگاه اپیک همین است. به جای تمرکز روی اضافه کردن قابلیت‌ها و درنتیجه جلب مخاطبین به واسطه ارائه خدمات بهتر، این فروشگاه تمرکز خود را روی در اختیار گرفتن انحصار زمانی عرضه بازی‌ها گذاشته است. یعنی دقیقا همان چیزی که هیچ یک از کاربران نیازی به آن ندارند.
چه کسی خوشش می‌آید که مثلا برای تجربه بازی x، استیم را استفاده کند و برای تجربه بازی y به سراغ فروشگاه اپیک برود؟ دلیل ایجاد این حجم از حساب کاربری روی هر فروشگاه و استفاده از چندین و چند پلتفورم مختلف برای خرید و تجربه بازی‌ها چیست؟

طبق آمار منتشر شده از سال ۲۰۱۸، استیم روزانه ۴۷ میلیون کاربر فعال دارد و این رقم در ماه به ۹۰ میلیون کاربر می‌رسد. رکورد تعداد کاربران آنلاین استیم ۱۸.۵ میلیون نفر است و ماهیانه ۱.۶ میلیون خرید از طریق این فروشگاه شکل می‌گیرد.

اپیک در مسیری گام برداشته که کاربران مجبور شوند برای تجربه یک بازی خاص مانند Ashen تنها به این فروشگاه مراجعه کنند. اگرچه تعداد بازی‌های موجود در این فروشگاه در حال حاضر انگشت شمار است و فرسنگ‌ها تا ۳۰ هزار بازی موجود روی استیم فاصله دارد، اما همین گام‌های ابتدایی برای جلب نظر ناشران چگونه برداشته شده؟

صرف نظر از دیویژن ۲ که برخلاف نسخه اول خود این بار روی فروشگاه اپیک و UPlay منتشر می‌شود و عملا برای تجربه آن نیازی به مراجعه به فروشگاه اپیک و استفاده از آن نیست، شاهد عرضه Metro Exodus روی این فروشگاه هستیم.

بازیی که با حواشی بسیار زیاد تنها دو هفته پیش از انتشار و پس از یک مدت طولانی قرار گرفتن برای پیش فروش از استیم برداشته شد و روی این پلتفورم قرار گرفت، آن هم نه به عنوان یک قرارداد دائمی، بلکه تنها برای انحصار زمانی یک ساله. این انحصار زمانی و از طرفی اقدام غیراخلاقی Deep Silver (ناشر بازی) و فروشگاه اپیک موجب شد تا بسیاری از گیمرها خشمگین شوند و کمپین بزرگی برای محکوم کردن این انتقال به وجود آید.

کاربران خشمگین با انتشار نقدهای منفی متعدد طی روزهای گذشته حسابی از خجالت قسمت‌های پیشین مترو درآمده‌اند.

گرچه اپیک در راستای آرام کردن و کاربران و از طرفی جلب نظر آن‌ها اقدام به فروش بازی با قیمتی کمتر از استیم و با هزینه ۴۹٫۹۹ دلار (۱۰ دلار کمتر از استیم) کرد، اما باز هم کاربران حاضر به خرید بازی از فروشگاه اپیک نشدند و به نوعی خرید بازی را تحریم کردند.

تنها سیاست صحیح اپیک در راستای رقابتی سالم با استیم کاهش چشمگیر سود خود از فروش بازی‌ها بود. استبداد استیم در این سال‌ها موجب شده بود تا ناشران سهم ۳۰ درصدی این فروشگاه از سود حاصل از فروش بازی‌های خود را بپذیرند و به نوعی با آن کنار بیایند. همین مسئله نیز برای بسیاری از ناشران دردسرساز شده بود و آن‌‌ها به شدت پرداخت این هزینه را به فروشگاهی که کوچک‌ترین سهم یا مشارکتی در تبلیغات و کمک به بالاتر رفتن میزان فروش آنان ندارد، محکوم می‌کردند.

فروشگاه اپیک به جای سهم ۳۰ درصدی اعلام کرد که تنها ۱۲ درصد از سود فروش بازی‌ها را بر می‌دارد. این بدین معناست که ناشران با فروش بازی‌های آن خود روی این پلتفورم به نسبت استیم ۱۸ درصد سود بیشتری کسب می‌کنند که برای هر ناشری این رقم حائز اهمیت است. چه ناشری که بازی تازه عرضه شده‌اش میلیون‌ها دلار فروش می‌کند و چه ناشر کوچکی که چشم به تعداد اندک نسخه‌های فروش رفته از بازی ایندی خود دوخته است.

