راهنمای پیدا کردن رمز تمامی گاو صندوق‌ها و قفل‌های Resident Evil 2

بعد از ۷ راهنمایی قبلی که در آن به آموزش ارتقای سلاح‌ها گرفته تا نحوه ترکیب باروت‌ها و گیاه‌ها پرداختیم، در قسمت آخر و هشتم نوبت به گاو صندوق‌ها و قفل‌های بازی می‌رسد که برخی از بهترین آیتم‌های بازی در آن‌ها پیدا می‌شوند.

آیا به دنبال بازکردن تمام قفل‌ها، ترکیب رمز‌های گاوصندوق‌ها و سری‌ترین روش بازکردن محفظه‌های قابل حمل در بازسازی Resident Evil 2 هستید؟ در این مطلب می‌توانید تمام این موارد را پیدا کنید. همچنین در لیست زیر می‌توانید قسمت‌های قبلی این سری راهنما را مشاهده کنید.

یکی از اولین مواردی که در بازی به آن برخورد خواهید کرد، قفل میز لئون است. پس بیایید با همین مورد شوع کنیم:

بازکردن میز لئون

یادداشتی روی میز قرار دارد که در آن می‌گوید که همکاران تازه‌ی او میزش را قفل کردند و راه حلش حروف اولیه‌ی اسم آن‌هاست. نکته‌ای که ممکن است شما را در اول گیج کند این است که معمولا پلیس‌ها همدیگر را با نام خانوادگی صدا می‌زنند، اما این مورد می‌خواهد تا از اسم کوچک استفاده کنید.

  • برای باز کردن قفل سمت راست این کد را به کار ببرید: MRG

این را می‌توان با نگاه کردن به میزهای افسران به سمت راست و چک کردن به حرف اول اسم کوچک‌شان فهمید: حرف M برای اسم Marvin Brangah، حرف R برای برای اسم Rita Philips و حرف G برای George Scott که پلاک اسمش روی زمین افتاده است.

  • برای بازکردن قفل سمت چپ از این رمز استفاده کنید: NED

این یکی هم دقیقا مانند قبلی است که David Ford و Eliot Edward راه حل دوتا اول را می‌گویند، اما برای وارد کردن آخری باید ردیف آخری را بچرخانید تا به NED برسید.

اگر با کاراکتر لئون بازی کنید، خشابی با ظرفیت بالا برای کلت خود به دست می‌آورید. اگر به عنوان کلیر بازی می‌کنید، افزایش دهنده‌ی سرعت پرکردن برای هفت تیر خود به دست می‌آورید.

ترکیب قفل‌ها

  • قفل طبقه سوم: DCM
  • قفل طبقه دوم نزدیک اتاق دوش‌ها: CAP
  • قفل اتاق کنترل بالای فاضلاب: SZF

ترکیب گاوصندوق‌ها

  • دفتر غربی، گاو صندوق طبقه اول: ۹ از سمت چپ، ۱۵ از سمت راست، ۷ از سمت چپ که کیسه‌ی افزایش دهنده‌ اینونتوری به مقدار ۲ عدد به شما می‌دهد.
  • گاوصندوق اتاق انتظار، قسمت شرقی: ۶ از سمت چپ، ۲ از سمت راست، ۱۱ از سمت چپ که برای لئون یک Muzzle Brake و برای کلیر یک خشاب با ظرفیت بزرگ‌تر می‌دهد.
  • گاوصندوق اتاق استخر برای فزیوتراپی: ۲ از سمت چپ، ۱۲ از سمت راست، ۸ از سمت چپ برای لئون قنداق شاتگان و برای کلیر کیسه افزایش ظرفیت اینوتوری را می‌دهد.

راه حل محفظه‌های قابل حمل

بازکردن این محفظه‌ها، کلیدهایی برای صفحه کلید درون اتاق امنیتی را می‌دهد که به شما کیسه افزایش ظرفیت اینوتوری و چندین مورد قابل برداشتن را می‌دهد. در این مکان‌ها می‌توانید آن‌ها را پیدا کنید:

در اولین دور بازی کردن:

  • درون قفل اتاق دوش‌ها
  • درون اتاق رخت‌شویی

در دومین دور بازی کردن:

  • درون اتاق بازجویی
  • درون اتاق رخت‌شویی

برای حل این‌ها، باید روی دکمه کلیک کنید تا نورها در سمت خلاف عقربه‌های ساعت روشن شوند. مهم نیست از کجا شروع می‌کنید تا وقتی که نور بعدی از دکمه‌ای باشد که آن‌ را فشار می‌دهید. در این قفل‌ها امکان باختن وجود ندارد، پس هرچه قدر می‌خواهید می‌توانید دکمه‌ها را فشار دهید تا به توالی درست دست پیدا کنید.

  • این مطلب توسط نویسنده مهمان احسان محمدی نوشته شده است.

The post راهنمای پیدا کردن رمز تمامی گاو صندوق‌ها و قفل‌های Resident Evil 2 appeared first on دیجیاتو.

بررسی بازی Resident Evil 2؛ الماس خونین شهر مردگان

سال‌هاست که ژانر وحشت را زیر نظر دارم و آنقدر بازی ترسناک تجربه کرده‌ام که به راحتی بگویم مشکل اصلی بازی‌های پرخرج و بد ترسناک امروزی در کجاست. برای خودم یک تصویر آرمانی از بازی ترسناک مورد علاقه‌ام ساخته‌ام و در طی این دوران تا جایی که امکانش بود سعی کردم شما را هم با چیزی که در گوشه ذهن داشتم آشنا کنم. اما حالا آن تصویر آرمانی دیگر یک تصویر خیالی نیست که فقط خودم بتوانم به آن پر و بال دهم.

