اسپیس اکس چگونه فضانوردان ناسا را برای استفاده از فضاپیمای خود آماده می کند؟

اسپیس اکس فضانوردان مورد نظر خود را در اختیار داشته، تاریخ پرتاب را معین نموده و حالا باید افراد منتخب را برای سفر پیش رو با فضاپیمای «Crew Dragon» خود آماده کند.

«گوین شاتوِل» رئیس اسپیس اکس به تازگی میزبان چهار فضانورد منتخب از ناسا بوده که قرار است با فضاپیمای کمپانی آمریکایی در مدار زمین قرار گیرند.  فضاپیمای Dragon یا اژدها اختصاصاً برای برنامه فضایی تجاری ناسا تحت عنوان «Crew» توسعه یافته و قرار است در آینده تعداد بیشتری از آن توسط اسپیس اکس تولید شود.

حال که فضانوردان برای انجام مأموریت ابتدایی انتخاب شده اند، باید در ماه های پیش رو تحت نظر اسپیس اکس تمرین کنند؛ چرا که تمام تجهیزات لازم برای شبیه سازی فضاپیما توسط این کمپانی تأمین شده و برای کار با آنها، تیم منتخب باید در محل مورد نظر شرکت به یادگیری موارد مورد نیاز بپردازند.

شبیه سازهای اسپیس اکس

اسپیس اکس

اسپیس اکس برای آماده سازی فضانوردان از دو شبیه ساز اصلی استفاده می کند که نخستین مورد برای فرمانده و خلبان طراحی شده است. این شبیه ساز شامل دو صندلی مرکزی کپسول فضاپیما به همراه صفحات لمسی و دکمه هاییست که فضانوردان در طول مراحل پرتاب و پرواز با آنها سر و کار دارند.

جالب است بدانید که اسپیس اکس در پروژه مشترک با ناسا نیز زبان طراحی خود را حفظ کرده و دیزاین تمام تجهیزات را تا جای ممکن ساده و به دور از شلوغی انجام داده است.

اکثر دکمه های فیزیکی فضاپیمای اژدها برای شرایط اضطراری پیش بینی شده اند

همچنین در فضاپیمای اژدها تعداد محدودی دکمه (به نسبت سایر فضاپیماها و حتی هواپیماها) وجود دارد که بیشتر آنها نیز برای شرایط اضطراری پیش بینی شده اند. به عنوان مثال فضانوردان برای فعال کردن سیستم اطفای حریق باید یک دکمه فیزیکی را فشار دهند. سایر تعاملات فضانوردان با فضاپیما از طریق سه عدد صفحه نمایش بزرگ لمسی انجام می شود که امکان استفاده از آنها با لباس ضخیم فضانوردی نیز وجود دارد.

یکی از ویژگی های جالب و اصلی این نمایشگرها قابلیت «ردیابی پرواز مداری» است که به سرنشینان اجازه می دهد با تنظیم زاویه دید مورد نظر، همواره محل دقیق کپسول فضاپیما و مسیر حرکت خود در مدار را رصد کنند.

اسپیس اکس

مورد بعدی امکان تغییر مسیر حرکت فضاپیما با استفاده از  نمایشگرهاست که تنها با یک لمس کوچک، پیشران های موجود را فعال کرده و امکان تعیین مسیر جدید را فراهم می کنند. البته در حالت عادی تمام فرآیند پرواز و پهلوگیری در ایستگاه فضایی بین المللی به صورت خودکار انجام می شود؛ اما به هرحال قابلیت مذکور برای استفاده در موارد خاص پیش بینی شده است.

مهم ترین بخش فضاپیمای اژدها یک اهرم بزرگ در کنسول میانی است که عبارت «EJECT» در کنار آن نوشته شده است

مهم ترین بخش رابط کاربری طراحی شده توسط اسپیس اکس، نه دکمه فیزیکی است و نه نمایشگر لمسی؛ بلکه یک اهرم بزرگ در کنسول میانی است که عبارت «EJECT» یا خروج اضطراری در کنار آن نوشته شده. فضانوردان در شرایط نرمال کاری با این اهرم ندارند؛ اما در صورت بروز ایراد و نقص فنی در راکت های پرتاب کننده، با کشیدن این اهرم فضاپیما از راکت ها جدا شده و به وسیله موتورهای تعبیه شده در کپسول، فضانوردان را از منطقه خطر دور می کند.