فروشگاه اپیک

در راستای رقابت با استیم، تنها همین سیاست بود که موجب شد استیم کمی دست از سیاست‌های جاه طلبانه خود بردارد و قرارداد جدیدی را با ناشران منعقد کند. طبق این قرارداد جدید، اگر میزان فروش بازی منتشر شده به ۱۰ میلیون دلار برسد، سهم ناشر ۵ درصد افزایش پیدا می‌کند. اگر این مقدار به ۲۰ میلیون دلار برسد باز هم ۵ درصد به ناشر اختصاص پیدا می‌کند تا درنهایت شاهد مشارکتی ۲۰ – ۸۰ درصدی بین استیم و ناشران باشیم.

رسیدن به چنین میزان فروشی برای ناشران بازی‌های ایندی یک رویاست و این رقم تنها برای بازی‌های AAA قابل دسترس است. در نتیجه شرایط برای بازی‌های ایندی تغییری نکرده و همچنان فروشگاهی مانند اپیک بهترین گزینه برای فروش این بازی‌ها و رسیدن سود بیشتری به ناشر آن‌ها محسوب می‌شود.

درواقع این همان چیزی است که تمام گیمرها از فروشگاه اپیک انتظار دارند. کم کردن سهم خود از سود فروش بازی‌ها و درنتیجه کاهش قیمت بازی‌های ویدیویی. تصمیمی که منجر می‌شود استیم و سایر فروشگاه‌های اینترنتی از آن تبعیت کنند و درنهایت شاهد یک کاهش قیمت کلی برای تمام بازی‌های ویدیویی باشیم.

این چیزی است که ما نیاز داریم و خواهان رسیدن به آن هستیم، نه ایجاد انحصار زمانی و اجبار برای استفاده از فروشگاه اپیک. فروشگاهی که برای تجربه بازی‌های تک نفره خود نیز نیاز به آنلاین بودن دارد و کاربران حتی نمی‌توانند بدون اینترنت مشغول تجربه بازی‌های خود شوند.

فروشگاه HumbleBundle علاوه بر فروش بازی‌ها با تخفیف‌های فوق العاده، برخی مواقع بازی‌های رایگانی را در غالب کدهای استیم به کاربران هدیه می‌دهد.

محدودیت در فروشگاه اپیک آنقدر زیاد است که تنها راه شما برای خرید یک بازی پرداخت مستقیم هزینه آن است. اما در استیم شرایط متفاوت است و راه‌های مختلفی برای دسترسی به یک بازی وجود دارد. شما می‌توانید با فروش آیتم‌های خود مقداری از هزینه خرید هر بازی را به دست آورید و سپس با شارژ حساب کاربریتان آن را خریداری کنید.

یا می‌توانید از وبسایت‌های دیگر کد فعال سازی بازی را خریداری کنید و سپس با وارد کردن آن در استیم، بازی خود را تحویل بگیرید. این مسئله زمانی مهم جلوه می‌کند که بسیاری از وبسایت‌های اینترنتی بازی‌های تازه عرضه شده را با تخفیف‌های جزئی ۵ الی ۱۰ درصدی به فروش می‌رسانند و شما می‌توانید با پرداخت هزینه‌ای کمتر، بازی خود را روی فروشگاه استیم تحویل بگیرید.

درواقع استیم تلاش نمی‌کند شما را وادار به خرید بازی از خود کند. استیم طی سال‌های اخیر تبدیل به یک اجتماع بزرگ از گیمرها شده تا پیش یکدیگر جمع شوند و بتوانند در محیطی امن و سالم به تبادل اطلاعات، آیتم، اشتراک گذاری لحظات و… بپردازند. اجتماعی که در فروشگاه اپیک وجود ندارد و می‌بایست مدت‌ها صبر کرد تا نمونه کوچکی از آن را (با فرض ایجاد زیرساخت‌هایی که هم اکنون وجود ندارند) مشاهده کنیم.

فروشگاه اپیک می‌تواند همان منجی‌ای باشد که منتظرش هستیم. همانی که برای کاربران امکانات جدیدی به وجود می‌آورد، قیمت بازی‌ها را کاهش می‌دهد و در ساخت یک اجتماع پویا برای گیمرها مشارکت می‌کند. تمام این انتظارات زمانی برآورده می‌شود که اپیک مسیر درست را تشخیص دهد و پیشروی در آن را شروع کند.

پایان مسیری که هم‌اکنون پیش روی فروشگاه اپیک قرار دارد مشخص است. تبدیل شدن به یک فروشگاه شکست خورده که تنها سیاست آن برای جذب مخاطبین روی آوردن به انحصار گرایی و اجبار به استفاده از خود است. روشی که شاید بسیاری از کاربران آن را نپسندیده و به شدت با آن مخالفت کنند. نظرات خود درخصوص سیاست گذاری‌های اخیر فورشگاه اپیک را با ما در قسمت نظرات به اشتراک بگذارید.

