رونمایی آمنی ویژن از یک سنسور ۴۸ مگاپیسلی برای تلفن‌های هوشمند

کمپانی آمنی ویژن (OmniVision) از یک سنسور دوربین موبایل ۴۸ مگاپیکسلی رونمایی کرده که احتمالا در موبایل های میان رده به کار خواهد رفت. دوربین تلفن های هوشمند امروزه بخش مهمی از تجربه کاربری این دستگاه ها محسوب می شود. …

The post رونمایی آمنی ویژن از یک سنسور ۴۸ مگاپیسلی برای تلفن‌های هوشمند appeared first on دیجیاتو.

جعبه ابزار: شش اپلیکیشن ضروری که هر عکاسی به آن ها احتیاج دارد

عکاسی یکی از هنر‌هایی به شمار می‌رود که علاقمندان زیادی دارد. این رشته بر خلاف آنچه که عموما تصور می‌کنند دشوار است و به همین راحتی‌ها نمی‌توان در آن حرفه ای شد. جالب است بدانید که نرم افزارهای عکاسی تنها …

The post جعبه ابزار: شش اپلیکیشن ضروری که هر عکاسی به آن ها احتیاج دارد appeared first on دیجیاتو.

رقابت عکاسی نشنال جئوگرافیک به بهانه ۱۰۰ میلیونی شدن اکانت اینستاگرام؛ ایرانی ها اجازه شرکت ندارند

اکانت اینستاگرام نشنال جئوگرافیک ([email protected]) حالا ۱۰۰ میلیون نفر فالوور دارد و به همین مناسبت این وبسایت تصمیم گرفته که یک رقابت عکاسی را راه بیاندازد اما ایرانی ها اجازه حضور در آن را ندارند.

اکانت اینستاگرام نشنال جئوگرافیک ترکیبی از تصاویر را پیش روی مخاطبانش قرار می دهد که توسط عکاسان ۱۳۵ مجله معتبر دنیا تهیه شده اند و محتوایی که در آن به اشتراک گذاشته می شود حامیان مالی فراوانی دارند. طبق گزارش نشریه Adweek درآمد این برند از تبلیغات در شبکه های اجتماعی در سال ۲۰۱۸ حدود ۸۰ درصد نسبت به سال قبل افزایش داشته ا ست.

نشنال جئوگرافیک در پستی اختصاصی که به بهانه صد میلیونی شدن فالوور اینستاگرامش منتشر کرده اعلام نمود که تصاویر پست شده در این اکانت بالغ بر چهار میلیارد لایک و ۲۰ میلیون کامنت گرفته اند.

رقابت عکاسی نشنال جئوگرافیک

این نشریه همچنین به بهانه صد میلیونی شدن فالوورهای اینستاگرامش از عکاسان و افراد تاثیرگذار در فضای مجازی خواسته یک رقابت عکاسی را برای آن تبلیغ کنند که جایزه اصلی آن سفر به تانزانیا خواهد بود. در تبلیغات صورت گرفته برای این رقابت آمده است:

عکاسان ما هر روز دنیای خود را پیش روی شما می گذارند و حالا نوبت شماست تا دنیایتان را به ما نشان دهید.

علاقمندان به حضور در این رویداد صرفا کافیست عکس مورد نظرشان را با هشتگ [email protected] در صفحه مجازی خود پست کنند و چنانچه جزو برنده ها باشند نشنال جئوگرافیک آن عکس را در فید اصلی خود با مخاطبانش به اشتراک خواهد گذاشت. با این حال اما همانطور که در ابتدا اشاره کردیم طبق شرایط شهروندان ایران، کوبا، سودان، کره شمالی، سوریه و کشورهایی که با تحریم‌های دولت آمریکا رو به رو هستند، نمی‌توانند در این مسابقه شرکت کنند.

The post رقابت عکاسی نشنال جئوگرافیک به بهانه ۱۰۰ میلیونی شدن اکانت اینستاگرام؛ ایرانی ها اجازه شرکت ندارند appeared first on دیجیاتو.

چگونه عکس های سیاه و سفید را ویرایش کنیم؟

همیشه وجود رنگ جلوه و زیبایی تصاویر را بهتر نمی‌کند. گاهی اوقات رنگ‌های سیاه و سفید هستند که تصاویر را ماندگار می‌کنند. هیج بعید نیست شما هم با این جمله موافق باشید و تصاویر سیاه و سفید زیادی بگیرید. اما آیا تنها سیاه و سفید کردن عکس‌های گرفته شده برای ماندگار بودنشان کافیست؟

پاسخ به این سوال می‌تواند منفی باشد. عکس‌ها حتی در حالت سیاه و سفید باید ویرایش شوند تا جلوه‌ی واقعی اجزای درون تصویر بهتر خودشان را نمایش دهند. در این مطلب قصد داریم به آموزش ویرایش عکس‌های سیاه و سفید بپردازیم. با ما همراه باشید.

ویرایش عکس سیاه و سفید

چه نیازی به ویرایش عکس سیاه و سفید وجود دارد؟

پیش از هرچیز باید بگوییم که همیشه نیاز نیست که تصاویر سیاه و سفیدی که گرفته‌اید را ویرایش کنید. همه‌ی تصاویر به ویرایش نیاز ندارند. اما با انجام این کار می‌توانید عکس‌هایتان را یک سطح بالاتر ببرید و تصویری تاثیرگذارتر از خودتان به جای بگذارید. بنابراین ویرایش تصاویر سیاه و سفید می‌تواند مفید و موثر واقع شود.

ابزار مورد نیاز

برای این کار کافیست یک تصویر سیاه و سفید داشته باشید و از اپلیکیشن فوتوشاپ استفاده کنید. در این مطلب از نرم افزار فوتوشاپ CS6 استفاده می‌شود که احتمالا اکثر ابزار‌های مورد استفاده در این نرم افزار، در نسخه‌های پیشین فوتوشاپ هم وجود خواهد داشت. در این مطلب آموزشی از یک عکس ساده که در بالا مشاهده می‌کنید استفاده خواهد شد. پیش از هرچیز برای تصویر کافیست ابتدا از یک فیلتر سیاه و سفید استفاده کنید و سپس مراحلی که در ادامه به آن اشاره می‌کنیم را بسته به نیاز خود مورد استفاده قرار دهید.