اهرم ایجکت آخرین گزینه فضانوردان برای نجات جانشان است. البته اسپیس اکس کامپیوتر اصلی فضاپیمای اژدها را طوری برنامه ریزی کرده که در صورت تشخیص هرگونه اتفاق مشکوک، شرایط فرار از خطر را به صورت خودکار مهیا کند و نیازی به دخالت فضانوردان نداشته باشد.

در واقع این طور به نظر می رسد که هدف اصلی برنامه Crew Dragon، خودکار کردن تمام فرآیندهای پرتاب و پرواز است و در صورت مساعد بودن همه شرایط، فضانوردان در صندلی های خود نشسته و از سفر فضایی لذت خواهند برد.

فرآیند آماده سازی فضانوردان اسپیس اکس

اسپیس اکس

با همه این اوصاف سفر به فضا نیازمند آماده سازی های بسیاری است تا سرنشینان و تجهیزات برای سخت ترین شرایط هم آمادگی لازم را داشته باشند. اسپیس اکس نیز برای پاسخگویی به این نیاز، شبیه ساز دیگری را توسعه داده و در آن محیط داخلی کپسول فضاپیما را به صورت تمام و کمال پیاده سازی کرده است.

اسپیس اکس در برنامه آماده سازی خود فضانوردان را در سناریو های مختلفی مانند آتش سوزی و افت فشار هوا قرار می دهد

فضانوردان درون شبیه ساز مورد بحث، برای موقعیت های مختلف پرواز، از شرایط نرمال تا بحرانی، آماده می شوند. اسپیس اکس در برنامه آماده سازی خود فضانوردان را در سناریو های مختلفی مانند آتش سوزی و افت فشار هوا قرار می دهد و آنها باید در این شرایط با مرکز کنترل زمینی (فرضی) تماس بگیرند و در صورت نیاز، موارد ابلاغ شده را درون کپسول انجام دهند. جالب اینکه اسپیس اکس در این شبیه ساز توجه ویژه ای به جزئیات داشته و حتی با استفاده از یک لامپ مخصوص، تابش نور خورشید را هم شبیه سازی کرده است.

با وجود تمام تلاش های اسپیس اکس، تنها موردی که در شبیه سازها قابل بازتولید نبود، حس واقعی پرتاب با راکت و حضور در فضا است. فضاپیمای اژدها از راکت های Falcon 9 بهره خواهد برد که در لحظه پرتاب ارتعاشات زیادی داشته و با توجه به شتاب بالای آنها، فشار قابل توجهی به سرنشینان وارد خواهد شد. البته برای شبیه سازی لرزش ها صفحاتی در نظر گرفته شده که فضانوردان با نشستن روی آنها، ارتعاشات لحظه پرتاب را تجربه می کنند.

لازم به ذکر است که ناسا در سال ۲۰۱۵ تیم چهار نفره فضانوردان برنامه Crew را انتخاب کرد اما موضوع اصلی، وسیله حمل این افراد به فضا بود. دو کمپانی بوئینگ با فضاپیمای CST-100 و اسپیس اکس با Crew Dragon به صورت موازی در حال توسعه فضاپیماهای خود برای پروژه ناسا بوده اند و حالا سازمان فضایی ملی آمریکا، تاریخ اولین پرتاب و فضاپیمای مورد استفاده را مشخص کرده است.

فضانوردان منتخب ناسا

اسپیس اکس

فضانوردان ناسا شامل سه نفر با تجربه و یک نفر تازه کار می شوند. نخستین سفر که دو هفته به طول می انجامد، به خلبانی «داگلاس هرلی» و «رابرت بنکن» صورت می گیرد و تاریخ پرتاب نیز ماه آوریل سال ۲۰۱۹ در نظر گرفته شده است. در این سفر توانمندی های فضاپیما مورد بررسی و تأیید گرفته و برای برنامه های بعدی بهبود خواهد یافت.

