اسپیس اکس چگونه فضانوردان ناسا را برای استفاده از فضاپیمای خود آماده می کند؟

اسپیس اکس فضانوردان مورد نظر خود را در اختیار داشته، تاریخ پرتاب را معین نموده و حالا باید افراد منتخب را برای سفر پیش رو با فضاپیمای «Crew Dragon» خود آماده کند.

«گوین شاتوِل» رئیس اسپیس اکس به تازگی میزبان چهار فضانورد منتخب از ناسا بوده که قرار است با فضاپیمای کمپانی آمریکایی در مدار زمین قرار گیرند.  فضاپیمای Dragon یا اژدها اختصاصاً برای برنامه فضایی تجاری ناسا تحت عنوان «Crew» توسعه یافته و قرار است در آینده تعداد بیشتری از آن توسط اسپیس اکس تولید شود.

حال که فضانوردان برای انجام مأموریت ابتدایی انتخاب شده اند، باید در ماه های پیش رو تحت نظر اسپیس اکس تمرین کنند؛ چرا که تمام تجهیزات لازم برای شبیه سازی فضاپیما توسط این کمپانی تأمین شده و برای کار با آنها، تیم منتخب باید در محل مورد نظر شرکت به یادگیری موارد مورد نیاز بپردازند.

شبیه سازهای اسپیس اکس

اسپیس اکس

اسپیس اکس برای آماده سازی فضانوردان از دو شبیه ساز اصلی استفاده می کند که نخستین مورد برای فرمانده و خلبان طراحی شده است. این شبیه ساز شامل دو صندلی مرکزی کپسول فضاپیما به همراه صفحات لمسی و دکمه هاییست که فضانوردان در طول مراحل پرتاب و پرواز با آنها سر و کار دارند.

جالب است بدانید که اسپیس اکس در پروژه مشترک با ناسا نیز زبان طراحی خود را حفظ کرده و دیزاین تمام تجهیزات را تا جای ممکن ساده و به دور از شلوغی انجام داده است.

اکثر دکمه های فیزیکی فضاپیمای اژدها برای شرایط اضطراری پیش بینی شده اند

همچنین در فضاپیمای اژدها تعداد محدودی دکمه (به نسبت سایر فضاپیماها و حتی هواپیماها) وجود دارد که بیشتر آنها نیز برای شرایط اضطراری پیش بینی شده اند. به عنوان مثال فضانوردان برای فعال کردن سیستم اطفای حریق باید یک دکمه فیزیکی را فشار دهند. سایر تعاملات فضانوردان با فضاپیما از طریق سه عدد صفحه نمایش بزرگ لمسی انجام می شود که امکان استفاده از آنها با لباس ضخیم فضانوردی نیز وجود دارد.

یکی از ویژگی های جالب و اصلی این نمایشگرها قابلیت «ردیابی پرواز مداری» است که به سرنشینان اجازه می دهد با تنظیم زاویه دید مورد نظر، همواره محل دقیق کپسول فضاپیما و مسیر حرکت خود در مدار را رصد کنند.

اسپیس اکس

مورد بعدی امکان تغییر مسیر حرکت فضاپیما با استفاده از  نمایشگرهاست که تنها با یک لمس کوچک، پیشران های موجود را فعال کرده و امکان تعیین مسیر جدید را فراهم می کنند. البته در حالت عادی تمام فرآیند پرواز و پهلوگیری در ایستگاه فضایی بین المللی به صورت خودکار انجام می شود؛ اما به هرحال قابلیت مذکور برای استفاده در موارد خاص پیش بینی شده است.

مهم ترین بخش فضاپیمای اژدها یک اهرم بزرگ در کنسول میانی است که عبارت «EJECT» در کنار آن نوشته شده است

مهم ترین بخش رابط کاربری طراحی شده توسط اسپیس اکس، نه دکمه فیزیکی است و نه نمایشگر لمسی؛ بلکه یک اهرم بزرگ در کنسول میانی است که عبارت «EJECT» یا خروج اضطراری در کنار آن نوشته شده. فضانوردان در شرایط نرمال کاری با این اهرم ندارند؛ اما در صورت بروز ایراد و نقص فنی در راکت های پرتاب کننده، با کشیدن این اهرم فضاپیما از راکت ها جدا شده و به وسیله موتورهای تعبیه شده در کپسول، فضانوردان را از منطقه خطر دور می کند.

اهرم ایجکت آخرین گزینه فضانوردان برای نجات جانشان است. البته اسپیس اکس کامپیوتر اصلی فضاپیمای اژدها را طوری برنامه ریزی کرده که در صورت تشخیص هرگونه اتفاق مشکوک، شرایط فرار از خطر را به صورت خودکار مهیا کند و نیازی به دخالت فضانوردان نداشته باشد.

