همه چیز درباره «آب مروارید» و راه‌های درمان آن

به گزارش بخش اجتماعی سایت خبرهای فوری، زمانی که نور به عدسی کدر شده چشم می‌تابد به شکل یک دانه مروارید داخل چشم دیده می‌شود به همین دلیل این بیماری آب مروارید نامیده می‌شود. تیره و کدر شدن عدسی چشم سبب بیماری کاتاراکت یا آب مروارید می‌شود به طوری که فرد تمام اجسام را در اطراف خود به طور مبهم و کدر مشاهده می‌کند. یکی از راه‌های درمان کاتاراکت پس از تشخیص و تأیید پزشک، عمل جراحی است.

علائم کاتاراکت

_تاری دید

_کاهش دید در شب

_دوربینی در یک چشم

_غیر شفاف و کم‌رنگ بودن تمام رنگ‌ها

_تغییر مکرر شماره عینک

پس از تشخیص پزشک، جراحی، شایع‌ترین درمان کاتاراکت است که با یک برش کوچک، عدسی چشم را با عدسی مصنوعی جایگزین می‌کنند.

مراقبت‌های بعد از جراحی

بنابر اعلام مرکز تحقیقات سالمندی، مراقبت‌های پس از جراحی از اهمیت فراوانی برخوردار است. احساس خارش چشم بعد از جراحی آب مروارید طبیعی بوده و بیمار باید از خاراندن، مالش و فشار دادن چشم خودداری کند. ممکن است در روزهای ابتدایی پس از جراحی، چشم‌ها اندکی به نور حساسیت نشان دهند که این موضوع نیز به مرور برطرف می‌شود. همچنین خم شدن ناگهانی و برداشتن اجسام سنگین پس از عمل جراحی می‌تواند سبب آسیب به چشم‌ها شود. رعایت نکات توصیه شده توسط پزشک متخصص در کوتاه شدن دوره نقاهت پس از جراحی بسیار مؤثر بوده و در صورتی که چشم جراحی شده به عفونت التهاب یا خونریزی مبتلا شد، بهترین راه مراجعه به پزشک است. /ایسنا

این خبر همه چیز درباره «آب مروارید» و راه‌های درمان آن اولین بار در خبرهای فوری و مهم. پدیدار شد.

۱۶ نکته شگفت‌انگیز درباره چشم انسان

هنوز رازهای زیادی درباره شگفتی‌های بدن انسان در طبیعت وجود دارد. از طرفی هم دانش و آموخته‌های قبلی‌مان در گذشته در رابطه با اعضای بدن ممکن است در تضاد با چیزی باشد که در حال حاضر کشف شده است. به …

The post ۱۶ نکته شگفت‌انگیز درباره چشم انسان appeared first on دیجیاتو.

چشم انسان چند مگاپیکسل دارد؟

شاید برای بسیاری از شما سوالاتی به وجود آید که آیا چشم انسان در مقابله با دوربین‌های پیشرفته‌ی کنونی می‌تواند کیفیت بهتری برای مشاهده به ارمغان آورد؟ یا اینکه چشم انسان چند مگاپیکسلی است؟ آیا اکنون بهتر نیست همانند بسیاری از فیلم‌های علمی-تخیلی، با یک عمل جراحی دو دوربین‌ را جایگزین چشم‌هایمان کنیم؟ حال یک دانشمند و عکاس معروف پس از بررسی این مسئله بالاخره جوابی برای این سوالات یافته است.

بر اساس گفته‌های دکتر راجر کلارک، چشم انسان رزولوشنی معادل ۵۷۶ مگاپیکسل دارد که دوربین‌ ۱۲ مگاپیکسلی آیفون ۷ یا حتی دوربین ۴۱ مگاپیکسلی نوکیا ۸۰۸ فاصله قابل توجهی با آن دارد. حال سوال اساسی اینجاست آیا این مسئله بدین معنی است که چشم انسان نسبت به دوربین‌ها برتری دارد؟

رزولوشن ۵۷۶ مگاپیکسلی بدین معنی است که تصویر مشاهده شده با این رزولوشن بقدری وضوح و کیفیت بالایی خواهد داشت که نمی توان پیکسل‌ها را از یکدیگر تشخیص داد. البته برای گرفتن تصویری با این حجم نیاز است که این مقدار پیکسل را در زمینه دید خود ثبت کنید.