دو فضانورد دیگر نیز «مایکل هاپکینز» و «ویکتور گلووِر» هستند که پس از تأیید فضاپیما برای کاربری اصلی، در سفرهای یک ماهه بعدی حضور خواهند داشت. در این بین هاپکینز با سابقه سفر به فضا توسط کپسول های روسی سایوز، فضانورد با تجربه تری بوده و گلووِر نیز نخستین سفر خود به فضا را تجربه خواهد کرد.

تمرینات فضانوردان منتخب از ماه ها پیش آغاز شده است

لازم به ذکر است که تمرینات فضانوردان مورد بحث از ماه ها پیش آغاز شده و هرلی و بنکن از سال ۲۰۱۵ تقریباً هر هفته در مقر اسپیس اکس حضور یافته اند. این فضانوردان همچنین در فلوریدا (محل پرتاب فضاپیما) نیز حضور داشته اند و با نزدیک شدن زمان مأموریت، تمریناتشان نیز فشرده تر خواهد شد.

گلووِر و هاپکینز نیز به صورت پراکنده تری در مقر اسپیس اکس تحت آموزش و تمرین قرار دارند اما به دلیل ماهیت سفر آنها و تازه کار بودن گلووِر، زمان بیشتری را در مقر ناسا (هیوستن تگزاس) سپری می کنند.

اسپیس اکس

گفتنی است خانم شاتوِل رئیس اسپیس اکس درباره تاریخ پرتاب ها اظهار داشته که اعلام تاریخ دقیق ممکن نیست، اما این کمپانی برای حفظ برنامه زمانبندی خود تلاش خواهد کرد. وی همچنین امنیت پرواز را نخستین اولویت اسپیس اکس دانسته و می گوید:

ما تا زمانی که از امنیت فضانوردان اطمینان کامل نداشته باشیم مأموریت را انجام نخواهیم داد. این مأموریت نیز مانند سایر مأموریت ها خواهد بود و من می خواهم تمام کپسول ها و راکت ها صد درصد قابل اطمینان باشند. باید اشاره کنم که در مراحل ساخت، آزمایش و توسعه این پروژه، ۷۰۰۰ هزار نفر نیروی متخصص اضافه نیز شرکت داشته اند.

The post اسپیس اکس چگونه فضانوردان ناسا را برای استفاده از فضاپیمای خود آماده می کند؟ appeared first on دیجیاتو.

تصویر ساده ای که تشخیص اوتیسم را راحت تر می کند

تشخیص اوتیسم کار بسیاری دشواری است، خصوصا اگر سر و کارتان با کودکان و نوجوانان باشد. با این حال اما جمعی از متخصصان دانشگاه Pisa اقدام به ایجاد تصویری کرده اند که آنها را در تشخیص هرچه راحت تر این اختلال یاری می دهد.

اگر مردمک چشم فرد حین مشاهده این تصویر (که الگویی از نقطه های سیاه و سفید را در قالب یک استوانه در حال چرخش یا دو صفحه ثابت که نقطه هایشان مرتبا جابجا می شوند، نشان می دهد) گشاد شود به احتمال زیاد به شکل خفیفی از اوتیسم مبتلا است.

در واقع به همین علت افرادی که اوتیسم دارند در مقایسه با آنها که به این اختلال دچار نیستند درک متفاوتی از دو لایه نقطه های سیاه و سفید دارند.

بنابراین آن دسته از اشخاصی که تصویر را به صورت صفحات دو بعدی و جدا از هم می بینند نمایی مملو از جزئیات را در آن مشاهده می کنند و در نتیجه احتمال آن که به اختلال ASD مبتلا باشند بیشتر است.

 

اما نکته اصلی اینجاست؛ مشاهده تصویر به شیوه ای که برایتان گفتیم همزمان با پلک زدن باعث گشاد شدن مردمک چشم می شود و در نتیجه افرادی که تصویر را به صورت استوانه در حال چرخش و سه بعدی می بینند، کمتر ممکن است به این اختلال دچار باشند. در واقع زمانی که تصویر به شکل یک استوانه یکپارچه دیده می شود مردم چشم از آنجا که روی تک تک رنگ های موجود در آن تمرکز نمی کند، گشاد هم نمی شود.

