حقایقی جدید از ساختار داخلی عطارد که تا کنون نمی‌دانستید

به گزارش بخش فناوری سایت خبرهای فوری، برای تشخیص اینکه هسته عطار از چه موادی تشکیل شده است دانشمندان با مطالعاتی متفاوت بیش از همه به چرخش و گرایش سیاره توجه داشته‌اند.

دانشمندان هسته عطارد را به گلوله توپی تشبیه کردند که ۸۵ درصد حجم آن را فلز تشکیل می‌دهد، این هسته عظیم در مقایسه با سیاره‌های سنگی دیگری که در منظومه ما قرار دارد بسیار جذاب‌ است.
یافته‌های مربوط به هسته داخلی جامد عطارد حکایت از آن دارد که بخش درونی عطارد همچنان فعال بوده و این به دلیل هسته ذوب شده این سیاره است؛ عاملی که به تضعیف میدان مغناطیسی نسبت به زمین منجر می‌شود. در این بین بخش داخلی عطارد با سرعتی بیشتر نسبت به سیاره ما سرد شده است و به ما کمک می‌کند تا پیش‌بینی کنیم که زمینه‌های مغناطیسی زمین چگونه تغییر پیدا خواهد کرد.
1

فضاپیمای مسنجر در ماه مارچ ۲۰۱۱ با گردش در اطراف عطارد، پس از ماموریت چهار ساله خود در آن حوالی سرانجام در آپریل ۲۰۱۵ به سطح این  سیاره رسید، طی این دوره دانشمندان از یافته‌های رادیویی مسنجر برای تشخیص ناهنجاری‌های گرانشی عطارد و حل چرخش قطبی که به آن‌ها اجازه می‌داد تا جهت گیری ستاره را درک کنند، استفاده کردند.

چرخش هر سیاره روی محور افقی که به عنوان قطب شناخته شد، بود، چرخش‌های عطارد بسیار آرامتر از زمین برآورد شده و هر طول روز آن حدود ۵۸ روز زمین است.

2
عطارد نزدیک‌ترین سیاره به زمین است نه زهره!

یافتن سرنخ‌هایی برای آشنایی با ساختار داخلی سیارات

دانشمندان اغلب از تغییرات بسیار کوچک برای یافتن سرنخ‌هایی درباره ساختار داخلی سیارات استفاده می‌کنند، در سال ۲۰۰۷ مشاهدات رادار از زمین تغییرات کمی را در چرخش عطارد نشان داد که به نام LIBRATION معروف است و اثبات می‌کند هسته سیارات باید حالتی بین مایع و مذاب داشته باشند، اما با وجود این مشاهدات نرخ چرخش به تنهایی برای اندازه‌گیری و بررسی جنس هسته داخلی کافی نیست و دانشمندان معتقدند که هسته جامد نمی‌تواند در زیر بافت نرم ایجاد شود.
همانطور که مسنجر حول عطارد گردش می‌کند به تدریج طبق ماموریت خود به سطح این سیاره نزدیک می‌شود و دانشمندان قادر می‌شوند گرانش فضاپیما را ثبت کنند؛ ساختار متراکم این سیاره به تغییراتی بسیار کوچک، اما نافذ در چرخش فضاپیما منجر می‌شود.در بخش‌های دیگر این ماموریت فضاپیمای مسنجر طی یک سال حدود ۱۲۰ مایل بالای سطح سیاره و کمتر از ۶۵ مایل در طول این سیاره پرواز کرده است.

مدار‌های نهایی کم ارتفاع بهترین داده‌ها را برای تیم تحقیقاتی این پروژه در نظر گرفته‌اند که دقیق‌ترین یافته‌ها را در ساختار داخلی عطارد نشان می‌دهد.

3

تبدیل یافته‌های فضاپیما به داده‌های کامپیوتری

محققان یافته‌های حاصل از فضاپیمای مسنجر را به یک برنامه پیشرفته کامپیوتری تبدیل کرده‌اند که به آن‌ها اجازه می‌دهد با تنطیم پارامتر‌ها، ابعاد ساختار داخلی عطارد را مطابق با چرخش و حرکت فضاپیما محاسبه کنند.