خطوط خمیده یا Curves چه هستند و چگونه می‌توان از آن‌ها بهره برد؟

ویرایش عکس سیاه و سفید

یکی از ابزار‌هایی که در فوتوشاپ کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد Curves به معنای خطوط خمیده است. در آموزش پیش رو Curves از کلیدی‌ترین ابزار مورد استفاده‌ی ما خواهد بود. بیشتر افراد به جای استفاده از Curves سراغ ابزار دیگری می‌روند چرا که کار با خطوط خمیده دارای دشواری‌های خاص خودش است.

بر خلاف Levels در فوتوشاپ که تنظیم رنگ‌ها به طور یکنواخت روی تصویر انجام می‌پذیرفت، Curves به صورت نقطه‌ای عمل می‌کند که این امر کارتان را ساده‌تر خواهد کرد تا جزئی ترین تغییرات را هم تحت کنترل داشته باشید. اگر می‌خواهید سایه‌هایتان تیره تر شوند یا رنگ سفید تصاویرتان روشن‌تر جلوه کنند می‌توانید از ابزار Curve بهره‌مند شوید.

در تصویر بالا می‌توانید تصویر ابتدایی کارمان را مشاهده کنید که در کنارش یک خط صاف در ابزار Curves مشاهده خواهید کرد. خطوط خمیده می‌توانند کمی گنگ به نظر برسند بنابراین بهتر است نقطه‌ای در تصویر را انتخاب کرده تا ببینیم دقیقا کجای تصویر را نمایش خواهد داد. در تصویری که در ادامه مشاهده می‌کنید، ما روی رنگ سفید فنجان کلیک می‌کنیم. به محض کلیک کردن روی فنجان نقطه‌ای در تصویر سمت راست و روی خط راست خواهیم دید.

نقطه‌ای که در تصویر سمت راست مشاهده می‌کنید در واقع رنگ کمی خاکستری و تقریبا سفید فنجان در عکس را توصیف می‌کند.

از آنجایی که خط ما به درستی تنظیم نشده مقدار ورودی (نوار سمت چپ در ابزار Curves) و مقدار خروجی (نوار پایین در ابزار Curves) یکسان هستند. اگر نقطه‌ی مشخص شده را کمی به پایین بیاوریم تصویر تاریک‌تر و اگر آن را به سمت بالا ببریم تصویر روشن‌تر خواهد شد. در بخش بعدی می‌خواهیم برخی از تغییرات را روی عکس اعمال کنیم.

تنظیم رنگ به صورت دستی

ویرایش عکس سیاه و سفید

مقادیر نقطه‌ی مورد نظر با تغییر مواجه شده است. فنجان خاکستری قبلی حالا کمی روشن تر نمایش داده شده و از رنگ دستگاه اسپرسو هم روشن‌تر و قابل ملاحظه‌تر شده است. حالا اگر به جای این که خطوط خمیده را در نوار Curves به صورت عکس تغییر می‌دادیم چه اتفاقی می‌افتاد؟‌

ویرایش عکس سیاه و سفید

امکان این که خط خمیده را به مقدار حداقل برسانیم وجود ندارد چرا که در این صورت به جز یک تصویر کاملا تاریک چیزی دستگیرمان نمی‌شود. به جای این کار خط خمیده را به صورت قابل توجهی به سمت نوار پایینی آوردیم تا تصویر را تاریک‌تر از قبل کنیم. حالا می‌توانید تفاوت تاثیر خطوط خمیده روی عکس را مشاهده نمایید.

حال که متوجه تاثیر تغییر تنها یک نقطه روی خط خمیده شدیم، بهتر است خط خمیده را به حالت اولیه برگردانیم. برای این کار کافیست کلید Alt را نگه دارید و سپس Cancel را بزنید. حالا می‌خواهیم نقاط بیشتری به خط خمیده اضافه کنیم تا ببینیم چه تاثیری روی تصویر خواهد گذاشت. برای این کار در عکس خود یک نقطه به عنوان روشن‌ترین نقطه‌ی عکس و محلی دیگر را به عنوان تاریک‌ترین انتخاب کنید. متوجه می‌شوید که یک نقطه برای بخش روشن و نقطه‌ای دیگر برای بخش تاریک در ابزار Curves انتخاب شده است.

در واقع با این کار شما یک دستگیره برای نقطه‌ی روشن و نقطه‌ی تاریک تصویر خود ایجاد کرده‌اید. حالا باید با استفاده از ابزار قطره چکان یا Eydropper بخش‌های مختلفی از تصویر خود که می‌خواهید رنگ آن‌ها را تنظیم کنید را انتخاب نمایید. با هر انتخاب یک نقطه به خط خمیده‌ی ابزار Curves اضافه خواهد شد. با تغییر آن‌ها می‌توانید تصویری که مد نظرتان است را ایجاد کنید.

ویرایش عکس سیاه و سفید

حالا در تصویر بالا مشاهده می‌کنید که چگونه موفق شدیم هم بخش‌های روشن تصویر را روشن‌تر کنیم و هم تاریکی سایه‌ها که به جذابیت عکس اضافه می‌کرد را حفظ نماییم. حالا که با تنظیمات دستی آشنا شدیم بد نیست نگاهی داشته باشیم به تنظیمات از پیش تعیین شده در ابزار Curves.

استفاده از تنظیمات پیش فرض یا Prests

توصیه می‌شود که سعی کنید ابتدا با اعمال تنظیمات دستی تصاویر خود را ویرایش کنید. با این کار می‌توانید در این امر خبره‌تر شوید و دقیقا به چیزی که می‌خواهید دست پیدا کنید. اما اگر عجله دارید می‌توانید از الگو‌های از پیش تعیین شده در ابزار Curves بهره‌مند شوید.