در اینجا شاید بد نباشد اشاره کنیم مهارت های اجتماعی، احساسی و ارتباطی که معمولا زیر سن سه سال در افراد ایجاد می شوند در مبتلایان به اوتیسم سطح مطلوبی ندارند.

زمانی که فرد تصویر را به صورت دو بعدی و دو صفحه مشتمل بر نقطه های سیاه و سفید می بیند یعنی روی جزئیات تصویر تمرکز میکند و در نتیجه مردمک چشم وی گشاد می شود که این تغییر را می توان نشانه ای دال بر وجود اوتیسم قلمداد کرد

از جمله علائم این بیماری می توان به واکنش های غیرعادی نسبت به بو، مزه و صداهای خاص اشاره کرد و البته زمانی که فرد برای انطباق دادن خود با محیط دچار مشکل می شود این مساله می تواند به عنوان یکی از نشانه های اوتیسم قلمداد گردد.

این پژوهش روی ۵۰ فرد بالغی که به اختلال ASD مبتلا نبودند آزمایش شد؛ محققان در جریان آزمایش از داوطلبان خواستند که مشاهدات خود را برایشان تشریح کنند و همزمان حرکات چشم آنها نیز دنبال شد. همانطور که در بالا اشاره شد در مواردی که چشمان فرد خود را با دو رنگ مختلف موجود در تصویر انطباق می داد فرد تصویری همراه با جزئیات را مشاهده می کرد و مردمک چشم وی مرتبا باز و بسته می شد.

The post تصویر ساده ای که تشخیص اوتیسم را راحت تر می کند appeared first on دیجیاتو.

داروی هوشمند MIT نقش نورافکن را برای اعمال جراحی داخلی ایفا می کند

با اینکه در عصر حاضر تکنولوژی پیشرفتی عظیم در حوزه‌ی پزشکی داشته و داروی هوشمند تقریباً بسیاری از مشکلات را حل کرده، هنوز پزشکان نمی‌توانند اتفاقاتی که داخل بدن انسان رخ می‌دهند را مشاهده کنند. اگرچه سی تی اسکن، کار را تا حدودی ساده‌تر کرده و می تواند نمایی از داخل بدن تهیه کند اما هنوز جراحان نمی‌توانند محل‌های مورد نظرشان را مشاهده کنند و حتی ممکن است لازم باشد یک دوربین داخل بدن بیمار کار بگذارند.

حال محققان دانشگاه MIT موفق شده‌اند داروی هوشمند جدیدی توسعه دهند که می‌تواند وارد دستگاه گوارشی بدن شده و اطلاعاتی از آن تهیه کند.

بر اساس گزارش سایت زدنت محققان این دانشگاه چندی پیش موفق شده‌اند که سیستمی برای تعبیه یک چیپ در قرص خوراکی توسعه دهند. این چیپ دوربینی از راه دور به شمار نمی‌رود و نحوه‌ی عملکردش بدین شکل است که می‌تواند به روش خاصی، تشخیص مشکلات داخل دستگاه گوارش را آسان کند.

مخازن کوچکی تعبیه شده داخل این چیپ با باکتری مخصوصی پر می‌شود. این باکتر‌ی‌ها که توسط همین محققان پرورش یافته‌اند در صورت تماس با خون انسان، محیط اطرافشان را روشن می‌کنند.

بدین ترتیب باکتری آزاد شده اطراف کپسول پخش شده، با محتوای داخل امعاء و احشاء ترکیب می‌گردد. اگر آن باکتری سلولی خونی پیدا کند روشن شده و سنسور تعبیه شده در داخل کپسول این مسئله را تشخیص می‌دهد. تمامی این اتفاقات در فایل‌های اطلاعاتی ذخیره شده و به پزشکان گزارشی کلی از وضعیت دستگاه گوارش فرد ارائه می‌دهد.