The post آیا فروشگاه اپیک منجی گیمرها می‌شود؟ appeared first on دیجیاتو.

در پشت پرده فروشگاه استیم چه می‌گذرد؟

از زمانی که حضور برروی استیم آرزوی تمام بازی‌ سازان کامپیوتر بود مدت زمان زیادی نگذشته است. در آن زمان اگر می‌توانستید پس از تماس با استیم توجه آنان را جلب کنید و درنهایت حکم فروش بازیتان برروی این فروشگاه صادر می‌شد، بلیط طلایی را صاحب شده بودید و موفقیت در دستان شما بود.

دیگر خبری از آن روزها نیست. با وجود اینکه امروزه فروش بازی برروی فروشگاه استیم ساده‌تر از همیشه است تنها برخی بازی‌های محدود هستند تا در الگوریتم‌های خاص والو برای تبلیغات قرار می‌گیرند و از طرف این کمپانی حمایت می‌شوند. بقیه ناشرها به عهده خود رها می‌شوند و عملا والو هیچ پشتیبانی یا تبلیغاتی درخصوص محصولات آنان منتشر نمی‌کند.

این دوگانگی رفتار در برخورد استیم با ناشران و بازی‌های مختلف موجب شده تا موجی از ناراحتی و درمیان آنان شکل بگیرد. تیم کولویل (Tim Colwill) نویسنده وبسایت پالیگان پس از مصاحبه با بیست ناشر مختلف به اطلاعات باورنکردنی و عجیبی درخصوص سیاستهای استیم دست پیدا کرده که در ادامه به بررسی آنان می‌پردازیم.


قصه از کجا شروع شد؟

استیم

پس از نوشتن یک مقاله درخصوص برخورد والو و بررسی عملکرد اخیر این کمپانی، ناشران و بازی‌سازان کوچک و بزرگ بسیار زیادی با من تماس گرفتند و درخصوص مشکلات و رفتار ناعادلانه والو لب به سخن گشودند.

مسئله‌ای که در این میان برایم جالب بود ترس و واهمه تمام این افراد از آشکار شدن نامشان در فضای رسانه بود به طوریکه حتی برخی از آنان از یک تماس ساده نیز اجتناب می‌کردند. البته دلیل این رفتار مشخص است، ترس از دست دادن شغل و درآمدی که هرچند ناچیز و نادعادلانه به دست می‌آید کافیست تا با این افراد همدردی کنم.

تقریبا این فضای بسته و تاریک را می‌توان مشابه وضعیت طراحان و فعالان بخش کامیونیتی استیم دانست. جایی که کوچک‌ترین اعتراض یا انتقاد ممکن است نتیجه‌ای سخت گیرانه داشته باشد و موجب شود درآمد این افراد از همین بخش کوچک نیز قطع شود.

مطالبی که از این به بعد مطرح می‌شوند جمع بندی تمام مسائلی است که از طریق صحبت با این ناشران و بازی‌سازان به دست آوردم.

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات استیم بخش نقدهای کاربران است

اولین چیزی که توجه کاربران را پس از ورود به صفحه یک بازی جلب می کند، میانگین نقد کاربران برای آن است

تقریبا پنج سال از زمانی که استیم سیستم نقدهای کاربران را معرفی کرد می‌گذرد. از آن زمان تاکنون می‌توان میلیون‌ها نقد و بررسی متفاوت از کاربران را برای بازی‌های مختلف مشاهده کرد. چندان بی راه نیست که این سیستم را عامل پیدایش نسل جدیدی از ژورنالیست‌ها نام برد.

این سیستم  به کاربران استیم اجازه می‌دهد تا به سادگی و با آزادی بیان بالا نظرات و پیشنهادات خود را درخصوص بازی‌های مختلف بیان کنند. درواقع می‌توان از این سیستم به عنوان سیاست موفق والو در بهره‌ برداری بهینه از کاربران و افزایش مشارکت آنان در اکوسیستم استیم یاد کرد. تاریخ ثابت می‌کند که والو هیچوقت برای فعالیتی که می‌تواند بصورت رایگان انجام شود هزینه نمی‌کند!

همانطور که ممکن است نظرات و نقدهای کاربران موجب بهبود شرایط یک بازی از نظر فروش یا ارتقاء سطح کیفی شود، همزمان می‌تواند آسیب‌های شدیدی نیز به آن وارد کند. به همین خاطر است که طی پنج سال گذشته بسیاری از ناشران و بازی‌ سازان از این سیستم به عنوان یک کابوس تمام نشدنی یاد می‌کنند.