برای مثال در تصویری که در آخرین عکس بخش قبلی آموزش مشاهده کردید به تصویری رسیدیم که از کنتراست بالایی برخوردار بود. رنگ‌های سفید و نزدیک به آن از روشنایی خوبی برخوردار بودند اما سایه‌ها تاریکی بیش از حدی داشتند. یکی از گزینه‌های از پیش تعیین شده برای تنظیم عکس سیاه و سفید Strong Contrast است. با انتخاب این گزینه خط خمیده به شکل زیر تغییر پیدا می‌کند

ویرایش عکس سیاه و سفید

تنظیمات انتخاب شده باعث شد تا حد زیادی به خط خمیده‌ای برسیم که خودمان به صورت دستی به آن دست پیدا کرده بودیم. حالا قابل مشاهده است که گاهی اوقات استفاده از Preset‌ها یا تنظیمات آماده‌ی پیش فرض می‌تواند تا حد زیادی سرعت تنظیم رنگ عکس‌های سیاه و سفید را افزایش دهد.

بازی با نقاط مشکی، خاکستری و سفید

ویرایش عکس سیاه و سفید

پایین ابزار Curves سه Eyedropper یا قطره چکان مشاهده می‌کنید که می‌توانند در ویرایش عکس سیاه و سفید بسیار مفید باشند. وقتی می‌خواهیم تصاویری با کنتراست بالا ایجاد کنیم استفاده از این ابزار نقشی حیاتی پیدا می‌کنند.

روی هرکدام از آن‌ها کلیک کنید و تاریک‌ترین و روشن‌ترین نقطه و همچنین نقطه‌ای که حد واسط آن‌ دو است را انتخاب کنید.

ویرایش عکس سیاه و سفید

حالا از این بخش می‌توانید به صورت دستی با تنظیم خطوط خمیده رنگ عکس را تغییر دهید و حتی با بهره‌مندی از تنظیمات پیش فرض و آماده و به رنگ مورد نظر خود نزدیک شوید.

The post چگونه عکس های سیاه و سفید را ویرایش کنیم؟ appeared first on دیجیاتو.

تنظیمات دوربین برای عکاسی از مناظر باید چگونه باشد؟

یکی از اصلی‌ترین سوالاتی که در ذهن عکاسان تازه کار وجود دارد، این است که با چه تنظیماتی می‌توان تصاویر بهتری از مناظر ثبت کرد؟ عموما این تصور وجود دارد که تصاویر خوب ادغامیست از تعیین دیافراگم، سرعت شاتر و ایزو. در حالی که برای ثبت کردن تصاویر به یاد ماندنی باید تنظیمات بیشتری را مورد بررسی قرار داد. این که بدانید برای ثبت تصاویر از مناظر مختلف نیاز به چه تنظیماتی دارید می‌تواند به ثبت عکس‌هایی بهتر به شما کمک کند. با ما همراه باشید.

برای عکاسی از مناظر به چه ابزاری نیاز داریم؟

عکسبرداری از مناظر به راحتی امکان پذیر و در دسترس است. همه‌ی چیزی که نیاز دارید یک دوربین، لنز (از هر نوع) و یک منظره مطابق خواسته‌هایتان است. بیشتر عکاسان مناظر علاقمند به استفاده از لنز‌های عریض هستند چرا که به آن‌ها اجازه می‌دهد تا گستره‌ی بزرگتری از منظره را در عکس‌های خود بگنجانند.

خبر خوب اینجاست که لنز ۱۸ تا ۵۵ میلی متری که عموما همراه با دوربین‌های DSLR عرضه می‌شوند، می‌توانند برای عکاسی از منظره مناسب باشند. اگر علاقمند به عکسبرداری از مناظر هستید می‌توانید برای خرید لنز‌های عریض‌تر هزینه کنید، اما به یاد داشته باشید که لنز‌های معمولی نیز می‌توانند کارتان را راه بیاندازند.

علاوه بر این، می‌توانید تصاویر مربوط به مناظر را با استفاده از لنز‌های تله‌فوتو ثبت کنید. عکس ثبت شده احتمالا متفاوت خواهد بود اما به این معنی نیست که عکس‌های خوبی محسوب نمی‌شوند.

وقتی قصد دارید از مناظر عکسبرداری کنید، عموما هنگام غروب با نور کم و دیافراگم‌های باریک سر و کار خواهید داشت. این موضوع به این معنیست که می‌توانید از سرعت شاتر پایین تری بهره‌مند شوید بدون اینکه نگران ثبت تصاویر تار باشید. اولین خریدی که می‌توانید برای عکس گرفتن از مناظر داشته باشید، خرید یک سه پایه است. با استفاده از سه پایه می‌توانید تصاویری را ثبت کنید که بدون استفاده از آن برای ثبتشان کار بسیار دشواری خواهید داشت.

البته ادوات زیاد دیگری نیز برای عکاسی از مناظر وجود دارد. مثل کنترل شاتر از راه دور و فیلتر‌هایی با تراکم طبیعی که با کمی مطالعه در رابطه با آن‌ها می‌توانید انتخاب مناسب خود را بیابید. اما مطمئن باشید برای شروع کار نیازی به آن‌ها نخواهید داشت.

دیافراگم مناسب برای عکاسی از مناظر

مثل لنز‌ها، هیچ قانون سریع و کاربردی وجود ندارد تا با خواندنش بتوانید به دیافراگم مناسب برای عکاسی از مناظر را بیابید. در بعضی شرایط هر دیافراگمی می‌تواند مناسب باشد. به طور کلی البته در عکاسی مناظر، شما در تلاش هستید تا عمق دید و میزان وضوح تصویر را بالا ببرید و این موضوع به این معنیست که روی محدوده‌ی خاصی از دیافراگم کار می‌کنید.

بیشتر اوقات وقتی از مناظر عکس می‌گیرید و در حال استفاده از سه پایه هستید، باید دیافراگ را روی حدود f/16 تنظیم نمایید. در بیشتر مواقع این مقدار تعادل بسیار مناسبی بین عمق و وضوح تصویر ایجاد می‌کند. تقریبا همه‌ی اجزای یک عکس با دیافراگم f/16 کاملا واضح خواهند بود.