بدین ترتیب پزشکان می‌توانند از وجود خون در سیستم گوارشی بدن با خبر شده و از این اطلاعات برای تشخیص بیماری و به کارگیری روش‌های مختلف درمان نظیر جراحی بهره ببرند. با این حال محققان دانشگاه MIT مدعی شده‌اند که در آینده روش خود را بهبود می‌دهند تا این قرص‌ها بتوانند اطلاعات دقیقتری از داخل بدن انسان تهیه کنند.

 

تماشا کنید: استارتاپ مورد حمایت آلفابت می خواهد داروهای تزریقی را به قرص خوراکی تبدیل کند

The post داروی هوشمند MIT نقش نورافکن را برای اعمال جراحی داخلی ایفا می کند appeared first on دیجیاتو.

تولید پوست مصنوعی هوشمند با حساسیتی بیشتر از پوست انسان

همین حالا هم پوست های الکترونیکی انعطاف پذیری وجود دارند که می توانند به ربات ها یا اندام های مصنوعی حس تماس بخشند. اما دانشمندانی از دانشگاه تگزاس در آرلینگتون خبر از توسعه یک پوست ویژه داده اند که حتی حساسیتی بیشتر از پوست ما انسان ها دارد.

این « پوست هوشمند » شامل میلیون ها حسگر انعطاف پذیر ریز است که از نانوذراتی از جنس اکسید روی با قطر ۰٫۲ میکرون تشکیل شده اند (برای مقایسه باید گفت که قطر موی انسان در حدود ۴۰ تا ۵۰ میکرون است). هر یک از این حسگرها به صورت مستقل عمل می کنند و به عبارتی نیاز به منبع تغذیه (ولتاژ) خارجی ندارند.

تعداد زیادی از این حسگرها در لایه ای کشسان از مواد شیمیایی و پلی آمیدهای مقاوم در برابر رطوبت بسته بندی شده اند. در نتیجه این نوع طراحی، پوستی محکم، انعطاف پذیر و در عین حال ضد آب تولید شده. هنگامی که حتی فشاری بسیار کم بر پلی آمید وارد شود، حسگرهای در ابعاد نانو می توانند به واسطه خمش آن را تشخیص دهند.

این پوست به میزان فوق العاده ای در مقابل لرزش ها حساس است و در عین حال قابلیت تشخیص تغییرات دما را نیز دارد. این ماده در نهایت می تواند در بازو های رباتیک، انگشت های پروتز دست و یا صدها دستگاه مبتنی بر حسگر دیگر به کار رود. چلیک باتلر از محققان این پروژه از حساسیت های بسیار بالای این حسگرها می گوید:

«این حسگرها بسیار حساس هستند و اگر با بخشی از اثر انگشتتان آنها را بخارانید این فناوری می تواند کمک کند تا هویت فرد شناسایی شود.

تصور کنید با این ربات ها که دانشجویان من به آنها ربات های مودار می گویند، افراد قادر به شناسایی هویت فرد باشند».

نتیجه این تحقیق در مجله حسگرهای IEEE منتشر شده است.

 

تماشا کنید: ظاهر اساطیری ربات های امداد و نجات آینده

The post تولید پوست مصنوعی هوشمند با حساسیتی بیشتر از پوست انسان appeared first on دیجیاتو.

مردی تگزاسی بعد از تلاش برای برداشتن سر بریده یک مار زنگی، تا مرز مرگ پیش رفت

بنابر گزارش های محلی، یک مرد تگزاسی که فکر می کرد با بریدن سر یک مار زنگی شکستش داده، هنگامی که می خواست سر بریده شده مار را بردارد گزیده و مقدار کشنده ای از زهر این حیوان وارد بدنش شد. به گفته همسر او، جنیفر ساتکلیف، پزشکان در ابتدا معتقد بودند که وی از این حادثه جان سالم به در نمی برد، اما او هم اکنون در ریکاوری به سر می برد؛ هرچند که یکی از کلیه هایش در معرض از کار افتادگی است.