در واقع این طور به نظر می رسد که هدف اصلی برنامه Crew Dragon، خودکار کردن تمام فرآیندهای پرتاب و پرواز است و در صورت مساعد بودن همه شرایط، فضانوردان در صندلی های خود نشسته و از سفر فضایی لذت خواهند برد.

فرآیند آماده سازی فضانوردان اسپیس اکس

اسپیس اکس

با همه این اوصاف سفر به فضا نیازمند آماده سازی های بسیاری است تا سرنشینان و تجهیزات برای سخت ترین شرایط هم آمادگی لازم را داشته باشند. اسپیس اکس نیز برای پاسخگویی به این نیاز، شبیه ساز دیگری را توسعه داده و در آن محیط داخلی کپسول فضاپیما را به صورت تمام و کمال پیاده سازی کرده است.

اسپیس اکس در برنامه آماده سازی خود فضانوردان را در سناریو های مختلفی مانند آتش سوزی و افت فشار هوا قرار می دهد

فضانوردان درون شبیه ساز مورد بحث، برای موقعیت های مختلف پرواز، از شرایط نرمال تا بحرانی، آماده می شوند. اسپیس اکس در برنامه آماده سازی خود فضانوردان را در سناریو های مختلفی مانند آتش سوزی و افت فشار هوا قرار می دهد و آنها باید در این شرایط با مرکز کنترل زمینی (فرضی) تماس بگیرند و در صورت نیاز، موارد ابلاغ شده را درون کپسول انجام دهند. جالب اینکه اسپیس اکس در این شبیه ساز توجه ویژه ای به جزئیات داشته و حتی با استفاده از یک لامپ مخصوص، تابش نور خورشید را هم شبیه سازی کرده است.

با وجود تمام تلاش های اسپیس اکس، تنها موردی که در شبیه سازها قابل بازتولید نبود، حس واقعی پرتاب با راکت و حضور در فضا است. فضاپیمای اژدها از راکت های Falcon 9 بهره خواهد برد که در لحظه پرتاب ارتعاشات زیادی داشته و با توجه به شتاب بالای آنها، فشار قابل توجهی به سرنشینان وارد خواهد شد. البته برای شبیه سازی لرزش ها صفحاتی در نظر گرفته شده که فضانوردان با نشستن روی آنها، ارتعاشات لحظه پرتاب را تجربه می کنند.

لازم به ذکر است که ناسا در سال ۲۰۱۵ تیم چهار نفره فضانوردان برنامه Crew را انتخاب کرد اما موضوع اصلی، وسیله حمل این افراد به فضا بود. دو کمپانی بوئینگ با فضاپیمای CST-100 و اسپیس اکس با Crew Dragon به صورت موازی در حال توسعه فضاپیماهای خود برای پروژه ناسا بوده اند و حالا سازمان فضایی ملی آمریکا، تاریخ اولین پرتاب و فضاپیمای مورد استفاده را مشخص کرده است.

فضانوردان منتخب ناسا

اسپیس اکس

فضانوردان ناسا شامل سه نفر با تجربه و یک نفر تازه کار می شوند. نخستین سفر که دو هفته به طول می انجامد، به خلبانی «داگلاس هرلی» و «رابرت بنکن» صورت می گیرد و تاریخ پرتاب نیز ماه آوریل سال ۲۰۱۹ در نظر گرفته شده است. در این سفر توانمندی های فضاپیما مورد بررسی و تأیید گرفته و برای برنامه های بعدی بهبود خواهد یافت.

دو فضانورد دیگر نیز «مایکل هاپکینز» و «ویکتور گلووِر» هستند که پس از تأیید فضاپیما برای کاربری اصلی، در سفرهای یک ماهه بعدی حضور خواهند داشت. در این بین هاپکینز با سابقه سفر به فضا توسط کپسول های روسی سایوز، فضانورد با تجربه تری بوده و گلووِر نیز نخستین سفر خود به فضا را تجربه خواهد کرد.

تمرینات فضانوردان منتخب از ماه ها پیش آغاز شده است

لازم به ذکر است که تمرینات فضانوردان مورد بحث از ماه ها پیش آغاز شده و هرلی و بنکن از سال ۲۰۱۵ تقریباً هر هفته در مقر اسپیس اکس حضور یافته اند. این فضانوردان همچنین در فلوریدا (محل پرتاب فضاپیما) نیز حضور داشته اند و با نزدیک شدن زمان مأموریت، تمریناتشان نیز فشرده تر خواهد شد.