این موضوع به این معنی نیست که باید تنها از f/16 استفاده کنید. هر دو دیافراگم f/11 و حتی f/8 می‌توانند عمق تصویر مناسبی با لنز‌های عریض برایتان به ارمغان بیاورند و همچنین به شما اجازه دهند تا نور بیشتری به تصویر خود راه بدهید و از سرعت شاتر بالاتری استفاده کنید. این موضوع خصوصا زمانی دارای اهمیت است که دوربین را در دستتان گرفته‌اید یا نمی‌خواهید اجزای تصویر در قاب حرکت کنند.

سرعت شاتر مناسب برای عکاسی از مناظر

در عکاسی از مناظر، سرعت شاتر مشخص می‌کند که اشیاء در حال حرکت چگونه به نظر برسند. اگر از سه پایه استفاده می‌کنید، می‌توانید سرعت شاتر خود را خیلی بیشتر از زمانی که دوربین را در دست می‌گیرید بالا ببرید. این موضوع به شما اجازه می‌دهد تا رنگ آبی دریا، مردم هر چیز دیگری که به صورت پیوسته در حال حرکت است را بهتر به تصویر بکشید.

اگر از پایه استفاده نمی‌کنید، آنوقت باید از سرعت شاتر بیشتر از [فریم کامل معادل با فاصله‌ی کانونی لنز مورد استفاده]/۱ استفاده نمایید. به عنوان مثال اگر از یک لنز ۱۸ میلی متری استفاده می‌کنید، باید از سرعت شاتر ۱/۳۰ ثانیه استفاده کنید (باید ۱۸ را ضربدر ۱.۵ کنید که معادل با ۲۷ خواهد شد)

اگر از پایه استفاده می‌کنید، تنها محدودیتی که دارید نور است. در روز و روشنایی نمی‌توانید از سرعت شاتر‌های طولانی بدون بهره‌مندی از فیلتر‌های تراکمی که پیشتر به آن اشاره کردیم استفاده کنید.

ایزوی مناسب برای عکاسی از مناظر

انتخاب ایزو به ندرت در عکاسی از مناظر دارای اهمیت مگر این که از پایه استفاده نکنید یا اینکه عکاسی را در شب انجام دهید. اگر از پایه استفاده می‌کنید بهترین کار این است که ایزوی دوربین را روی ۱۰۰ قرار دهید و از سرعت شاتر طولانی استفاده کنید تا عکس‌های روشن تری بگیرید.

اگر دوربین را در دستتان می‌گیرید، شب‌ها یا زمان‌هایی که در تعیین سرعت شاتر خود با محدودیت مواجه هستید تا جایی که امکان دارد ایزو را بالا ببرید. البته به یاد داشته باشید که با انجام این کار تصاویر ثبت شده دارای نویز خواهند شد.

تنظیمات مناسب برای عکاسی از مناظر دارای انعطاف بسیار زیادی خواهد بود. یک راه حل بسیار مناسب استفاده از سه پایه، تعیین سرعت شاتر بین ۱/۱۰ ثانیه و سه ثانیه، تعیین دیافراگم بین f/11 و f/16 و انتخاب ایزوی ۱۰۰ است. این تنظیمات می‌تواند برای شروع عکس برداری از مناظر مناسب باشد.

The post تنظیمات دوربین برای عکاسی از مناظر باید چگونه باشد؟ appeared first on دیجیاتو.

چهارمین جشنواره دانش آموزی مدکاپ

چهارمین دوره جشنواره ملی دانش آموزی “مدکاپ” در تاریخ ۲۵ و ۲۶ بهمن ماه ۹۷ در دانشگاه شهید بهشتی – پردیس فنی شهید عباسپور برگزار می گردد. این مسابقات در رشته های رباتیک گرایش های جنگنده و مسیریاب ، رشته هوافضا گرایش های گلایدر و راکت های آبی چتردار و ساده ، ماشین های گلدبرگ ، سازه های ماکارونی گرایش های سبک و ستون فشاری هدفمند به صورت دو مرحله ای و نیز گرایش بارمتحرک به صورت تک مرحله ای ، معماری در دو گرایش طراحی و ساخت ماکت و سمینار ، عکاسی در دو گرایش پرتره و مستند ، پرینتر سه بعدی گرایش پل بار گسترده ، ابرحباب ، آزمایشگاه ، کمیکار گرایش های عملکرد و آزاد ، سمینارهای علمی گرایش نانو ، زیست ، شیمی ، فیزیک و فنی مهندسی و همچنین رشته برنامه نویسی گرایش های ACM و شبیه سازی دو بعدی فوتبال در سطح کشوری و دانش آموزی برگزار می گردد.

در سه دوره قبلی جشنواره مدکاپ بیش از ۶۰۰۰ دانش آموز از ۲۰ استان کشور در رشته های مختلف به رقابت علمی پرداختند و پیش بینی می شود در این دوره بیش از ۵۰۰۰ دانش آموز از سراسر کشور رقابت سالم و جذابی را داشته باشند. تمامی اخبار و اطلاعیه های مربوط به مسابقه در بخش اخبار و اطلاعیه های سایت در دسترس قرار خواهد گرفت.

اختتامیه جشنواره در روز شنبه ۲۷ بهمن برگزار خواهد شد.

برندگان مسابقه عکاسی منظره سال ۲۰۱۸ بریتانیا مشخص شدند

مسابقه عکاس منظره سال بریتانیا از ۲۰۰۶ تاکنون برگزار می شود و هدف آن نشان دادن جذابیت های بریتانیا است. اخیراً برترین تصاویر سال ۲۰۱۸ انتخاب شده اند.

این مسابقه توسط «چارلز وایت» عکاس برگزار می شود. رقابت شامل بخش بزرگسالان و جوانان است و در ۴ بخش اجرا می شود: نمای کلاسیک، نمای زندگی، دید شما، نمای شهری. در ادامه می توانید تصاویر برتر امسال را مشاهده نمایید.