نتایج یافته‌ها نشان می‌دهد عطارد باید یک هسته بزرگ و جامد داخلی داشته باشد؛ این ساختار جامد با هسته آهنی ۱۲۶۰ مایل پهنا داشته و تقریبا نیمی از هسته عطارد را تشکیل می‌دهد، در مقابل هسته جامد زمین حدود ۱۵۰۰ مایل پهنا دارد و کمی بیشتر از یک سوم هسته این سیاره را شامل می‌شود.

دانشمندان همچنین برای شناخت ساختار داخلی عطارد اطلاعات در زمینه‌های زمین سنجی، زمین شیمی، چرخش مکانیکی و گرانشی مورد بررسی قرار دارند؛ طبق یافته‌های محققان برای آشنایی بیشتر درباره عطارد باید بیشتر به آن نزدیک شد.

اندازه گیری دقیق گردش و گرانش عطارد به آسانی شناخت این مولفه‌ها در زمین نیست و یافته‌های جدید درباره عطارد عملا از سوی آرشیو‌های مربوط به فضاپیمای مسنجر تصدیق می‌شود.

هر یافته جدید درباره سیاره‌های همسایه‌های ما اطلاعات بهتر و بیشتری از آنچه فراتر از این سیاره وجود دارد ارائه می‌کند.

این خبر حقایقی جدید از ساختار داخلی عطارد که تا کنون نمی‌دانستید اولین بار در خبرهای فوری و مهم. پدیدار شد.

پاسخ به سوالات متداول درباره‌ی ثبت اولین عکس از یک سیاهچاله

به گزارش بخش فناوری سایت خبرهای فوری، در این مطلب به برخی از مهم‌ترین پرسش‌ها پاسخ داده‌ایم.

سیاهچاله چیست؟

سیاهچاله‌ها اجرام بسیار چگال و فشرده‌ای هستند که گرانش بسیار قدرتمندی دارند. به حدی که حتی نور، سریع‌ترین موجود عالم، نمی‌تواند از دام گرانش آن بگریزد. سیاهچاله‌ها انواع مختلفی دارند. سیاهچاله‌های ستاره‌ای پس از مرگ ستاره‌های پرجرم ایجاد می‌شوند و جرم‌شان تنها چند برابر جرم خورشید است. دسته‌ای دیگر از سیاهچاله‌ها که به ابرسیاهچاله‌ها معروف هستند جرمی معادل میلیون‌ها و حتی میلیاردها برابر جرم خورشید دارند. ابرسیاهچاله‌ها در مرکز کهکشان‌های بزرگ قرار دارند.

پیش از ثبت این عکس چگونه از وجود سیاهچاله‌ها اطمینان داشتیم؟

مفهوم سیاهچاله‌ برای اولین بار پس از حل معادلات نظریه‌ی نسبیت عام اینشتین در سال ۱۹۱۵ میلادی وارد دنیای فیزیک شد. سال‌ها بعد شواهدی غیرمستقیم از وجود سیاهچاله‌ها (مانند اثرات گرانشی) آشکار شد. در سال ۲۰۱۵ رصدخانه‌ی امواج گرانشی لایگو (LIGO) برای اولین بار شواهدی مستقیم از وجود سیاهچاله‌ها را در محدوده‌ی امواج گرانشی ثبت کرد. در نهایت نیز اولین عکس از یک سیاهچاله در محدوده‌ی امواج الکترومغناطیس روز چهارشنبه منتشر شد.

چرا پیش از این عکسی از سیاهچاله‌ها گرفته نشده بود؟

با وجود جرم زیاد، سیاهچاله‌ها اندازه‌ی چندان بزرگی ندارد. به طور مثال تصویربرداری از ابرسیاهچاله‌ی مرکز کهکشان خودمان که جرمی در حدود ۴ میلیون برابر جرم خورشید دارد مثل عکاسی از یک DVD در سطح ماه است. به این ترتیب تفکیک یک سیاهچاله و مواد اطراف آن نیازمند استفاده از تلسکوپی بسیار بزرگ است.