گلووِر و هاپکینز نیز به صورت پراکنده تری در مقر اسپیس اکس تحت آموزش و تمرین قرار دارند اما به دلیل ماهیت سفر آنها و تازه کار بودن گلووِر، زمان بیشتری را در مقر ناسا (هیوستن تگزاس) سپری می کنند.

اسپیس اکس

گفتنی است خانم شاتوِل رئیس اسپیس اکس درباره تاریخ پرتاب ها اظهار داشته که اعلام تاریخ دقیق ممکن نیست، اما این کمپانی برای حفظ برنامه زمانبندی خود تلاش خواهد کرد. وی همچنین امنیت پرواز را نخستین اولویت اسپیس اکس دانسته و می گوید:

ما تا زمانی که از امنیت فضانوردان اطمینان کامل نداشته باشیم مأموریت را انجام نخواهیم داد. این مأموریت نیز مانند سایر مأموریت ها خواهد بود و من می خواهم تمام کپسول ها و راکت ها صد درصد قابل اطمینان باشند. باید اشاره کنم که در مراحل ساخت، آزمایش و توسعه این پروژه، ۷۰۰۰ هزار نفر نیروی متخصص اضافه نیز شرکت داشته اند.

The post اسپیس اکس چگونه فضانوردان ناسا را برای استفاده از فضاپیمای خود آماده می کند؟ appeared first on دیجیاتو.

بهایی که برای ثبت تصاویری خیره کننده از پرتاب راکت فالکون ۹ پرداخت شد

عکاسی از واقعه ای چون پرتاب یک راکت فضایی به آسمان نیازمند تخصص و ریسک پذیری بالایی است. اما اگر بخواهید کاری متفاوت ارائه دهید احتمالاً می بایست هزینه آن را نیز پرداخت کنید. این همان حقیقتی است که اخیراً «بیل اینگالز» (Bill Ingalls) عمیقاً آن را درک کرد، چرا که ناچار شد یک دوربین و لنز بسیار گرانقیت را بر سر این کار فدا کند.

سه شنبه گذشته ناسا به کمک یک فروند راکت فالکون ۹ کمپانی اسپیس اکس پنج ماهواره جدید مخابراتی را به فضا فرستاد. پرتابی که اینگالز تلاش کرد تصاویری منحصر به فرد را از آن به ثبت برساند.

به دلیل حرارت و حجم آتش بسیاری که از اگزوزهای یک موشک هنگام پرتاب خارج می شود، به هیچ وجه امکان ندارد که بتوان در این زمان در فاصله ای نزدیک از محل پرتاب قرار گرفت. به همین دلیل اینگالز دوربین خود را در فاصله ای نسبتاً نزدیک روی سه پایه قرار داد و تلاش کرد به کمک سیستم کنترل از راه دور به عکاسی از فالکون اسپیس اکس بپردازد.

با آن که عکاس حرفه ای ناسا تصور می کرد که دوربین گران قیمتش در فاصله ای نسبتاً امن از محل پرتاب نصب شده، اما در نهایت پس از آغاز عملیات لانچ بلایی که در تصویر ابتدای مطلب مشاهده کردید بر سر تجهیزات عکاسی اینگالز آمد.

او در صفحه فیسبوک خود نوشت: «من چندین دوربین دیگر در فاصله نزدیک تری نسبت به سکو نصب کرده بودم که آنها هیچ آسیبی ندیده اند، اما آتشی که این دوربین خاص را در خود فرو برد به نحوی عجیبی تا آن نقطه رسیده بود.»

تصاویر دوربین پرتاب فالکون 9 ناسا اسپیس اکس

او البته موفق شد کارت حافظه را سالم از درون دوربین کانن ۵D (به قیمت ۳۵۰۰ دلار بدون احتساب لنز) بیرون بیاورد و ظاهراً تصویر بالا آخرین چیزی است که دوربین بخت برگشته پیش از مرگ دردناک خود مشاهده کرده است.

در ادامه می توانید سایر عکس های زیبا و خیره کننده ای که بیل اینگالز از پرتاب روز سه شنبه به ثبت رسانده را مشاهده نمایید.

تصاویر دوربین پرتاب فالکون 9 ناسا اسپیس اکس تصاویر دوربین پرتاب فالکون 9 ناسا اسپیس اکس تصاویر دوربین پرتاب فالکون 9 ناسا اسپیس اکس تصاویر دوربین پرتاب فالکون 9 ناسا اسپیس اکس تصاویر دوربین پرتاب فالکون 9 ناسا اسپیس اکس تصاویر دوربین پرتاب فالکون 9 ناسا اسپیس اکس تصاویر دوربین پرتاب فالکون 9 ناسا اسپیس اکس تصاویر دوربین پرتاب فالکون 9 ناسا اسپیس اکس تصاویر دوربین پرتاب فالکون 9 ناسا اسپیس اکس

The post بهایی که برای ثبت تصاویری خیره کننده از پرتاب راکت فالکون ۹ پرداخت شد appeared first on دیجیاتو.