مسابقه عکاسی

جایزه بزرگ امسال به «پِت روباتِم» برای تصویر فوق العاده او از یخ های ارتفاعات منطقه اسکاتلند تعلق گرفته است. روباتم جایزه ای معادل با ۱۳ هزار دلار برنده شده است. به گفته او نمی توانید چشم از رابطه بین کوه و یخ بردارید و دقتی ریاضی بین آنها وجود دارد.

مسابقه عکاسی

برترین تصویر در شاخه جوانان عکسی است که با زمان بندی دقیقی ثبت شده؛ دوچرخه ای در پرش با تصویری از خورشید در پس زمینه. جوزف فیتزجرالد پاتریک.

مسابقه عکاسی

برنده بخش نمای شهری. بریستول انگلستان. الکس ولف وارمن.

مسابقه عکاسی

برنده بخش نمای کلاسیک. جان فینی.

مسابقه عکاسی

برنده بخش نمای زندگی. ماهیگیر. مایک بلیکی.

مسابقه عکاسی

برنده برترین تصویر دید شما. نیکی گودفلو.

The post برندگان مسابقه عکاسی منظره سال ۲۰۱۸ بریتانیا مشخص شدند appeared first on دیجیاتو.

فرصت عکاسی از ماه گرفتگی را از دست ندهید! “آموزش عکاسی از ماه گرفتگی”

 پایگاه هنری زوم نیوز : ابرماه امشب چهارشنبه، ۱۱ بهمن در حالی طلوع می‌کند که در وضعیت گرفت جزئی است که ساکنان شرق کشور مدت زمان بیشتری از این ماه گرفتگی را شاهد خواهند بود. به گزارش پایگاه فرهنگی هنری زوم نیوز به نقل از شورای مرکز تقویم موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران ، با توجه به […]

فاصله کانونی چیست و چگونه از آن در عکاسی استفاده کنیم؟

فاصله‌ی کانونی شاید اصلی موضوعی باشد که در کیفیت عکس ها تاثیر می گذارد. موضوعی که هم در زمینه‌ی میدان دید تاثیر گذار است و هم اینکه مشخص می کند که اشیا در فواصل متفاوت چگونه به نظر برسند.

فاصله‌‌ های کانونی در سه بخش اصلی مورد بررسی قرار می گیرند:‌

  • فاصله های کانونی عریض که در دوربین های فول فریم بین ۱۶ میلی متر تا ۴۰ میلی متر هستند و در دوربین های کراپ سنسور بین ۱۰ میلی متر تا ۲۸ میلی متر خواهند بود. هر چیزی که عریض تر از این مقادیر باشد، لنز چشم ماهی یا Fisheye نام خواهد گرفت.
  • فاصله‌ی کانونی نرمال در دوربین های فول فریم حدود ۵۰ میلی متر و در دوربین های کراپ سنسور ۳۵ میلی متر هستند. به طور کلی دامنه‌ی فاصله‌ی کانونی نرمال در دوربین های فول فریم بین ۴۰ میلی متر تا ۶۵ میلی متر و در دوربین های کراپ سنور بین ۲۸ تا ۴۵ میلی متر است.
  • فاصله های کانونی بلند هر فاصله‌ای بیش از ۷۰ میلی متر در دوربین های فول فریم خواهند بود. این در حالیست که مقدار یاد شده در دوربین های کراپ سنسور بیش از ۵۰ میلی متر هستند. بلند ترین لنز هایی که می توانید در بازار خریداری کنید احتمالا تا ۱۰۰۰ میلی متر باشند، اما لنز های عجیب و غریب و طولانی تری نیز وجود دارند.

در این مطلب نگاهی دقیق تر به استفاده‌ های مختلف این فواصل کانونی خواهیم داشت. اگر شما هم علاقمند به عکاسی هستید، این مطلب را از دست ندهید.

فاصله های کانونی عریض

فاصله‌ های کانونی عریض به شما دامنه‌ی دید بالاتری ارائه می کنند. این موضوع برای زمان هایی که می خواهید موارد بیشتری از محیط را در عکس های خود بگنجانید مفید واقع خواهد شد. به عنوان مثال اگر بخواهید از نمای جلویی یک ساختمان، یا گروهی از افراد یا حتی یک محیط دیدنی بدون آن که با تعداد گام های زیاد از آن فاصله بگیرید عکسبرداری کنید؛ استفاده از فاصله‌ی کانونی عریض گزینه‌ی مناسبی خواهد بود.

فاصله‌ی کانونی

موضوع مهم دیگر راجع به فاصله‌ی کانونی عریض، نا هموار کردن چشم انداز عکس های شماست. هرچه اشیا به دوربین نزدیک تر باشند، بزرگتر از حالت عادی به نظر می رسند و اشیایی که دورتر قرار دارند کوچکتر خواهند بود. در عکس زیر می توانید به این نکته پی ببرید. جلوی ماشین بسیار بزرگ و پشت ماشین عجیب و غریب به نظر می رسد.

فاصله‌ی کانونی

بسیاری از عکاسان وقتی که برای اولین بار با این موضوع مواجه می شوند، عموما فکر می کنند که این نا همواری ایجاد شده لزوما یک اتفاق نامناسب به شمار می رود. اما همیشه اینطور نیست. تا زمانی که نا همواری های دریافت شده از عکس ها برایتان قابل پیش بینی باشد، می توانید با آن ها کار های جالبی انجام دهید. مثل عکسی که در زیر می بینید.

فاصله‌ی کانونی

هرچه قدر بخواهید فضای بیشتری در عکس هایتان را پوشش دهید، به فاصله‌ی کانونی عریض تری هم نیاز خواهید داشت. اما باید به یاد داشته باشید که با فاصله‌ی کانونی عریض تر، همه چیز نا همگون تر به نظر خواهد رسید. عکاسان مناظر بیشتر علاقمندند تا از فواصل کانونی ۱۶ تا ۲۴ میلی متری استفاده کنند (این موضوع در دوربین های کراپ سنسور ۱۰ تا ۱۸ میلی متر خواهد بود). این در حالیست که عکاسانی که منظره‌ی مورد نظرشان خیابان هاست، عموما از فواصل کانونی ۲۴ میلی متر تا ۳۵ میلی متر استفاده می کنند (این مقدار در دوربین های کراپ سنسور ۱۸ تا ۲۴ میلی متر است).