چه چیزهایی در تصویر دیده می‌شود؟

دایره‌ی تیره‌ی مرکز تصویر سایه‌ای از ابرسیاهچاله‌ی مرکزی کهکشان M87 است. همان جایی که نور توان گریز از آن را ندارد. بخش درخشان تصویر مواد اطراف سیاهچاله را نشان می‌دهد. جایی که ورای افق رویداد سیاهچاله قرار گرفته‌ است. تابش این مواد به دلیل افزایش دمای‌شان بر اثر گرانش شدید سیاهچاله است.

رنگ مایل به نارنجی در تصویر واقعی نیست و اخترشناسان پروژه‌ی تلسکوپ افق رویداد این رنگ را برای بهتر نشان دادن میزان تابش هر بخش انتخاب کرده‌اند. بخش‌های مایل به زرد بیشترین تابش را دارند و از سوی دیگر شدت تابش نواحی مایل به قرمز کمتر است.

عطارد نزدیک‌ترین سیاره به زمین است نه زهره!

چرا تصویر تار است؟

با فناوری فعلی این بهترین کیفیت تصویری است که می‌توانیم به آن برسیم. رزولوشن تلسکوپ افق رویداد حدود ۲۰ میکروثانیه‌ی قوسی است. با تصویربرداری با چنین رزولوشنی می‌توان یک روزنامه در نیویورک را از پاریس مطالعه کرد!

با این وجود و با توجه به فاصله‌ی ۵۵ میلیون سال نوری کهکشان M87 از زمین این رزولوشن خیره‌کننده نیز برای ثبت تصویری باکیفیت و شارپ کافی نیست و این بهترین نمایی است که فعلا می‌توانیم ببینیم.

چرا حلقه‌ی اطراف سیاهچاله شکل نامنظمی دارد؟

پاسخ این پرسش هنوز معلوم نیست و دانشمندان در حال تلاش برای حل این مسئله هستند.

دانشمندان چگونه این تصویر را ثبت کردند؟

در سال ۲۰۱۷ هشت رصدخانه‌ی رادیویی در نقاط مختلف زمین با یک‌دیگر هماهنگ شدند و همزمان دو سوژه‌، یعنی ابرسیاهچاله‌ی کهکشان راه شیری و ابرسیاهچاله‌ی کهکشان M87، را رصد کردند. استفاده از آرایه‌ای که از این هشت رصدخانه‌ی رادیویی تشکیل شده بود همچون استفاده از تلسکوپی رادیویی با آنتی به اندازه‌ی سیاره‌ی زمین بود.

اخترشناسان با این کار موفق شدند توان تفکیک را تا حد زیادی افزایش دهند و به میزان مورد نیاز برای ثبت سیاهچاله برسانند.

پس از انجام رصدها تمام داده‌ها آنالیز و با یک‌دیگر ترکیب شدند تا در نهایت تصویر نهایی ایجاد شود.

چرا اخترشناسان از رصدخانه‌های رادیویی استفاده کردند؟

تابش رادیویی مواد اطراف سیاهچاله می‌تواند از گاز و غبار موجود در مرکز کهکشان عبور کند. بنابراین رصد در طول موج رادیویی بهترین انتخاب بود.

آیا تصویر بالا یک عکس واقعی است؟

اخترشناسان برای رسیدن به این تصویر تابش رادیویی اطراف سیاهچاله را ثبت کردند و سپس اطلاعات جمع‌آوری شده را با استفاده از کامپیوتر به آن چیزی که اکنون می‌بینیم تبدیل کردند. به عبارت دیگر این تصویر نمایش‌دهنده‌ی اطلاعاتی واقعی است که در طول موج رادیویی ثبت شده‌اند؛ اطلاعاتی که با روش‌های کامپیوتری منجر به ایجاد تصویر نهایی شده‌اند.