ناسا به زودی سردترین نقطه جهان را در ایستگاه فضایی راه اندازی می کند

کره زمین محل چندان مناسبی برای مطالعه رفتار کوانتوم نیست و به همین خاطر ناسا آزمایشگاهی ویژه را بدین منظور روانه ایستگاه فضایی کرده است.

یکی از راه های بهینه سازی کارایی ماشین های کوانتومی استفاده از لیزر برای کاهش دمای گروهی اتم ها تا نزدیک صفر مطلق است اما در کره زمین جاذبه در کسری از ثانیه این آرایش را برهم می زند.

ناسا برای حل این مشکل سردترین مکان شناخته شده در جهان به نام Cold Atom Lab را به ایستگاه فضایی منتقل کرده است. این آزمایشگاه به عنوان یک محفظه سرمایشی از شرایط ریز گرانشی خارج از ایستگاه فضایی به منظور حفظ حالت بهینه اتم ها در مدتی طولانی تر بهره می برد. Cold Atom LabCold Atom Lab دمایی نزدیک به ۱۰ میلیارد برابر سردتر از خلا فضایی را ایجاد کرده و با بهره گیری از لیزرها و الکترومغناطیس حرکت اتم ها را تا نزدیک حالت ایستا، کند می کند. در چنین حالتی کوانتوم بر فیزیک معمولی غلبه کرده و اتم ها را مجبور می کند به جای ذره مثل موج رفتار کنند.

هنگامی که اتم های درون جعبه تا این حد سرد شوند، به شکل ابرمایع درمی آیند که به آن چگالش بوز-اینشتین می گویند. این اتم ها در جاذبه بسیار کم ایستگاه فضایی حالت موجی خود را برای حدود ۱۰ ثانیه حفظ می کنند که علی رغم کوتاه بودن، مطالعه آنها را تسهیل می کند.

محققان عقیده دارند همین زمان مختصر پتانسیل درک بهتر از فیزیک کوانتوم را دارد که در نهایت به توسعه و بهینه سازی دستگاه های مبتنی بر محاسبات کوانتومی، سنسورها، کامپیوترها و حتی ساعت های اتمی مورد استفاده در ناوبری های فضایی منجر خواهد شد. علاوه بر این در شناسایی متداول ترین ماده شناخته شده در جهان هستی یعنی «انرژی تاریک» نیز موثر خواهد بود؛ با این وجود انجام این مطالعات و پیاده سازی آنها مستلزم صرف زمانی نسبتا طولانی است.

تماشا کنید: تور مجازی ناسا از کره ماه 

The post ناسا به زودی سردترین نقطه جهان را در ایستگاه فضایی راه اندازی می کند appeared first on دیجیاتو.

فضانورد ناسا کارت حافظه دوربین گو پروی خود را فراموش کرد

برای همه پیش می‌آید که بعد از خروج از منزل یا محل کار خود متوجه بشوند که وسیله‌ی کوچکی نظیر کارت حافظه‌شان را جا گذاشته‌اند اما اخیراً اتفاق جالبی رخ داده که این فراموشی را به مرحله جدیدی وارد کرده است. به تازگی فضانورد ناسا حین انجام ماموریت عکسبرداری با دوربین گو پرو‌ی خود متوجه شده که کارت حافظه دوربین را جا گذاشته است.

این فضانورد متوجه نشده بود که به نمایش درآمدن هشدار No SD چه دلیلی دارد

داستان از اینجا شروع شد که فضانورد یاد شده برای انجام یک ماموریت به محوطه‌ی بیرونی ایستگاه فضایی بین‌ المللی قدم گذاشت و سعی کرد با مانور در فضا، تجهیزات یک فضاپیما را چک کند. او زمانی که خواست از این تجهیزات فیلمبرداری کند با مشکل مواجه شد و مشکل خود را بدین شکل با مرکز کنترل ناسا در هیوستن مطرح کرد.

او از مرکز پرسید که سوالی درباره‌ی دوربین‌های گو پرو برایش پیش آمده چرا که او بارها کلید ضبط را می‌زند اما نتیجه‌ای نمی‌گیرد. او همچنین مطرح کرد که هشدار نبود کارت SD را می‌بیند اما نمی‌داند برای حل مشکل چه کاری باید انجام دهد.