«روشی که استیم برای کنترل کردن بخش نظرات استفاده می‌کند بسیار بی‌رحمانه است. در بسیاری از موارد این سیستم حکم خنجری را پیدا می‌کند که ناباورانه در پیکر یک بازی فرو می‌رود». این حرف را یکی از ناشرانی که بیش از پانصد نقد برای محصولش نوشته شده بیان کرد و افزود: «من واقعا نمی‌خواهم در این مورد صحبت کنم. چرا که بسیاری از گیمرها نمی‌دانند تاچه حد قدرتمندتر از چیزی هستند که تصور می‌کنند.»

بخش بزرگی از پروفایل بازی‌ها به قسمت نقد کاربران اختصاص پیدا کرده و درواقع یکی از اولین قسمت‌هایی است که هر کاربر پس از ورود به صفحه بازی مورد نظر خود به سراغش می‌رود. در این قسمت برآوردی از کلیه نقدهای منتشر شده به رنگ سبز برای داشتن بیش از ۷۰ درصد نقدهای مثبت و رنگ قهوه‌ای برای رسیدن به ۵۰ درصد نمایش داده می‌شود.

تعداد نقدهای مورد نیاز برای رسیدن از یک وضعیت مناسب و قابل قبول برای بازی سازان ناشران کوچک آنقدر کم و غیرقابل پیش‌بینی است که حتی ممکن است با منتشر شدن ۵ نقد از طرف کاربران ناگهان وضعیت یک بازی از خوب به متوسط تغییر کند.

بخش نظرات استیم به سادگی میتواند تبدیل به یک کابوس برای ناشران بازی شود

همین تغییر وضعیت ساده موجب افت شدید فروش یک بازی شده و آسیب جبران ناپذیری به تیم سازنده و ناشران آن وارد می‌کند. اگر این نقدها تنها حکم نظرات شخصی کاربران را داشتند و شامل انتقادات و پیشنهادات آن‌ها برای بهبود وضعیت بازی شدند وضعیت متفاوت‌تر بود. اما در حال حاضر استفاده‌ای که از آنان می‌شود بیشتر مخرب است تا سازنده.

یکی دیگر از مشکلات مسائل متفرقه و مرتبط با پشتیبانی بازیست که در قسمت نقدها و بررسی‌ها منتشر می‌شوند. درواقع بروز این مشکل باز هم به زیرساخت‌های اشتباه استیم مرتبط می‌شود. چرا که ابزار و قابلیت‌های موجود برای پشتیبانی از کاربران بیشتر در این بخش وجود دارد تا فروم استیم.

یکی از ناشران در این خصوص توضیح داد: «اگر یکی از کاربران مشکل خود را در قسمت فروم مطرح کند، هیچ ابزاری در اختیار ما نیست تا بتوانیم پاسخ دقیقی به او بدهیم. عملا هیچ دسترسیی برای شناخت کاربر و مشاهده پروفایل او، چک کردن مشخصات سخت افزاری آنان یا هرچیز دیگری وجود ندارد. به همین خاطر بسیاری از آنان برای بیان مشکلات خود به بخش نقدها مراجعه می‌کنند.

این مسئله درنهایت ختم به انتشار نقدهایی منفی می‌شود که محتوای آنان مسائلی مانند فراموش کردن رمز کاربری یا بروز برخی مشکلات ساده است. متاسفانه همین نقدهای غیرضروری آسیب بزرگی به وجهه بازی وارد می‌کنند.»

پس از صحبت با چند ناشر مختلف به این نتیجه رسیدم که عملا هیچ ابزار و قابلیتی برای پشتیبانی از کاربران در استیم وجود دارد. بسیاری از ناشران کاربران را به وبسایت یا راه‌های ارتباطی دیگری مانند دیسکورد دعوت می‌کنند تا بتوانند راحت‌تر به مشکلات آنان رسیدگی کنند.

ناشر بازی Nepethe در گفتگویی بیان کرد «برای رسیدگی به گزارشات کاربران کانالی در فروم استیم ایجاد کردم. مشکل اصلی اینجاست که برای هر پیام جدیدی که در این فروم گذاشته می‌شود هیچ نوتیفیکیشنی دریافت نمی‌کنم. به همین خاطر مجبورم برای رسیدگی به مشکلات کاربران روزانه چندین مرتبه فروم را بررسی کنم.»

او همچنین در ادامه گفت «بیشتر مواقع مشکلات و باگ‌های بازی را از چت کاربران در دیسکورد متوجه می‌شوم. وجود این مشکلات که از طرفی به سادگی قابل حل هستند فقط به این خاطر است که استیم هیچ توجهی به خواسته‌ها و نیازهای ناشران و نیازمندیهای ابتدایی آنان نمی‌کند.»