فاصله های کانونی نرمال

فاصله های کانونی نرمال اینطور شناخته می شوند: هرچیزی که در واقعیت می بینید، در تصویر شما اتفاق خواهد افتاد. در واقع همه چیز عادی به نظر خواهد رسید. این اصلی ترین نقطه قوت آن هاست. می توانید این موضوع را در عکس زیر مشاهده کنید.

فاصله‌ی کانونی

فاصله‌ی کانونی نرمال احتمالا به طور پیش فرض انتخاب همه‌ی افراد است. مگر اینکه دلیل قانع کننده‌ای برای استفاده کردن از فواصل کانونی دیگر داشته باشید. با استفاده از فاصله های کانونی نرمال شما میدان دید قانع کننده‌ای خواهید داشت و کافیست با جلو و عقب رفتن جزئیات بیشتری به عکس هایتان اضافه و یا از آن کم کنید.

فاصله‌ی کانونی

برخی از عکاسان مناظر و خیابان گاهی اوقات از این فواصل کانونی استفاده می کنند. بسیاری از عکاسان پرتره نیز فاصله های کانونی نرمال را انتخاب می کنند چرا که می توانند علاوه بر موضوع مورد نظر، محیط اطراف را نیز در عکس بگنجانند.

فاصله‌ی کانونی

تنها زمان هایی استفاده از لنز های نرمال قانع کننده به نظر می رسد که فضای کافی برای دور شدن نداشته باشید و بخواهید جزئیات بیشتری را در عکس هایتان بگنجانید و یا اینکه بخواهید عکسی بسیار نزدیک بگیرید و توانایی نزدیک شدن به موضوع مورد نظرتان را ندارید.

فاصله های کانونی بلند

اصلی ترین استفاده های این فواصل کانونی دو مورد هستند: زمان هایی که بخواهید از چیزی عکس برداری کنید و توانایی نزدیک شدن به آن را نداشته باشید و زمان هایی که می خواهید منفرد بودن بخشی از تصویر نسبت به محیط اطراف را بهتر نمایش دهید. این فواصل کانونی در ورزش، حیات وحش و عکسبرداری های پرتره بیشترین کاربرد را دارند.

فاصله‌ی کانونی

عکاسان حیات وحش عموما ترجیح می دهند با فاصله‌ای زیاد از سوژه‌ی خود عکسبرداری کنند و از لنز هایی بیش از ۲۰۰ میلی متری استفاده می کنند (این مقدار در دوربین های کراپ سنسور بیش از ۱۳۵ میلی متر است). با این فاصله های کانونی، می توانید تصاویری کلوز آپ و نزدیک از پرنده های کوچک داشته باشید. حتی علی رغم این که فاصله‌ی زیادی با آن ها دارید.

عکاسان ورزشی هم عموما از فاصله های کانونی بلند استفاده می کنند. چرا که در استادیوم ها مجبور هستند جزئیات بسیار زیادی از تمام ورزشگاه را در عکس های خود بگنجانند. این عکاسان مجبورند زمان هایی که سوژه هایشان در سمتی دیگر از زمین هستند از لنز های بلند استفاده کنند و وقتی سوژه ها به نزدیکی آن ها می آیند، به سراغ لنز هایی کوتاه تر بروند.

فاصله‌ی کانونی

عکاسان پرتره معمولا از لنز هایی بین ۷۰ میلی متر تا ۱۳۵ میلی متری استفاده می کنند (این مقدار در دوربین های کراپ سنسور بین ۵۰ تا ۸۵ میلی متر است). در این فواصل کانونی شما آنچنان از سوژه فاصله ندارید. مقدار کمی از ناهمگونی های ایجاد شده به علت استفاده از فواصل کانونی بلند، باعث جذاب تر شدن عکس ها خواهد شد.

فاصله‌ی کانونی

گاهی برای عکس برداری از مناظر هم از این فواصل کانونی استفاده می شود. با استفاده از این لنز ها می توانید اشیای مختلفی که در دسترس نیستند را در فضایی متراکم تر بگنجانید. در عکسی که در ادامه مشاهده می کنید، می توانید دو برج و کوه را در یک تصویر مشاهده کنید. عکاس در هنگام گرفتن این عکس حدود ۵ کیلومتر از برج ها و ۱۵ کیلومتر از کوه فاصله داشت.

فاصله‌ی کانونی

به طور کلی نمی توان تنها به یک فاصله‌ی کانونی مناسب برای استفاده های بیشتر اشاره کنیم. اما استفاده از فواصل کانونی متفاوت برای اتفاقاتی متفاوت خواهد بود. انتخاب درست بین این فواصل موضوعیست که می تواند کیفیت عکس ها را بالا ببرد.

The post فاصله کانونی چیست و چگونه از آن در عکاسی استفاده کنیم؟ appeared first on دیجیاتو.

راهنمای عکاسی؛ ۲۲ مشکل رایج و راه حل آنها [بخش اول]

بعضی مشکلات بسیار متداول در عکاسی هستند که به راحتی تمام لذت این کار را از بین می برند. عکاسی به عنوان یکی فنی ترین سرگرمی های بشر، می تواند در مواقعی بسیار گیج کننده باشد. فرقی نمی کند تازه کار باشید یا باتجربه؛ در هر حال احتمالاً با یک سری مشکلات به طور دائم درگیر هستید. با این حال نگران نباشید، چون شما در این زمینه تنها نیستید و همه به راهنمای عکاسی نیاز دارند.

در این مطلب تعدادی از متداول ترین مشکلات عکاسی را گردآوری کرده و راهکارهایی را برای آنها ارائه می کنیم تا بتوانید به بهترین نتیجه ممکن برسید. این موارد شامل توضیحات نحوه استفاده از دوربین، تعریف و توضیح مفاهیم و دیگر نکات کاربردی خواهد بود.