آیا این تصویر نظریه‌ی نسبیت عام اینشتین را تایید می‌کند؟

بله. نظریه‌ی نسبیت عام می‌تواند با توجه به جرم سیاهچاله‌ اطلاعاتی از ساختار آن به ما بدهد. مقایسه‌ی تصویر تلسکوپ افق رویداد با نظریه‌ی نسبیت عام نشان می‌دهد که نتایج رصدها با نسبیت عام سازگار است.

چرا به جای ابرسیاهچاله‌ی کهکشان M87 از ابرسیاهچاله‌ی مرکزی کهکشان خودمان تصویربرداری نشد؟

آنالیز داده‌های مربوط به کهکشان M87 قبل از داده‌های سیاهچاله‌ی مرکزی راه شیری انجام شد. طبیعتا زمانی که نتایج اولیه‌ی آنالیزها قابل قبول بود ادامه‌ی کار نیز صورت گرفت و مراحل کار تا انتها پیش رفت. اما جدا از این مسئله ابرسیاهچاله‌ی کهکشان M87 سوژه‌ی آسان‌تری نسبت به ابرسیاهچاله‌ی کهکشان راه شیری بود. چرا که تغییرات ابرسیاهچاله‌ی کهکشان راه شیری نسبت به ابرسیاهچاله‌ی کهکشان M87 بیشتر است. بنابراین ثبت تصویر از آن کار سخت‌تری است.

البته پژوهشگران تلسکوپ افق رویداد در نظر دارند تا اولین تصویر از ابرسیاهچاله‌ی کهکشان خودمان را نیز تهیه کنند.

این خبر پاسخ به سوالات متداول درباره‌ی ثبت اولین عکس از یک سیاهچاله اولین بار در خبرهای فوری و مهم. پدیدار شد.

نابودی زمین چگونه اتفاق می افتد؟

منظومه شمسی از ابرهای گازی ساخته شد و در ابتدا پیش ستاره ها و پیش سیاره ها در آن شکل گرفتند و بذر آنچه امروز با نام سیاره ها می شناسیم در آن ریخته شد. اما اوج تاریخچه منظومه شمسی را …

The post نابودی زمین چگونه اتفاق می افتد؟ appeared first on دیجیاتو.

عجیب‌ترین موجودات روی زمین که شاید تا به حال ندیده اید! + تصاویر

به گزارش بخش اجتماعی سایت خبرهای فوری، انسانها پس از سالیان طولانی کشف و پژوهیدن، هنوز نتوانسته اند همه موجودات و مناطق موجود روی زمین را به عدد بیان کنند. شاید یکی از این موضوعات شگفت انگیز حیوانات و موجودات زنده باشند.

در این گزارش با چهار موجود عجیب که گویی به جهان دیگری تعلّق دارند بیشتر آشنا خواهید شد؛

١. کِرم طلایی

1

این کرم گوشتخوار است. تا ۲۰ سانتیمتر رشد و در عمق ۵۰۰ متری اقیانوس ها زندگی می کند. شکل این کرم های طلایی با آنچه ما در ذهنمان از چنین موجوداتی داریم کاملاً متفاوت است.

٢. اژدهای آبی

2

اژدهای آبی نوعی از نرم تنان دریایی به شمار می رود، چیزی شبیه به حلزون های بدون لاک، به پرستوی دریایی نیز معروف است.در آبهای گرم اقیانوس زیست می کند و به دلیل وجود کیسه مملو از هوا در معده اش می تواند روی سطح آب بیاید.

٣. موش صحرایی برهنه

3

یکی از شگفت انگیزترین حیوانات موش صحرایی برهنه است. پوست این موش، درد را احساس نمی کند. مقاومت زیادی در برابر سرطان و کمبود اکسیژن دارد. عمر آنها از سایر موش ها بیشتر است و اندازه آنها تا ۳۲ سانتیمتر هم می رسد. این حیوانات عملاً پیر نمی شوند. با وجود این، آنها به طور متوسط بیش از سی سال زنده می مانند و آثار پیری در آنها آشکار نمی شود.