بهتر است نیم نگاهی هم به نیمه پر لیوان داشته باشیم

اما همه چیز درمورد سیستم نقد و بررسی کاربران در استیم ختم به اتفاقات ناگوار و منفی نمی‌شود. برخی از ناشران با استفاده از همین نقدها و نظرات تلاش می‌کنند برای بهبود وضعیت بازی خود استفاده کنند.

پاول توربت از استودیو Black Lab Games که اخیرا عنوان موفق  Battlestar Galactica: Deadlock را منتشر کرده در گفت گویی عنوان کرد «بیشتر نقدهایی که تاکنون از کاربران دریافت کرده‌ایم معتبر و به دور از منفی بافی بوده‌اند. بسیاری از آنان به نکات مثبت بازی‌های ما اشاره می‌کند که موجب می‌شود نقاط قوت کار خود را بشناسیم.

بسیاری دیگر از این نقدها نیز نکات منفی بازی را برایمان مشخص می‌کنند. قسمت‌ها یا مکانیزم‌هایی از بازی که کاربران آنان را دوست نداشته و از ما می‌خواهند تا آن‌ها را تصحیح کنیم. ما نیز به نظرات کاربران توجه می‌کنیم و تلاش می‌کنیم در بروز رسانی‌ها مشکلات موجود را برطرف کنیم.»

مورگان جافیت نیز که در کارنامه خود عرضه و پشتیبانی موفق از دو عنوان Hand of Fate و Hand of Fate 2 را دارد در دفاع از استیم می‌گوید «دوست داشتم سیستم نقد و بررسی استیم به کاربران یک پیام کوتاه دهد که اگر محتوای نقد شما مربوط به مشکلات بازی می‌شود، آن را اول به تیم سازنده بازی ارسال کنید.

مشکل من با نظرات منفی نیست. مشکل من این است که در حال حاضر سیستم نقد و بررسی استیم به درستی جدیدترین نظرات ارسال شده را به ناشران یک بازی نشان نمی‌دهد. این مسئله موجب می‌شود سرعت ما در برخورد با مشکلات بوجود آمده یا پشتیبانی از کاربران به شدت کاهش پیدا کند.

نظرات کاربران، چه مثبت و چه منفی، نشان دهنده احساسات آنان درخصوص هزینه‌ای است که برای خرید محصول ما پرداخت کرده‌اند. ما این حق را به آنان می‌دهیم که درصورت وجود نکات منفی، آن را نقد کرده و نمره‌ای منصفانه به بازی بدهند.»

با بررسی هر دو جناح، یعنی ناشرانی که از استیم دفاع کردند و ناشرانی که مخالف سرسخت آن بودند، به یک نتیجه واحد رسیدم. سیستم نقد و بررسی استیم با وجود اینکه تاثیر چشمگیری بر دیده شدن و فروش یک بازی می‌گذارد به هیچ عنوان پتانسیل و ابزار لازم را ندارد.

جالب است که با وجود این حجم از انتقادات، هنوز هم استیم درخصوص این بخش کاری نکرده و حداقل امکانات را برای پشتیبانی از ناشران و بازی سازان فراهم نکرده است.

سیاست استیم درخصوص بخش نظرات چه بوده است؟

فروم استیم آنطور که انتظار میرود در رسیدگی به مشکلات کاربران موثر نیست

استیم به سادگی خود را کنار کشیده است. چرا که سیستم نقد و بررسی کاربران را بی‌نقص می‌بیند و رسیدگی به وضعیت آن را از جمله مسئولیت‌های بازی سازان می‌داند.

با وجود اینکه این امکان برای ناشران فراهم شده تا برای پاک شدن نقدهای منفی تلاش کنند، اما این پروسه مانند یک معماست چرا که هیچ روش مشخصی برای آنان مشخص نشده تا چگونه و طبق چه شرایطی یک نقد منفی حذف می‌شود.

یکی از ناشران درخصوص عملکرد استیم می‌گوید: «والو هیچ مسئولیتی را در خصوص بخش نقدها و نظرات قبول نمی‌کند. این کمپانی حتی قبول نمی‌کند بسیاری از این نقدهای منفی ممکن است یک سوال ساده از تیم سازنده بازی باشد و پس از رسیدگی به آن می‌توان آن را حذف کرد.

والو به کاربران نیز هیچ اطلاعی نمی‌دهد که نظرات منفی آنان می‌تواند چه تاثیر مخربی بر فروش یک بازی بگذارد تا از این حیث حداقل کاربران پرسش‌ها و مشکلات خود را در قالب نظرات منفی منتشر نکنند. والو اینگونه فکر می‌کند که بازی سازان و ناشران ظرفیت تحمل نقدهای منفی را ندارند و تمام این انتقادات تنها برای شانه خالی کردن از زیر بار مشکلات بازیشان است!