دکتر کلارک مدعی شده که از آنجایی چشم انسان توانایی دید تنها یک نقطه را دارد، مجبور است که در محیط بچرخد تا آن را ثبت کند. بنابراین یک نگاه لحظه‌ای به محیط رزولوشن تصویر دریافت شده ار به ۵ الی ۱۵ مگا پیکسل می‌رساند.

چشم انسان ضعف‌های زیادی دارد که وجود آنها در یک دوربین به هیچ وجه قابل قبول نیست. تنها برتری انسان نسبت به دوربین آنها رزولوشن بسیار بالای آن در ثبت تصویر یک نقطه‌ی به خصوص است. بدین ترتیب مردمک نیاز دارد که در کل تصویر روبروی بچرخد تا بتواند اطلاعات لازم برای تکمیل تصویر را ثبت کند. این مسئله بدین علت است تا نقص سیستم بینایی را حل نماید.

با این وجود اینکه چشم انسان چندمگاپیکسلی است سوال اشتباهی است چرا که نمی‌توان مقایسه درستی میان این دو به عمل آورد. چرا که چشم بیشتر از آنکه تصویری را ثبت کند، همانند یک کاراگاه در تصویر می‌گردد و سرنخ های زیادی از محیط پیرامون خود تهیه می‌کند تا تصویر کلی توسط پردازنده‌های مغز ثبت شده و جلوی دیدگان فرد قرار بگیرد.

The post چشم انسان چند مگاپیکسل دارد؟ appeared first on دیجیاتو.

ساخت رباتی در ابعاد نانو که می‌تواند وارد چشم شود

یک تیم تحقیقاتی چند ملیتی موفق شدند رباتی در ابعاد نانو ایجاد کنند که می‌تواند با سوراخ کردن چشم و بدون آسیب رساندن به این عضو مهم، وارد لایه‌ی های زیرین آن شود.

این ربات که به شکل یک پروانه ساخته شده است، تنها ۵۰۰ نانومتر عرض دارد و از پوشش غیر چسبنده تشکیل شده است. موضوعی که به آن کمک می‌کند به راحتی وارد لایه‌های عمیق چشم شود و در آن حرکت کند.

این ربات کوچک دارای خاصیت مغناطیسی است تا بتوان با ایجاد میدان مغناطیسی از بیرون چشم، هدایت آن را تحت کنترل قرار دارد.

محققان ماتریس لایه‌های داخل چشم را با تار عنکبوتی مقایسه کردند که از دو طرف حالت چسبندگی دارد. برای جلوگیری از گیر کردن این ربات پروانه‌ شکل، محققان پوششی دو بخشی ایجاد کردند که یکی از این بخش‌ها لایه‌ای از مولکلول‌هاییست که روی سطح رویی پروانه قرار گرفته و بخش دیگر لغزنده است.

تصویری از یک میکروربات که برای جراحی چشم مورد استفاده قرار گرفت. این تصویر ارتباطی با متن ندارد.

دکتر «ژیگوانگ وو» یکی از محققان ارشد در انستیتو «مکس پلانک» که در زمینه‌ی سیستم‌های هوشمند فعالیت می‌کند درباره‌ی پوشش این ربات می‌گوید:

برای پوشش ما از طبیعت ایده گرفتیم. در گام دوم، ما از لایه‌ی مایع روی گیاه گوشتخوار استفاد کردیم که سطحی لغزنده روی پریستوم خود دارد تا بتواند حشره‌ها را شکار کند. در واقع کار ما شبیه به پوشش تفلون یک ماهیتابه است.

منظور دکتر «وو» از پریستوم، محیط اطراف دهان گیاه گوشتخوار بود. وی ادامه می‌دهد:

پوشش لغزنده برای ایجاد نیروی محرکه‌ی کافی ربات برای حرکت در چشم بسیار حیاتی است، چرا که میزان چسبندگی بین شبکه‌ی پروتئینی بیولوژیک در چشم و نانوربات ما را به حداقل می‌رساند.

اگر تکنولوژی یاد شده بتواند به نتیجه‌ی مطلوبی برسد، محققان امیدوارند بتوانند با کمک آن برخی دارو‌های مفید برای چشم را از این طریق وارد آن نمایند. از آنجایی که چشم از لایه‌ها و بخش‌های مختلفی تشکیل شده، این موضوع به پزشکان کمک می‌کند تا بتوانند داروی مورد نظر را به بخش‌های خاص و دقیقی از چشم ارسال کنند.

The post ساخت رباتی در ابعاد نانو که می‌تواند وارد چشم شود appeared first on دیجیاتو.