گفته می شود که این مرد در حال کار روی زمین بوده که ناگهان با مار زنگی عظیم الجثه ای مواجه می شود و با استفاده از بیل، سر آن را جدا می کند. پس از گزیدگی، همسرش سعی کرد او را با اتومبیل به بیمارستان برساند اما حمله عصبی باعث شد که با اورژانس تماس بگیرد و انتقال به بیمارستان با بالگرد انجام شود.

لزلی بویر، متخصصی در زمینه پادزهر و پزشکی در انستیتوی VIPER دانشگاه آریزونا می گوید: «این اشتباهی کلاسیک است. مردم نمی دانند که خزندگان و پستانداران ساختار بدنی متفاوتی دارند. سر بریده شده یک مار زنگی و تراوشگرهای زهر آن می توانند برای مدتی طولانی پس از بریده شدن به کار خود ادامه دهند و این موضوع درباره نیمه دیگر بدن خزندگان هم صادق است.»

با این حال وی نمی تواند بگوید که سر بریده شده مار تا چه مدت قادر به ادامه حیات است؛ هرچند که شنیده است مارها تا ۱۲ ساعت بعد از دو نیم شدن هم قادر به حرکت هستند. او حتی پیشتر روی پرونده ای کار کرده که در آن یک نفر از سر مومیایی شده ماری که سال ها پیش مرده بود گزیده شد.

به گفته بویر، بریدن سر مار یکی از بدترین راه ها برای فائق آمدن بر وضعیت است. «چنین کاری با حیوان بسیار ظالمانه است و همچنین قطعه های کوچکتری از حیوان به جا می گذارد که سمی هستند». به گفته او بهترین کار در این شرایط، برداشتن دو گام به عقب و تماس با متخصصین است. او کشتن مار را تنها در شرایطی پیشنهاد می کند که شخص در محیطی بسته گیر افتاده باشد و مار، خطری فوری برای جانش باشد.در غیر این صورت، مار تا زمانی که زهر در بدن داشته باشد، قادر به انتقال آن از طریق نیش هایش است.

The post مردی تگزاسی بعد از تلاش برای برداشتن سر بریده یک مار زنگی، تا مرز مرگ پیش رفت appeared first on دیجیاتو.

قدیمی‌ترین جای پای حیوانات در کره زمین کشف شد

دانشمندانی از چین و ایالات متحده به فسیل هایی دست پیدا کرده‌اند که به عقیده آن‌ها ابتدایی‌ترین جای پای حیوانات است که تاکنون کشف شده. فسیلی که تصویر آن را می‌بینید به نیم میلیارد سال پیش و دوره ادیاکاران و اولین دوسوئیان باز می‌گردد. این شواهد نشان می‌دهد که اشکال پیچیده زندگی، قدیمی‌تر از آن چیزی هستند که تصور می‌کردیم.

زندگی موجودات پرسلولی از اوایل دوره ادیاکاران یعنی حدود ۶۳۵ سال پیش آغاز شد، همزمان با آب شدن یخ‌های کره زمین. اما فسیل‌های مربوط به دیگر دوره‌های ادیاکاران بسیار کمیاب هستند بنابراین نمی‌دانیم که دقیقا تا دوره کامبرین که جدود ۵۴۱ میلیون سال پیش بود چه اتفاقی رخ داد.

عمده دلیل این اتفاق به خاطر آن است که موجودات در دوره ادیاکاران هنوز استخوان‌ها یا لاک‌های سختی نداشتند که به سادگی فسیل بشوند. بنابراین دانشمندان باید روی ردهایی که به جا مانده متمرکز شوند مثل خطوط و راه‌هایی که نشان از حیات داشته باشد.

برای پژوهش پیش رو، دانشمندانی از چین و ایالات متحده منطقه‌ای در جنوب چین را مورد بررسی قرار داده‌اند که به گمان آن‌ها مرتبط به ۵۵۱ تا ۵۴۱ میلیون سال قبل است. قبلتر نیز خطوط و نقب‌هایی مرتبط با همین سال‌ها در برزیل پیدا شده بود که فسیل موجوداتی کرم مانند بوده اما فسیل پیدا شده در چین نشان دهنده فرم زندگی پیچیده‌تری است.