والو حتی درخصوص نظراتی که برای دست انداختن یا اذیت کردن نیز منتشر می‌شوند هیچ عکس العملی نشان نمی‌هد. این در حالیست که ممکن است یک کاربر خرید بازی را به دیگران توصیه نکند چرا که قسمت چت آن اجازه تایپ حرف‌های ناشایست را به کاربران نمی‌دهد!»

جالب است که کاربران میتوانند به یک نقد رای «بامزه» بودن بدهند

این ناشر در ادامه بیان کرد: «پروسه رسیدگی به چنین نظراتی چیست؟ در قدم اول نظر کاربر را انتخاب کرده و یک تیکت درخصوص آن به استیم می‌فرستیم. بجز مواردی نادر تمام تیکت‌های ما با مخالف روبه‌رو می‌شوند و درنهایت نظر کاربر حذف نمی‌شود.

سپس به تیم پشتیبانی استیم ایمیل می‌زنیم تا درخصوص حذف نقدهای مورد نظرمان اقدام کنند. پاسخ آنان چیست؟ می‌گویند این وظیفه شماست تا فضایی آزاد برای بیان نظرات کاربران ایجاد کنید و از جانب نظرات منفی مشکلی برای شما ایجاد نخواهد شد! باور کردنش سخت است اما این واقعا جوابیست که تیم پشتیبانی استیم به یک ناشر می‌دهد.»

استیم درخصوص نظرات منفی به ناشران می‌گوید که از آنان نترسند چرا که مشکلی ایجاد نخواهد شد. برای مثال نیز به ده بازی پرفروش این فروشگاه اشاره می‌کند که حتی آنان نیز نظرات منفی دارند، اما به فروششان لطمه‌ای وارد نشده.

یکی از ناشران در این خصوص می‌گوید: «استیم طوری برخورد می‌کند که انگار متوجه قضیه نمی‌شود یا خود را به نفهمی زده است. تفاوت یک بازی ساز با بودجه‌های میلیون دلاری برای تبلیغات در سرتاسر شهر و حتی تلویزیون را نادیده می‌گیرد و از یک مثال نادرست برای توجیه کردن ناشران استفاده می‌کند.»

تخفیف‌های اجباری و قیمت گذاری براساس منطقه

نمونه ای از قیمت تبدیل شده به نرخ برخی از نقاط مختلف جهان

ناشران می‌دانند که کاربران از تمام نقاط دنیا می‌توانند بازیشان را از استیم خریداری کنند. سیاست استیم در فروش بازی‌ها به ارز هر منطقه حکم می‌کند تا قیمت گذاری استیم برروی بازی‌ها به نرخ رایج هر منطقه انجام شود.

اما نکته‌ای که هیچوقت ناشران متوجه نشده‌اند این است که بر چه اساسی استیم بازی‌ها را در مناطق مختلف جهان با قیمت‌های متفاوت و اکثرا با اعمال تخفیف‌هایی بین ۳۰ تا ۶۰ درصد نسبت به هزینه دلاری آن قیمت گذاری می‌کند. درواقع این مقدار تخفیف بسیار زیاد است و اعمال آن برروی بازیی که به تازگی عرضه شده، ضرر قابل توجهی به سازندگان آن وارد می‌کند.

اگر شما یک ناشر هستید، می‌توانید به با مراجعه به بخش Store Packages, Pricing & Release Dates و کلیک برروی گزینه پوند/دلار هزینه تبدیل شده برای هر منطقه را مشاهده کنید. نکته اینجاست که این تبدیل نه براساس نرخ مصوب جهانی بلکه براساس نرخ تعیین شده توسط والو تعیین می‌شود.

والو در قسمتی از قوانین و مقررات خود اعلام کرده که این قیمت گذاری بر اساس تجربیات و سوابق حاصل از فروش بیش از ده‌ها هزار بازی در فروشگاه استیم تعیین می‌شود. از بین تمام ناشرانی که با آنان برای نوشتن این مطلب صحبت کردم تنها یک نفر بود که از وجود چنین پاراگرافی در قوانین استیم اطلاع داشت و توانست آن را به من نشان دهد!

یک انتخاب انجام نشدنی

در اعماق قوانین و مقررات استیم میتوان قسمتی مربوط به نحوه قیمت گذاری پیدا کرد

مشکل اینجاست که از ابتدا وجود چنین سیستمی به ناشران اطلاع داده نمی‌شود و عملا بسیاری از آنان با نحوه ساز و کار آن مشکل دارند. یکی از ناشرانی که تجربه کار با سیستم قیمت گذاری منطقه‌ای کمپانی‌هایی نظیر اپل، نینتندو و گوگل را داشت در مصاحبه گفت که اصلا تصور چنین کاهش قیمتی را نداشته است.