۴. میمون Pied Tamarin

4

شکل عجیب این نوع از میمون ها، تا حدودی ما را به یاد شخصیت های حاضر در فیلمهای علمی_تخیّلی می اندازد. Pied Tamarin ها، حیواناتی در معرض انقراضند که در مناطق مشخصی از آمازون پیدا می شوند. /تابناک

راز عجیب نارنجی بودن پوست ترامپ از زبان یکی از مقامات کاخ سفید!

این خبر عجیب‌ترین موجودات روی زمین که شاید تا به حال ندیده اید! + تصاویر اولین بار در خبرهای فوری و مهم. پدیدار شد.

آغاز رویش دوباره زمین در بامداد روز پنج‌شنبه

به گزارش بخش اجتماعی سایت خبرهای فوری، “اعتدال بهاری” به لحظه‌ای گفته می‌شود که خورشید از دید ناظر زمینی، استوای سماوی را قطع و از آن عبور کند و به اصطلاح علمی، زاویه میل آن صفر شود. به عبارت دیگر زمانی است که زاویه تابش خورشید بر استوای زمین عمود باشد. این به معنای آن است که نور خورشید در این لحظه به مقدار مساوی به نیمکره شمالی و جنوبی می‌رسد. علاوه بر آن در روز اول فروردین تقریباً طول روز و شب در نقاط مختلف دنیا یکی می‌شود و مرکز خورشید دقیقاً ۱۲ ساعت بالای افق قرار دارد و قابل رؤیت است.

در تقویم خورشیدی ایرانی برای تعیین روز تقویمی آغاز سال، ظهر نسبت به لحظه تحویل سال (اعتدال بهاری) در نظر گرفته می‌شود. یعنی در صورتی که لحظه تحویل سال قبل از ظهر باشد همان روز، روز آغاز سال و چنانچه لحظه تحویل سال بعد از ظهر باشد فردای آن، روز آغاز سال به حساب می‌آید. از این رو میانگین سالانه لحظه اعتدال بهاری (تحویل سال) بین ظهر آخرین روز سال و ظهر اولین روز سال؛ یعنی نیمه شب (حدوداً ساعت ۰۰:۰۰ بامداد اولین روز سال) خواهد بود. این تقویم بیشترین هماهنگی با زمان واقعی نجومی دارد و نوروز آن هماهنگ با میانگین اعتدال بهاری است.

مهندس مسعود عتیقی، مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران اظهار کرد: ساعت یک و ۲۸ دقیقه و ۲۷ ثانیه بامداد روز پنج‌شنبه، روز اول فروردین ماه سال ۱۳۹۸ و لحظه تحویل سال است.

وی با بیان اینکه سال اعتدالی از دو بار قرار گرفتن مرکز خورشید بر نقطه اعتدال بهاری حاصل می‌شود که مقدار آن برابر با ۳۶۵.۲۴۲ هزارم شبانه‌روز است، اظهار کرد: چون در تقویم شبانه‌روز کامل در نظر گرفته می‌شود، اضافه بر ۳۶۵ روز تحت عنوان “کبیسه” نامگذاری می‌شود و از این نظر تقویم ایرانی یکی از دقیق‌ترین تقویم‌های جهان به شمار می‌رود.

عتیقی یادآور شد: این امر به گونه‌ای است که گفته می‌شود اگر تقویم میلادی هر ۲ هزار و ۵۰۰ سال یک شبانه‌روز کم دارد، این میزان برای تقویم خورشیدی هر ۱۰ هزار سال است که این عدد دقت تقویم خورشیدی را نشان می‌دهد.

مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران ادامه داد: این کبیسه‌ها هر ۴ سال تکرار شده و برای بالا رفتن دقت تقویم خورشیدی در دوره‌های مشخصی کبیسه‌های ۵ ساله نیز اجرایی می‌شود.