مرکز هم به او اطلاع داد که این هشدار بدین معنی است که دوربین مورد نظر کارت حافظه‌ ندارد تا بتواند فیلمبرداری کرده و محتوا را در خود ذخیره کند. پس از آن دیگر هیچ صحبتی درباره‌ی دوربین و کارت حافظه ردوبدل نشد.

فضانورد یاد شده مدرک دکترای زمین شناسی داشته و ۱۸ سال با ناسا همکاری کرده است

مشخص نشده که چه کسی مقصر رخ دادن چنین اتفاق شرم‌آوری است اما با بررسی سوابق تیم حاضر در ایستگاه فضایی می‌توان در این زمینه حدس زد. ماموریت «سفر اکتشافی ۵۵» (Expedition 55) از روز هشتم اسفندماه سال گذشته با یک تیم شش نفره آغاز شد. در میان این شش نفر، نام Andrew Feustel به چشم می‌خورد که احتمالاً همان فضانوردی است که کارت حافظه را جا گذاشته است.

جالب اینجاست Andrew Feustel که مدرک دکترا در حوزه‌ی زمین شناسی دارد و از سال ۲۰۰۰ فضانورد ناسا بوده است. او پیش از این نیز ۲۹ روز در فضا سپری نموده و ۴۲ ساعت نیز در آن پیاده‌روی کرده است.

The post فضانورد ناسا کارت حافظه دوربین گو پروی خود را فراموش کرد appeared first on دیجیاتو.

اولین عکس تلسکوپ فضایی TESS گرفته شد

به تازگی ماهواره‌ی عکسبرداری جدید ناسا یا تلسکوپ فضایی TESS موفق شده اولین عکس خود را از فضا بگیرد و نشان دهد که از این پس تصاویر بسیار زیبایی توسط آن گرفته خواهد شد.

تیم علمی این تلسکوپ فضایی، از یکی از چهار دوربین تعبیه شده در آن استفاده کرد و موفق شد در راستای آماده سازی این تلسکوپ فضایی تصویری آزمایشی را ثبت کند. این عکس که قسمت جنوبی صورت فلکی قنطورس یا سانتور را به نمایش می‌گذارد توانسته ۲۰۰ هزار ستاره را در خود جای دهد. در میان این ۲۰۰ هزار ستاره، یکی از روشن‌ترین ستاره‌های آسمان شب یعنی بتا قنطورس یا حَضار هم به چشم می‌خورد که در قسمت چپِ پایین عکس قرار گرفته است.

البته نام این تلسکوپ فضایی یعنی TESS از سرواژه های عبارت Transiting Exoplanet Survey Satellite به معنی ماهواره نقشه‌بردار فراخورشیدی گذران گرفته شده و قرار است فراخورشیدی‌های موجود را یافته و آنها را بررسی کند. البته ماموریت اصلی این تلسکوپ فضایی از ماه آینده شروع خواهد شد و عکس گرفته شده قسمتی از پروسه‌ی امتحان و آزمایش این ماهواره بوده است.

علیرغم تعداد زیاد ستاره‌ی به نمایش گذاشته شده در این تصویر، عکس مورد‌نظر تنها بخش کوچکی از توانایی‌های این ماهواره را نشان می‌دهد چرا که این تلسکوپ فضایی قادر است ۴۰۰ برابر فضای به نمایش گذاشته شده در این عکس را پوشش داده و از آن عکس برداری کند.

محققان امیدوارند که قدرت بالای این ماهواره در پوشش فضا به پیدا شدن سیاره‌های فراخورشیدی بسیار زیادی منجر شود تا آنها بتوانند دیتای مورد نیاز خود را کسب کرده و آنها را بررسی کنند. پس از آن تسلکوپ قدرتمند جیمز وب وارد پروسه شده و سعی می‌کند نگاه تازه‌ای به یافته‌های TESS بیاندازد تا بتواند تمامی جو آنها را مورد بررسی قرار دهد.

تلسکوپ فضایی TESS در زمان عکس‌برداری تصویر یاد شده در فاصله‌ی ۸۰۵۰ کیلومتری از سطح ماه قرار گرفته بود و قرار است تا نهم خرداد به مدار اصلی و تایین شده‌ی خود وارد شود تا ماموریت اصلی‌اش یعنی یافتن سیاره‌های فراخورشیدی را آغاز کند.

The post اولین عکس تلسکوپ فضایی TESS گرفته شد appeared first on دیجیاتو.