۱٫ آیا تعویض لنز دوربین باعث کثیف شدن سنسور می شود؟

راهنمای عکاسی

ذرات ریز گرد و غبار می توانند روی سنسور بنشینند و لکه هایی را روی تصویر نهایی به وجود بیاورند. به همین دلیل عکاسانی که از دوربین های DSLR یا بدون آینه استفاده می کنند نسبت به تعویض لنز وسواس دارند. با این حال برای عکاسی حرفه ای در شرایط مختلف چاره ای جز تعویض لنز ندارید.

تعویض لنز معمولاً مشکلی را پیش نمی آورد اما باید چند نکته را رعایت کنید. اول از همه حتماً دوربین را خاموش کنید تا بار الکتریکی ساکن روی سنسور از بین برود. این بار الکتریکی باعث جذب گرد و غبار خواهد شد. بهتر است لنز را در محل پاکیزه و با هوای ساکن تعویض کنید یا اگر در محیط نامناسبی هستید، اطراف خود را بپوشانید.

لنز ثانویه را از قبل آماده کنید تا پس از بیرون آوردن لنز اول، اجزای درونی دوربین به مدت طولانی در معرض محیط بیرون قرار نگیرند. نهایتاً اینکه دوربین را رو به پایین نگه دارید تا خطر سقوط احتمالی اجسام به درون آن از بین برود.

۲٫ آیا استفاده از فیلتر اسکای لایت ضروری است؟

فیلترهای اسکای لایت دو وظیفه اصلی را بر عهده دارند. اولی کاهش هاله آبی و سردیست که روی عکس ها ایجاد می شود، به ویژه زمانی که زیر آسمان آبی اقدام به ثبت تصویر می کنید. البته دوربین های مدرن با قابلیت های پیشرفته توازن سفیدی معمولاً می توانند این مشکل را حل کنند و نیازی به استفاده از فیلتر نیست.

با این حال فیلتر اسکای لایت کاربرد دیگری هم دارد، و آن هم محافظت از لنز در برابر خراش و پاشش مایعات است. اگر دوربین خود را در استودیو مستقر کرده اید که هیچ، وگرنه بهتر است از فیلترهای ارزان قیمت برای حفاظت از لنزهایتان استفاده کنید. هرچه باشد تعویض فیلتر از تعویض لنز بهتر است.

۳٫ عکس ها را حذف کنیم یا حافظه را فرمت کنیم؟

راهنمای عکاسی

فرمت کردن کارت حافظه به زمان کمتری نیاز دارد و تقریباً در اکثر موارد، گزینه بهتری محسوب می شود. با این حال بسیاری از عکاسان در زمان نمایش تصاویر، برخی از آنها را به عنوان «حفاظت شده» مشخص می کنند تا در صورت انتخاب گزینه «حذف همه»، آن تصاویر خاص حذف نشوند. طبیعیست که با فرمت کردن کارت حافظه، تمام آنها از بین می روند. بنابراین قبل از فرمت کردن حافظه، حتماً فایل های مورد نیازتان را به فضای دیگری منتقل کنید.

۴٫ سیستم شماره گذاری پیوسته بهتر است یا ریست خودکار؟

بهتر است از حالت شماره گذاری پیوسته (Continuous) استفاده کنید چون حتی پس از انتقال فایل ها و فرمت کردن حافظه، یا تعویض کارت حافظه با کارت دیگر، باز هم سیستم شماره گذاری ادامه پیدا می کند. بدین ترتیب در بازه زمانی طولانی با توجه به شماره فایل ها می توانید به راحتی ترتیب زمانی آنها را تشخیص دهید، ضمن اینکه مرتب سازی آنها هم راحت تر خواهد بود.

۵٫ تصاویر JPEG و RAW چه تفاوتی دارند؟

راهنمای عکاسی

اگر بخواهیم ساده بگوییم، تصاویر JPEG به منزله عکس های چاپ شده هستند و فایل های RAW هم نقش نگاتیو را ایفا می کنند. تمام دوربین ها مقداری تنظیمات و تغییرات را روی فایل JPEG پیاده کرده و سایزش را هم تا حد زیادی کاهش می دهند.

فایل خام یا RAW به شما اجازه می دهد تمامی تنظیمات نهایی عکس را در دست خود بگیرید، از جمله میزان نوردهی (اکسپوژر)، توازن سفیدی (وایت بالانس)، حالت رنگی، اشباع، کنتراست، شارپنس و مانند اینها. کار کردن با فایل خام وقتگیر است و به ابزارهای خاصی مانند ادوبی لایتروم نیاز دارد، ولی نتیجه کار به مراتب بهتر خواهد شد.

۶٫ فضای رنگی sRGB بهتر است یا ادوبی RGB؟

فضای رنگی ادوبی RGB برای افزایش دامنه رنگ ها در زمان چاپ تصویر RGB با پرینترهای CMYK طراحی شده است. در مقابل فضای رنگی sRGB (حرف s به معنای استاندارد) بهترین گزینه برای تماشای تصاویر روی نمایشگر یا انتقال آنها به روش های الکترونیکی در فضای مجازی است. اگر می خواهید عکس هایتان را به مرکز چاپ عکس دیجیتال بفرستید هم بهتر است از حالت sRGB استفاده کنید.

۷٫ چرا عکس های داخل اتاق هاله زرد رنگ دارند؟

راهنمای عکاسی

این وضعیت معمولاً به خاطر مشکل در توازن سفیدی به وجود می آید. حالت توازن سفیدی خودکار در دوربین های DSLR در شرایط مختلف محیط خارجی مانند آفتاب شدید، آسمان ابری یا سایه-روشن عملکرد خوبی دارند اما دمای رنگ در محیط داخلی معمولاً خارج از محدوده پوشش آنها قرار دارد. نتیجه این است که هاله زرد رنگی روی عکس های محیط داخلی شما ایجاد می شود.

ساده ترین راه برای حل این مشکل، تغییر حالت توازن سفیدی دوربین از خودکار به تنگستن (یا Incandescent در بعضی دوربین ها) برای عکاسی زیر نور داخلی زرد، یا استفاده از حالت فلورسنت برای عکاسی زیر نور داخلی سفید است.