عتیقی در خصوص نقطه اعتدال بهاری، توضیح داد: دو مدار گردش زمین به دور خورشید و یا به عبارتی گردش ظاهری خورشید بر روی کره آسمان که به دایرهالبروج مشهور است، با مدار استوای آسمان که کره آسمان را به دو نیمکره مساوی تقسیم می‌کند، دارای زاویه ۲۳.۵ درجه است.

وی اضافه کرد: در دو نقطه این دو دایره بزرگ (دایرهالبروج و مدار استوای آسمان) با یکدیگر تقاطع دارند که به این دو نقطه اعتدالین گفته می‌شود. یکی اعتدال بهاری و دیگری اعتدال پاییزی است.

مدیر انجمن نجوم آماتوری ایران خاطر نشان کرد: تا عصر هخامنشیان مبنای آغاز سال، اول پاییز بوده است؛ چراکه شاید شغل اکثریت مردم کشاورزی بوده و پایان فصل تابستان مصادف با فصل برداشت محسوب می‌شد؛ از این رو آغاز فصل پاییز را به عنوان سال نو جشن می‌گرفتند، ولی بعد از دوره هخامنشیان مبنای آغاز سال، روز اول بهار قرار گرفت. /ایسنا

عطارد نزدیک‌ترین سیاره به زمین است نه زهره!

این خبر آغاز رویش دوباره زمین در بامداد روز پنج‌شنبه اولین بار در خبرهای فوری و مهم. پدیدار شد.

کشف سیاره‌‌‌ای درخشان مملو از سنگ قیمتی در فاصله ۲۱ سال نوری از زمین

محققان موفق شد‌ه‌اند که سیاره‌ای درخشان در منظومه‌های دور دست پیدا کنند که به علت ویژگی‌های منحصر به فرد خود می‌تواند تغییراتی در طبقه بندی سیاره‌های فرا خورشیدی ایجاد کند و دسته‌ی جدید برای خود ایجاد کند.

این فراخورشیدی HD219134 b نام دارد و در صورت فلکی کاسیوپیا قرار گرفته که ۲۱ سال نوری با ما فاصله دارد. ستاره شناسان باور دارند که این سیاره بر خلاف زمین، هسته‌ی عظیمی از آهن ندارد اما کلسیوم و آلومینیوم در آن فراوان بکار رفته است. این مسئله موجب می‌شود که سراسر این سیاره درخشان از سنگ‌های قیمتی پر شود.

کارولین دورن، فیزیکدان نجومی موسسه علوم محاسباتی دانشگاه زوریخ که سرپرستی این پروژه تحقیقاتی را بر عهده داشته است در باره فراخورشیدی یافت شده می‌گوید:

«احتمالاً یاقوت‌های سرخ و کبود سرتاسر سطح این سیاره را پوشانده‌اند چرا که این سنگ‌های زینتی از ترکیب اکسید آلومینیوم تشکیل می‌شوند و این ترکیب در فراخوشیدی به وفور یافت می‌شود.»

این فراخورشیدی چیزی پنج برابر زمین، جرم دارد و به همین دلیل به آن ابر-زمین گفته می‌شود. علاوه بر این سیاره یاد شده طی تنها سه روز به دور نزدیکترین سیاره خود می‌چرخد که بنابر محاسبات تنها ۳ روز به طول می‌انجامد.

HD219134 b یکی از سه کاندیدایی است که موجب شده کلاس جدیدی برای فراخورشیدی ها در نظر گرفته شود و اکنون پژوهشگران دانشگاه زوریخ و کمبریج در حال بررسی احتمال تشکیل چنین دسته‌ای هستند.

بدین ترتیب دسته‌ی جدیدی از فرا خورشیدی‌ها ساخته خواهد شد که علیرغم شباهتشان به زمین، هسته‌ی آهنی ندارند و به همین دلیل قابلیت مغناطیسی در آن وجود ندارد. در این دسته بندی به سیاره‌هایی که کلسیم و آلومینیوم در آنها به مقدار زیادی یافت می‌شود، ابر زمین‌های  عجیب گفته می‌شود.