ناسا همراه با کاوشگر بعدی یک هلیکوپتر را هم به مریخ می فرستد

ناسا امروز از برنامه خود برای پرتاب یک هلیکوپتر خودران همراه با کاوشگر Mars 2020 خبر داد که قرار است در آینده روانه مریخ شود.

هدف از این آزمایش بررسی احتمال شناور ماندن این پرنده است چرا که اتمسفر مریخ که بیش از ۹۵ درصد آن از دی اکسید کربن تشکیل شده، ۱۰۰ برابر نازک تر از جو زمین است.

مهندسان ناسا در «آزمایشگاه پیش‌رانش جت» ناسا موسوم به «جی‌ پی‌ ال » در چهار سال گذشته سرگرم طراحی این دستگاه بوده اند که احتمالا «هلیکوپتر مریخ» نام خواهد داشت. با این حال مسئولان این آزمایشگاه تا کنون در مورد پرتاب این هلیکوپتر مردد بودند، حالا اما ناسا در مورد عملی بودن و وجود بودجه کافی برای گنجاندن آن در برنامه پرتاب به نتیجه قطعی رسیده است.

مهندسان این آزمایشگاه برای تطبیق شکل و وزن این گجت وقت زیادی را صرف کرده اند چرا که فشار هوا در سطح مریخ به اندازه فشار هوا در ۱۰۰ هزار پایی زمین است در حالی که بالاترین ارتفاعی که هلیکوپترها در زمین در آن مانور می دهند از ۴۰ هزار پا فراتر نمی رود. از اینرو وزن این پرنده در زمین تنها ۱.۸ کیلوگرم است و دو تیغه آن ۱۰ برابر سریعتر از نمونه های مشابه حرکت می کنند.

از آنجایی هلیکوپتر مریخ یکی از بخش  های جانبی پروژه آتی ناسا به شمار می رود، حتی اگر به خاطر فشار اندک هوا در مریخ از پرواز باز بماند، ماموریت کاوشگر به عنوان نسل جدید مریخ نورد «کنجکاوی»، به خطر نخواهد افتاد.

از سوی دیگر اگر هلیکوپتر با موفقیت در آسمان سیاره سرخ به پرواز درآید، با استفاده از دو دوربین نمای هوایی موسوم به «دید پرنده» را از سطح مریخ ثبت خواهد کرد که پیش از این سابقه نداشته است. علاوه بر این موفقیت این دستگاه به پرتاب هلیکوپترهای پیچیده تر برای بررسی نواحی با دسترسی دشوار نیز کمک خواهد کرد. این ماموریت ۹۰ روز به طول انجامیده و طی آن حداکثر ۱۵ پرواز خودکار انجام خواهد شد.

The post ناسا همراه با کاوشگر بعدی یک هلیکوپتر را هم به مریخ می فرستد appeared first on دیجیاتو.

ترس از ارتفاع عجیب فضانورد ناسا

«جوزف آکابا» فضانورد ناسا در دی ماه سال گذشته به ایستگاه فضایی بین المللی سفر کرد و در فضا به پیاده‌روی پرداخت. او که تا به حال بیش از ۳۰۰ روز در فضای نامتناهی حضور داشته، به تازگی اعلام نموده که ترس از ارتفاع عجیبی دارد و به همین دلیل پیاده‌روی فضایی برای او بسیار وحشتناک بوده است.

این فضانورد در آخرین سفر خود مجبور شده نرده‌های این ایستگاه را سفت و محکم بگیرد تا کمی از وحشتش کاسته شود. خود او درباره ی ترس از ارتفاع عجیبش می‌گوید:

«اگر به عکس‌های من دقت کنید، خواهید دید که من نرده‌ها را محکم گرفته‌ام. من طی پیاده‌روی‌های فضایی‌ام بارها به خود اطمینان می‌دادم که مطمئناً نخواهم افتاد و از رخ دادن این اتفاق نمی‌ترسم. این مسئله موجب شد که به هر ترتیب، مشکل را رفع کرده و سفر را به سلامت تمام کنم.»

آکابا که پس از چند ماه استراحت، در جمع خبرنگاران حاضر شده تا به حال ۳ مرتبه به فضا سفر کرده و عنوان می‌کند که در آینده‌ای نزدیک، شهروندان عادی نیز قادر خواهند بود به فضا سفر کنند. او در این باره گفته که تا سال ۲۰۱۹ میلادی، اولین قدم در این راستا برداشته خواهد شد و سفر‌های فضایی تبلیغاتی آغاز می‌شوند.