پژوهشگران هنوز نمی‌دانند که فسیل مربوط به چه جانوری است و فقط جای پای آن را در اختیار دارند. هر چه که بوده باشند، احتمالا فرم بدنی سخت‌تری نسبت به هم‌دوره‌های خود داشته‌اند که توانسته‌اند چنین فسیلی را از خود به جای بگذارند.

The post قدیمی‌ترین جای پای حیوانات در کره زمین کشف شد appeared first on دیجیاتو.

بابک پرویز و آمازون در آزمایشگاه «چالش بزرگ» با سرطان مبارزه می‌کنند

پس از شکست خوردن پروژه عینک گوگل، بابک پرویز یکی از خالقین و معمار اصلی ایرانی-آمریکایی این عینک از گوگل جدا شد و به آمازون پیوست. حالا پس از چند سال خبر رسیده که آمازون در مقر اصلی خود واقع در سیاتل آزمایشگاهی سری به نام چالش بزرگ راه‌اندازی کرده تا روی موضوعاتی نظیر درمان سرطان کار کنند. آزمایشگاه چالش بزرگ بسیار شبیه به آزمایشگاه Google X است که حالا با نام X شناخته می‌شود و زیرشاخه آلفابت است.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، آزمایشگاه چالش بزرگ در داخل شرکت با نام‌های Amazon X و ۱۴۹۲ شناخته می‌شود که هدف آن درمان سرطان و ایده‌های عجیب و رادیکال این چنینی است. از زمان تاسیس در سال ۲۰۱۴ تاکنون بیش از ۵۰ نفر به کارکنان آزمایشگاه اضافه شده‌اند.

بابک پرویز در پی درمان سرطان

تصویری از بابک پرویز

در حال حاضر اما تمرکز این مرکز روی تحقیقات پیرامون درمان سرطان و تکنولوژی‌های مرتبط پزشکی است. گفته شده که آمازون با مرکز پژوهش‌های سرطان فِرِد هاچینسون شهر سیاتل در حال همکاری است. همزمان، چالش بزرگ با تیم خدمات وب آمازون مشغول همکاری است تا داده‌های پزشکی به دست آمده را با استفاده از هوش مصنوعی دسته‌بندی و تحلیل کند.

آمازون برای این آزمایشگاه از نیروهای خودش استفاده کرده و آن‌هایی که در رقابت سالانه «بزرگ فکر کن» پیروز شده‌اند به مقامی جدید در مرکز آزمایشگاهی آمازون منصوب شده‌اند.

The post بابک پرویز و آمازون در آزمایشگاه «چالش بزرگ» با سرطان مبارزه می‌کنند appeared first on دیجیاتو.

۶ معمای آزمون فضانوردی برای حضور در ایستگاه فضایی بین المللی

The post ۶ معمای آزمون فضانوردی برای حضور در ایستگاه فضایی بین المللی appeared first on دیجیاتو.

کشف شواهدی از وجود تپه های متان منجمد در پلوتون

شاید پلوتون افتخار سیاره بودن را از دست داده باشد اما این دنیای یخ زده از نظر اخترشناسی هنوز جذابیت های نهفته بسیاری دارد.

این سیارک در دورترین نقطه منظومه شمسی قرار گرفته و به خاطر فاصله بسیار زیاد از خورشید فوق العاده سرد است؛ در واقع برخی محققان عقیده دارند که پلوتون احتمالا نتیجه برخورد حدود یک میلیون ستاره دنباله دار منجمد به یکدیگر است.

فضاپیمای New Horizons ناسا در سال های اخیرا تصاویری از این سیاره را به زمین ارسال کرده که در آن اجسامی شبیه به تپه شنی به چشم می خورد، حالا اما محققان پی برده اند که داستان احتمالا چیز دیگری است.