البته پیش از این نیز سیاره‌های این چنینی یافت شده و اما تصور می‌شود آنها استثنا محسوب می‌شوند و نیازی به دسته بندی جدید ندارند. حال شمار این گونه به سه عدد رسیده و به نظر می‌رسد زمان آن رسیده که دسته‌ای جدید از سیاره‌های فراخورشیدی را به خود اختصاص دهند.

The post کشف سیاره‌‌‌ای درخشان مملو از سنگ قیمتی در فاصله ۲۱ سال نوری از زمین appeared first on دیجیاتو.

اعلام حضور به فضایی‌ها با شلیک یک لیزر قدرتمند

یک محقق MIT ادعا کرد که شلیک یک لیزر قدرتمند از زمین می‌تواند تا فاصله‌ی ۲۰،۰۰۰ سال نوری قابل تشخیص باشد. تحقیق «جیمز کلارک» نشان می‌دهد که در صورت تمرکز یک لیزر یک تا دو مگاواتی درون یک تلسکوپ ۳۰ تا ۴۵ متری و نشانه گیری آن به بخشی از فضا می‌تواند نوری تولید کند که از امواج مادون قرمز خورشید قابل تمایز است.

اگر یک فضانورد فضایی، در حال گشت و گذار در سیستم‌های خورشیدی اطراف باشد، می‌تواند این نور را از گوشه‌ای از کهکشان تشخیص دهد. این مطالعه اعلام می‌کند که حتی می‌توانیم با ارسال کدی مثل مورس پالس‌های لیزر را شلیک کنیم تا پیامی برای فضایی‌ها ارسال کنیم.

ساخت چنین چراغی برای ایجاد لیزر به طور قطع در دسترس و امکان پذیر است. در کشور شیلی یک تلسکوپ ۳۹ متری در حال ساخت است در حالی که لیزر YAL-1 Airborne نیروی هوایی آمریکا قدرتی مشابه با لیزری دارد که کلارک درباره‌ی آن صحبت می‌کند.

البته نگرانی‌های مهم دیگری نیز وجود دارد. یکی از این‌ها احتمال آسیب رساندن این لیزر به چشم‌هاست. این موضوع حتی در صورتی که این نور توسط چشم‌ غیر مسلح هم قابل تشخیص نباشد وجود دارد.

علاوه بر این، این لیزر می‌تواند دوربین فضاپیما‌هایی که از آن عبور می‌کند را دچار مشکل کند. برای این مشکلات کلارک پیشنهاد کرده که سیستم لیزر را در دورترین منطقه‌ی ماه قرار دهیم تا کمترین آسیب را به ما برساند. البته این پیشنهاد هم به طور کامل خطر‌های احتمالی را دفع نمی‌کند.

البته باید به آن طرف معادله هم نگاه کنیم. این که حتی اگر ما این نور را ارسال کردیم آیا می‌توانیم انتظار دریافت جواب داشته باشیم و جواب مشابهی را مشاهده کنیم؟

این موضوع تنها در صورتی امکان پذیر خواهد که ما هم از یک تلسکوپ بسیار قدرتمند (مثلا یک متری یا بیشتر) استفاده کنیم و آن را به سمت محل دقیق نقطه‌ی ارسالی بگیریم. بنابراین با توجه به جمیع شرایط بعید به نظر می‌رسد که بتوانیم انتظار دریافت جواب داشته باشیم.

البته ابزار تصویربرداری زیادی هستند که برای مطالعه‌ی گاز‌ها در سیاره‌ی منظومه‌های دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند و می‌توانند این نور را تشخیص دهند. هرچند به طور کلی نمی‌توان انتظار داشت رفتار فضایی‌ها قطعا با ما دوستانه خواهد بود.

The post اعلام حضور به فضایی‌ها با شلیک یک لیزر قدرتمند appeared first on دیجیاتو.