او معتقد است که هدف اصلی برای انسانها سفر به کره مریخ و سکنی گزیدن در آن کره است اما در حال حاضر از لحاظ منطقی بهتر است که آزمایش‌ها و عملیات لازم را روی کره‌ی ماه انجام داد تا ناسا در زمان موقوع و سفر به کره‌ی مریخ، برای هر چیزی آماده باشد.

از نظر آکابا، با اینکه تا به حال سفرهای زیادی به سطح کره‌ی ماه انجام شده اما هنوز تکنولوژی‌های بی شماری موجود است که تست نشده‌اند. به همین دلیل است که این کره و اطراف آن، محل مناسبی برای انجام آزمایشات جدید به شمار می‌روند.

به باور او انسان خواهد توانست تا سال ۲۰۳۰ میلادی سفر خود به کره‌ی مریخ را محقق کرده و مقدمات مهاجرت بین کره‌ای را فراهم آورد.

تماشا کنید: رکورد‌ پیاده‌ روی روس‌ها در ایستگاه فضایی بین‌المللی شکسته شد

The post ترس از ارتفاع عجیب فضانورد ناسا appeared first on دیجیاتو.

راکتور هسته ای ناسا برای سفینه های فضایی با موفقیت آزمایش شد

ناسا با همکاری وزارت انرژی ایالات متحده از مدت ها قبل در حال تولید نوع جدیدی از راکتورهای هسته ای برای ماموریت های فضایی بوده و حالا نخستین نمونه از آن را با موفقیت آزمایش کرده است.

هدف اصلی پروژه Kilopower ایجاد سیستم مقرون به صرفه مبتنی بر شکافت هسته ای است که امکان ماموریت های بلندمدت برای فضانوردان را فراهم کند.

Kilopower نوعی راکتور اتمی کوچک است که منبعی قابل اتکا برای تامین انرژی به حساب می آید. ورژن های مختلف این راکتور می توانند از یک کیلو وات تا ۱۰ کیلو وات متغیر باشند و به گفته محققین پروژه Kilopower، با ۴ یا ۵ عدد از این راکتورها می توان به زیستگاهی کامل در مریخ سوخت رساند.

این نمونه آزمایشی بسیار سبک بوده و در عین حال توان تامین ۱۰ کیلو وات نیرو را دارد که برای تامین انرژی چندین خانه تا سال آینده کفایت می کند.

نمونه اولیه از هسته راکتور اورانیوم ۲۳۵ جامد بهره می برد که به اندازه یک رول دستمال کاغذی است. لوله های حرارتی سودیوم گرمای راکتور را به موتورهای «استرلینگ» با کارایی بالا منتقل می کنند تا گرما را به الکتریسیته تبدیل کند.

این راکتور در چند ماه گذشته مورد آزمایش قرار گرفته و نتایج موفقیت آمیز حاکی از این است که می توان در ماموریت های بین سیاره ای برای تامین انرژی سفینه های سرنشین دار از آن بهره برد. «جیم روتر»، مدیر معاونت اجرایی اداره توسعه فناوری های ماموریت های فضایی (STMD) در این باره می گوید:

انرژی فراوان، ایمن و کارآمد کلید اکتشافات انسانی و رباتیک آینده خواهد بود. از نظر من پروژه Kilopower به بخشی جدا نشدنی از سیستم تامین انرژی ماموریت های مریخ و کره ماه تبدیل می شود.

مسئولان این پروژه اعتقاد دارند که موفقیت راکتور در تمامی فازها نشان دهنده کارایی بالای آن در شرایط و محیط های مختلف است.

The post راکتور هسته ای ناسا برای سفینه های فضایی با موفقیت آزمایش شد appeared first on دیجیاتو.

ناسا امروز برای نخستین بار کاوشگری را از مسیر اقیانوس آرام به مریخ پرتاب می کند

ناسا بعد از ظهر امروز کاوشگر رباتیک InSight را از پایگاه نیروی هوایی Vandenberg کالیفرنیا برای بررسی مریخ به فضا پرتاب خواهد کرد.

این پرتاب با بهره گیری از راکت اطلس پنج صورت گرفته و رسیدن به سیاره سرخ هفت ماه و نیم به طول خواهد انجامید. InSight برای شناسایی مواد تشکیل دهنده مریخ، علائمی از قبیل لرزه ها را بررسی خواهد کرد.

کاوشگر InSight

ابزارهای مختلف کاوشگر InSight

ناسا سابقه ای طولانی در پرتاب کاوشگر و فضاپیما به مریخ دارد با این ماموریت فعلی نخستین ماموریت بین سیاره ای است که از ساحل غربی کلید می خورد. تمام سفرهای قبلی به اعماق فضا از فلوریدا واقع در جنوب شرقی آمریکا صورت گرفته که طی آن راکت ها پس از پرتاب به سمت شرق اقیانوس اطلس پرواز کرده اند و حرکت چرخشی زمین نیز به افزایش سرعت آنها کمک کرده است.