اگر سیستم نورپردازی داخلی حالت ترکیبی دارد، مثلاً زمانی که نور روز از پنجره وارد محیط شده و همزمان لامپ ها هم روشن هستند، کار سخت تر می شود. به همین دلیل اگر فرصت دارید، حالت های مختلف توازن سفیدی را امتحان کنید، در غیر این صورت حتماً باید فرمت عکس خام (RAW) را به کار بگیرید. همان طور که گفتیم برخلاف فایل های JPEG، به سادگی می توان دمای رنگ فایل های خام را در زمان ویرایش نهایی تغییر داد.

۸٫ چرا عکس های غروب به اندازه کافی خوش آب و رنگ نیستند؟

راهنمای عکاسی

مسئله این است که حالت توازن سفیدی خودکار در دوربین های دیجیتال تلاش می کند هرگونه جابجایی در دمای رنگ را از بین ببرد تا عکس نهایی را طبیعی تر جلوه کند. در نتیجه انتخاب گزینه AWB نورهای نارنجی و قرمز آسمان در زمان طلوع یا غروب را تا حد زیادی از بین می برد و رنگ های خنثی را به وجود می آورد.

راهکار این مشکل هم انتخاب صحیح حالت توازن سفیدی است. گزینه های نور روز (دیلایت) یا نور خورشید (سانلایت) معمولاً نتیجه خوبی دارند ولی بهترین راه برای برجسته کردن رنگ طلایی، انتخاب حالت ابری (Cloudy) است. حتی می توانید از طریق تنظیمات، رنگ های طیف نارنجی را تقویت کنید.

۹٫ چرا برخی از مقادیر ISO در تنظیمات استاندارد دوربین فعال نیستند؟

راهنمای عکاسی

بسیاری از دوربین ها بازه حساسیت سنسور را در دو دسته استاندارد و قابل افزایش (extended) قرار می دهند. دوربین بهترین کیفیت تصویر را در محدوده ISO استاندارد حاصل می کند، ضمن اینکه بیشترین جزئیات و کمترین نویز دیجیتال را در مقدار ISO پایه (معمولاً ۱۰۰ یا ۲۰۰) به دست می آورید.

در محدوده افزایش یافته، مقدار Gain سنسور در مقایسه با حالت استاندارد افزایش می یابد و به همین خاطر، نویز بیشتری ایجاد می شود (مانند افزایش ولوم سیستم صوتی که معمولاً کیفیت و وضوح صدا را پایین می آورد). این وضعیت در محیط های بسیار تاریک به کمکتان می آید ولی باید خودتان را برای کاهش قابل توجه کیفیت عکس آماده کنید.

بعضی دوربین ها به شما اجازه می دهند مقدار حساسیت ISO را از حداقل مقدار استاندارد هم کمتر کنید. این قابلیت برای مواقعی که به عمق میدان بسیار کم نیاز دارید یا می خواهید سرعت شاتر را کاهش دهید، بسیار کاربردی خواهد بود. البته در این حالت تقریباً یک استاپ از بازه دینامیکی را از دست می دهید، یعنی باید با هایلایت ها خداحافظی کنید.

۱۰٫ بسته ترین اپرچر هم نمی تواند تصویر شارپی را ایجاد کند، چرا؟

راهنمای عکاسی

بیشتر لنزها با حداقل گشودگی f/22 عرضه می شوند، اگرچه برخی از آنها (عموماً لنزهای ماکرو) تا f/32 هم پایین می آیند. با این حال روی بدنه لنز فقط کمترین ضریب اف (در حداقل و حداکثر فاصله کانونی) درج می شود. دلیل این وضعیت این است که کوچکترین اپرچر به ندرت به کار می آید، چون تصاویری با شارپنس کم و کنتراست بسیار پایین تولید می کند.

علت این وضعیت، پدیده پراش نور است. پراش زمان رخ می دهد که نور وارد لنز شده و با برخورد به لبه تیغه های اپرچر، می شکند. پراش همیشه رخ می دهد اما خمش نور در اکثر موارد قابل چشم پوشی است. با این حال زمانی که اپرچر بسته تر می شود، خمش هم افزایش می یابد.

در بسته ترین اپرچر، نور به قدری توسط تیغه ها خمیده و پراکنده می شود که حتی با فوکوس بسیار دقیق هم تصویر کاملاً به هم می ریزد. بنابراین اگرچه بیشترین ضریب اف می تواند حداکثر عمق میدان را برای عکاسی از منظره ایجاد کند، ولی وضوح عکس از بین می رود. سعی کنید با تکرار و تمرین، شفاف ترین ضریب اف را برای لنز خودتان به دست آورید.

۱۱٫ روی لنز زوم عبارت ماکرو نوشته شده ولی نمی تواند روی سوژه های نزدیک فوکوس کند، چرا؟

لنزهای ماکروی واقعی نسبت بازتولید ۱:۱ دارند، یعنی می توانند سوژه ای به اندازه خود حسگر را داخل کادر جا داده و روی آن فوکوس کنند. اندازه سنسور اکثر دوربین های DSLR و میرورلس ۱۶×۲۴ میلیمتر است. بیشتر لنزهای زوم ماکرو نسبت تصویر ۱:۴ دارند، یعنی کوچک ترین سوژه قابل فوکوس برای آنها در ابعاد یک کارت اعتباری است.

اگرچه دوربین های کامپکت می توانند روی سوژه های بسیار نزدیک فوکوس کنند، ولی این توانایی به خاطر لنز عریض به دست می آید. بنابراین کوچک ترین سوژه ای که با دوربین کامپکت قابل عکسبرداری است، لزوماً آنقدرها هم کوچک نیست. همچنین در این حالت مشکل نور داریم و سایه دوربین روی سوژه می افتد. بنابراین ثبت تصاویر ماکرو از فاصله دورتر، معمولاً نتیجه بهتری خواهد داشت.

The post راهنمای عکاسی؛ ۲۲ مشکل رایج و راه حل آنها [بخش اول] appeared first on دیجیاتو.