دانشمندان از قبل می دانستند که بخش عمده پلوتون از گازهای یخ زده تشکیل شده است اما تصاویر ارسالی نشان دهنده مناظر شبیه زمین ما هستند که در آن کوه ها در محاصره بیابانی وسیع قرار گرفته اند. سطح پلوتونبر اساس مطالعاتی که نتایج آن امروز در پایگاه «ساینس» منتشر شده، این تپه ها از ذرات متان یخ زده تشکیل شده اند و با ذرات سنگی کوچک روی زمین ارتباطی ندارند:

دانه های متان احتمالا به واسطه ذوب شدن یخ های نیتروژن اطراف یا ذوب شدن از کوه های مجاور به سطح سیارک رسیده اند. درک بهتر این مساله با توجه به شرایط خاص پلوتون به شناسایی الگوهای مشابه در دیگر نقاط منظومه شمسی کمک خواهد کرد.

یافته های این گروه تحقیقاتی مزایای خاصی به همراه دارد اما مهم ترین نتیجه آن ایجاد تردید در باورهای قدیمی دانشمندان نسبت به شرایط سطح پلوتون است زیرا اگر این سیارک اتمسفری نازک داشته باشد، تشکیل تپه های شنی که نیازمند وزش باد است نباید چندان میسر باشد:

سطح پلوتون از نظر رویدادهای زمین شناسی از آنچه که فکر می کردیم تنوع و پویایی بیشتری دارد.

با این حال تصمیم گیری درباره شرایط این همسایه دوردست از روی یک تصویر چندان منطقی است و به همین خاطر محققان در تکاپوی مطالعات بیشتر هستند.

تماشا کنید: پلان؛ پیشرفت توریسم فضایی در سال ۲۰۱۸ میلادی

The post کشف شواهدی از وجود تپه های متان منجمد در پلوتون appeared first on دیجیاتو.

زمین از دید پیشرفته ترین ماهواره هواشناسی دنیا چگونه به نظر می رسد؟

سه ماه پس از پرتاب پیشرفته ترین ماهواره هواشناسی دنیا به فضا، شاهد انتشار نخستین تصویر رسمی از کره زمین که توسط دوربین های بسیار قدرتمند نصب شده روی GOES-17 به ثبت رسیده اند هستیم.

تصویر زیبا و چشم نواز ابتدای مطلب (برای دریافت نسخه اصلی کلیک کنید) در روز ۲۰ می ۲۰۱۸ (۳۰ اردیبهشت) و درست از بالای دو قاره آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی به ثبت رسیده است. ماهواره مذکور در کنار دیگر برادر خود GOES-16 که در سال ۲۰۱۶ به مدار فرستاده شده قادر هستند تا تمام نیم کره غربی زمین -از سواحل آفریقا گرفته تا نیوزیلند- را به طور کامل تحت پوشش عکسبرداری و اسکن های خود قرار دهند.

فاصله ۳۶ هزار کیلومتری این دو ماهواره از سطح زمین سبب می شود تا بتوان به کمک تصاویر ثبت شده توسط دوربین های آنها مسیر حرکت تندبادها، گستره خشکسالی ها، آتش سوزی جنگل ها، مه گرفتگی های گسترده و حرکت ابرها را رصد کرد. اما گذشته از همه این ها، این دو ماهواره قادرند تصاویری بسیار زیبا و پر جزئیات از سیاره محل زندگی مان برایمان ارسال نمایند.

تصویر پیشرفته تریم ماهواره هواشناسی دنیا

 

این تصاویر توسط یکی از سامانه های بسیار پیشرفته GOES-17 موسوم به ABI (مخفف Advanced Baseline Imager) به ثبت رسیده. این سامانه قادر است در ۱۶ طیف مختلف از جمله طیف مرئی و مادون قرمز از زمین عکسبرداری کند. به لطف این تصاویر می توان علاوه بر مشاهدات عینی، نحوه حرکت گرما در سطح زمین و میان ابرها و همچنین غلظت آلاینده ها در نقاط مختلف را مورد بررسی قرار داد.

ماهواره مورد بحث هنوز در حال گذران مراحل تست خود است، تست هایی که تا اواخر سال جاری میلادی به طول خواهد انجامید و پس از آن می توان از تمام قابلیت های آن برای رصد بهتر آب و هوای سیاره مان استفاده نمود.

The post زمین از دید پیشرفته ترین ماهواره هواشناسی دنیا چگونه به نظر می رسد؟ appeared first on دیجیاتو.