با این حال به لطف ابعاد کوچک کاوشگر InSight، راکت اطلس پنج آنقدر قدرت دارد که بدون نیاز به نیروی کمکی محموله خود را از روی اقیانوس آرام به مقصد برساند.

روی کاوشگر جدید ناسا دو ماهواره تحقیقاتی نصب شده که برخلاف دیگر ماهواره های CubeSat که اغلب در مدار زمین سیر می کنند، همراه با InSight به مریخ خواهند رفت.کاوشگر InSightماموریت این ماهواره ها که مارکو A و B نام دارند، فعالیت به عنوان شبکه رله ارتباطی برای مریخ نورد است. این دو ماهواره پس از فرود اطلاعات لازم را به «مدارگرد شناسایی مریخ» ارسال می کنند که از طریق این مدارگرد نیز به زمین مخابره خواهد شد.

مارکوی A و B در این ماموریت اهمیت حیاتی ندارند و آنچنان که مسئولان ناسا مدعی شده اند هدف اصلی آزمایش فناوری ماهواره های CubeSat در خارج از مدار زمین است.

کاوشگر InSight قرار است امروز ساعت ۷ و ۴۵ دقیقه به وقت محلی (۳:۳۵ دقیقه به وقت ایران) به فضا پرتاب شود با این حال اگر شرایط آب و هوایی مساعد نباشد، پروژه به روز دیگری موکول می شود.

The post ناسا امروز برای نخستین بار کاوشگری را از مسیر اقیانوس آرام به مریخ پرتاب می کند appeared first on دیجیاتو.

ناسا و آژانس فضایی اروپا قصد دارند خاک مریخ را به زمین بیاورند

به تازگی ناسا و آژانس فضایی اروپا (ESA) از قصد خود برای جمع آوری نمونه های خاک مریخ و آوردن آن به زمین خبر داده اند.

با این حال این تنها اولین قدم برای این مأموریت رباتیک است و هنوز هیچ قراردادی برای اجرای چنین مأموریتی منعقد نشده. در مرحله بعد قرار است تلاش برای دستیابی به این هدف امکان سنجی شود و نیز ارزش انجام چنین کاری مورد بررسی قرار گیرد. این مرحله قرار است در سال ۲۰۱۹ انجام شود .

در صورتی که مأموریت مورد بحث عملی شود، در حداقل ۳ فاز اجرایی خواهد شد. ابتدا باید نمونه هایی از خاک مریخ تهیه و جمع آوری شوند. به نظر می رسد این مرحله نسبتاً ساده باشد، زیرا از هم اکنون امکانات پایه آن فراهم است.

کاوشگر Mars 2020 ناسا که قرار است در سال ۲۰۲۰ از زمین پرتاب شود، اکنون به تجهیزات نمونه برداری از خاک سیاره سرخ مجهز شده. همچنین کاوشگر ExoMars متعلق به اتحادیه اروپا که قرار است در سال ۲۰۲۱ روی سطح مریخ فرود آید می تواند از طریق مته کاری سطح این سیاره، نمونه های مورد نیاز را جمع آوری نماید.

مرحله دوم مأموریت که هنوز طراحی نشده شامل فرود خودروهای کاوشگری در نزدیکی دو کاوشگر یاد شده قبلی است. این خودروها نمونه های به جا مانده از کاوشگرهای اصلی را جمع آوری می کنند.

در مرحله سوم یک سفینه فضایی از زمین ارسال می شود تا با خودروهایی که نمونه های خاک را جمع آوری کرده اند دیدار کند و به این ترتیب نمونه ها را دریافت کرده و به زمین باز گردد. هنگامی که نمونه ها به زمین بازگشتند، ابتدا باید قرنطینه شده و سپس برای تحلیل ها مورد استفاده قرار بگیرند.

با توجه به اینکه قرار نیست به این زودی ها شاهد قدم گذاشتن انسان ها روی مریخ باشیم (حداقل از سوی ناسا) این پروژه که هنوز اما و اگرهای بسیاری در آن به چشم می خورد، احتمالاً کمک خواهد کرد بتوانیم کاوش هایی را روی خاک مریخ انجام دهیم.

 

تماشا کنید: تست موفقیت آمیز چتر غول پیکر فضاپیمای ExoMars برای فرود روی مریخ

The post ناسا و آژانس فضایی اروپا قصد دارند خاک مریخ را به زمین بیاورند appeared first on دیجیاتو.