البته والو ناشران را مجبور به استفاده از این سیستم نمی‌کند. اما عملا راهی که در مقابل آنان گذاشته محدود به قبول کردن این شرایط است. ناشران می‌توانند به والو اعتماد کرده و قیمت‌های اعلام شده در هر منطقه را بپذیرند یا بصورت هفتگی نرخ تبدیل بیش از چهل ارز را بررسی کرده و سپس بصورت دستی قیمت آنان را تغییر دهند.

طبیعیست که انجام این کار وقت و انرژی بسیار زیادی می‌برد و عملا غیرممکن است. برای مثال شما می‌توانید هزینه خرید بازی خود را ۱۴٫۹۹ دلار تعیین کنید و سپس براساس نرخ تبدیل دلار به روبل، آن را با قیمت ۹۴۵ روبل در روسیه به فروش بگذارید.

از این مرحله به بعد تنها باید امیدوار باشید که نرخ تبدیل دلار به روبل ثابت بماند و مجبور نشوید دائما قیمت بازی خود را تغییر دهید. چرا که استیم به هیچ عنوان شما را از این مسئله مطلع نمی‌کند و همه چیز در دستان شماست.

مشکل دیگر اینجاست که نتیجه اعتماد به قیمت گذاری والو برای تمام ناشران ثمره یکسانی ندارد و برخی از آنان با ضررهای عجیبی روبه‌رو می‌شوند.  برای مثال یکی از این ناشران در این خصوص بیان کرد که بخاطر عدم اطلاع از تخفیف‌های اعمال شده بر بازیشان در منطقه آمریکای جنوبی بخشی از سود خود را از دست داده‌اند.

با وارد شدن به حساب کاربری یکی از ناشران استیم متوجه شدم که تمام این ادعاها صحیح و بدون اغراق است. هزینه تعیین شده برای خرید برخی بازی‌های در مناطق مختلف بشدت پایین‌تر از نرخ واقعی آنان درصورت تبدیل با نرخ جهانی است و این مسئله باور نکردنی است.

آیا سهم ۳۰ درصدی استیم از فروش بازی‌ها منصفانه است؟

گیب نیول، موسس کمپانی والو و ایده حراج های مختلف استیم که جیب کاربران را حسابی خالی میکند

شاید برایتان جالب باشد که بدانید والو در ازای فروش یک بازی روی فروشگاه استیم، درآمدی ۳۰ درصدی از کل فروش بازی را سهیم می‌شود. با یک پرسش ساده درخصوص منصفانه بودن این سهم از تمام ناشرانی که با آنان مصاحبه کردم تنها یک جواب شنیدم، خیر!

بسیاری از این ناشران درمورد روزهای خوشی صحبت کردند که استیم به افزایش درآمد آنان کمک می‌کرد و سپس سهمی نیز از آنان دریافت می‌کرد. اما امروزه هیچ مسئولیتی قبول نمی‌کند و بدون انجام کوچک‌ترین کار، سهم یکسانی مانند گذشته دریافت می‌کند.

یکی از ناشران در این خصوص گفت: «زمانی کمپانی‌های دیگر مانند BMT Micro کار مشابه استیم را انجام می‌دادند و تنها ۴ الی ۵ درصد سود از فروش بازی دریافت می‌کردند. اما چه چیزی موجب می‌شد تا ناشران ۳۰ درصد سهم استیم را قبول کنند و باز هم به سراغ والو بیایند؟ بازاریابی قوی و مخاطبین زیاد فروشگاه استیم که زمانی برگ برنده آنان محسوب می‌شد و امروزه جوی مریض و فضایی ناسالم جایگزین آن شده است.»

وقتی درخصوص تفاوت سهم ۳۰ درصدی کمپانی‌های دیگری مانند مایکروسافت یا سونی و استیم پرس و جو کردم، گفته شد که مایکروسافت و سونی برای هر ناشر یک رابط مستقیم قرار می‌دهند. هر ایده یا تصمیمی که ناشران داشته باشند به سادگی و از طریق این رابط به دست این دو کمپانی می‌رسد. وجود همین گوش شنوا که به مشکلات و حرف‌های ناشران گوش دهد حداقل انتظاری است که ناشران از یک فروشگاه اینترنتی دارند.

مشکل اینجاست که چه خوب و چه بد، والو موجب شده تا سهم ۳۰ درصدی عرضه کنندگان بازی تبدیل به یک استاندارد شود. مهم نیست ناشران کدام فروشگاه را برای عرضه بازی خود انتخاب می‌کنند، چرا که می‌دانند سهم ۳۰ درصدی فروشگاه رقمی ثابت است و قابل تغییر نیست.

تنها نکته‌ای که تفاوت‌ها را رقم می‌زند، میزان حمایت و نوع پشتیبانی این فروشگاه‌ها از بازی سازان و ناشران است. چیزی که امروزه تبدیل به پاشنه آشیل استیم شده است.

استیم مانند دو روی مختلف یک سکه است

هنگامی که با ناشران بیشتری صحبت کردم، متوجه شدم که بسیاری از آنان به دو رو بودن استیم اشاره می‌کنند.

برای ناشرانی که عناوین شناخته شده و محبوبی دارند، استیم یک منبع فروش خوب با سیاست‌هایی شفاف و مرجعی مسئولیت پذیر است. یک فروشگاه ایده‌آل که می‌تواند آنان را در رسیدن به انتظاراتشان درخصوص فروش بازی نزدیک و نزدیک‌تر کند.

در نقطه مقابل، دیگر ناشران با مشکلات زیادی برای فروش بازی خود روبه‌رو هستند و حتی برای کوچک‌ترین ابزار و قابلیت‌های پشتیبانی با مشکل روبه‌رو هستند. این دسته از ناشران به هیچ عنوان از جایگاه خود در فروشگاه استیم اطلاعی ندارند و الگوریتم‌های والو را برای تبلیغات و قیمت گذاری درک نمی‌کنند.

این دسته از ناشران کوچک باید روزها منتظر پاسخ استیم به مشکلات و درخواست‌هایشان باشند. درحالیکه دیگر ناشران قدرتمند به سرعت هر چه تمام‌تر می‌بینند که مشکلاتشان حل شده و به درخواست‌هایشان رسیدگی می‌شود.

این تضاد در نحوه برخورد با ناشران مختلف موجب می‌شود تا بسیاری از ناشران کوچک و نوپا از رفتار والو به عنوان یک بی‌احترامی بزرگ یاد کنند. این مسئله به هیچ عنوان مربوط به بی‌ادبی کارکنان والو نمی‌شود، بلکه مستقیما از سیاست‌های نامناسب والو نشئت می‌گیرد.

یکی از ناشران در این خصوص می‌گوید: «من تابحال هیچ برخورد زشت یا زننده‌ای از کارکنان والو ندیده‌ام. درواقع احساس می‌کنم والو بسیار بیشتر از حد توان کارکنانش از آنان کار می‌کشد. میزان مشغله آنان به حدی است که انگار هریک چهار هزار شغل متفاوت دارند و این مسئله واقعا شوکه  کننده است.

سیاست والو بر این اساس است که به هیچ عنوان علاقه‌ای به استخدام کارمندان بیشتر ندارد. والو می‌خواهد به جای استخدام کارمند و چرداخت حقوق به آنان، برای هر فعالیت یک پروسه اتوماتیک ایجاد کند. همین مسئله موجب می‌شود تا رسیدگی به مشکلات ناشی از یک سیستم فشار زیادی به کارکنان بخش پشتیبانی وارد کند.»

حتی اگر ناشران ببازند، والو باز هم برنده است!

 

استیم به نوعی طراحی شده تا در پروسه فروش یک بازی کاملا نامرئی باشد. درواقع استیم خود را یک رابط میان ناشران و خریداران می‌داند و هیچ مسئولیت اضافه‌ای گردن نمی‌گیرد. در این میان پیکان تمام انتقادات کاربران درخصوص هرمسئله به سمت ناشران قرار می‌گیرد این مسئله به شدت غیرمنصفانه است.

اختلاف طبقاتی ایجاد شده میان ناشران بازی‌های بزرگ و شناخته شده با ناشران کوچک و مستقل موجب می‌شود تا دیگر از استیم نتوانیم به عنوان حامی بازی‌های ایندی یا مستقل یاد کنیم. همین مسئله موجب‌ می‌شود تا آینده این فروشگاه اینترنتی کمی تیره و تار تصور شود.

حتی تیم وبسایت پولیگان نیز پس از شنیدن تمام این مشکلات تلاش کرد تا با والو ارتباط برقرار کرد بلکه بتواند در بهبود شرایط ناشران گامی برداشته باشد. اما باز هم هیچ واکنشی از سوی والو دیده نشد تا مهر تایید نهایی بر تمام ادعاهای عنوان شده توسط ناشران کوبیده شود.

The post در پشت پرده فروشگاه استیم چه می‌گذرد؟ appeared first on دیجیاتو.