بازسازی رزیدنت اویل ۲، مثال زنده‌ همان چیزی است که طی این مدت سعی می‌کردم برایتان در موردش بگویم. حقیقتش را بخواهید حتی خودم هم فکر نمی‌کردم که بازی تا این اندازه فوق‌العاده باشد. در بهترین شرایط احساس می‌کردم که رزیدنت اویل ۲ در کنار تمام ویژگی‌های خوبش، تبدیل به اثری می‌شود که پس از چند ساعت، در ورطه تکرار می‌افتد و گیمر را در سیاهچال خسته کننده‌ای فرو می‌برد که نمی‌شود به راحتی از آن بیرون آمد.

رزیدنت اویل ۲

اما این طور به نظر می‌رسد که کپکام از تجربه‌های نه چندان دلچسب پیشینش درسی اساسی گرفته و به خوبی نشان می‌دهد که نقشه راه توسعه یک رزیدنت اویل جدید را بر اساس انتظارات طرفداران سری می‌چیند. با انتخاب این مسیر، رزیدنت اویل ۷ به یکی از خوب‌های فرانچایز رزیدنت اویل تبدیل شد و همین موضوع باعث شد که همه مصرانه منتظر بازسازی رزیدنت اویل ۲ باشند و ببینند که نسخه نهایی چطور از آب در می‌آید.

خبر خوب این است که رزیدنت اویل ۲ نه تنها یک رزیدنت اویل فوق‌العاده است بلکه می‌توان از آن به عنوان مولفی یاد کرد که آینده بازی‌های ترسناک پس از خود را نیز تغییر می‌دهد. اگر می‌خواهید بفهمید که چطور رزیدنت اویل ۲ به چنین جایگاهی رسیده، حتما ادامه متن را بخوانید.

الوعده وفا

رزیدنت اویل ۲

درست زمانی که اولین تریلر رزیدنت اویل ۲ منتشر شد، با نگارش مقاله‌ای از انتظاراتم برایتان گفتم. خوشبختانه بازی همان چیزی شده که انتظارش را داشتم. رزیدنت اویل ۲ مدام از تبدیل شدن به یک اکشن محض دوری می‌کند، خیلی کم و به موقع سراغ جامپ اسکیرها می‌رود، قدر تعلیق را خوب می‌داند و دقیقا همان ترسی را به جانتان می‌اندازد که بیست سال پیش در نسخه اصلی تجربه کرده بودید. همه المان‌های مهم سری هم حفظ شده‌اند.

عمارت موزه شکل و تو در تویی دارید که در هر نقطه آن یک خطر بالقوه انتظارتان را می‌کشد. معما‌های خوب و خوش ساختی دارید که برای رسیدن و حل کردنشان باید از سد زامبی‌‌ها، لیکرها و چندین موجود عجیب الخلقه دیگر بگذرید. همانند تمام نسخه‌های کلاسیک سری نیز مهمترین پازل بازی، در اصل همان عمارتی است که پا در آن گذاشته‌اید.

رزیدنت اویل ۲

پیدا کردن و باز کردن مسیرها در راهروهای تاریک ساختمان اداره پلیس که با قدم گذاشتن روی کفپوش‌های کهنه چوبی‌ آن، صدای جیر جیر آزار دهنده‌ای سکوت محیط را در هم می‌شکند، بزرگترین چالشی است که باید پشت سر بگذارید. این‌ها دقیقا همان المان‌هایی بودند که رزیدنت اویل‌های کلاسیک با آن‌ها تعریف می‌شدند.

تاریکی، آن غول نامرئی جاودانی بود که جای جای لوکیشن‌های سه گانه اصلی را در خود می‌بلعید و جهان آن بازی‌های پیکسلی را طوری تسخیر می‌کرد که هیچکس نمی‌توانست از برداشتن قدم بعدی خود مطمئن باشد. حالا همه این‌ها برگشته‌اند. رزیدنت اویلی داریم که با تلفیق ویژگی‌های کلاسیک سه گانه اصلی با المان‌های مدرن بازی‌های ترسناک امروزی، کاری می‌کند که نتوانید کنترلر را کنار بگذارید و از پای بازی بلند شوید. این‌ شاید همان چیزی بود که سال‌ها منتظرش بودیم.

بازگشت تازه کارها

رزیدنت اویل ۲

رزیدنت اویل ۲ مدام از تبدیل شدن به یک اکشن محض دوری می‌کند، خیلی کم و به موقع سراغ جامپ اسکیرها می‌رود و قدر تعلیق را خوب می‌داند

رزیدنت اویل ۲ دقیقا همانند نسخه اصلیش شروع می‌شود. بازی در همان ابتدا به شما اجازه می‌دهد میان دو کاراکتر محبوب سری پا در جهان خوفناک راکون سیتی بگذارید. یکی از این شخصیت‌ها لئون کندی است؛ پلیس جوان و تازه کاری که به امید فردایی بهتر، شهر و خانه خود را به مقصد اداره پلیس راکون سیتی ترک گفته. از طرف دیگر کلیر ردفیلد را داریم؛ خواهر نگرانی که برای گرفتن خبری از برادر گمشده‌اش پا به جهان آشوب زده‌ای می‌گذارد که نمی‌داند از آن جان سالم به در می‌برد یا نه.

قصه این دو شخصیت اما خیلی زود در فروشگاه پمپ بنزینی که در نزدیکی راکون سیتی واقع شده به هم گره می‌خورد. لئون و کلیر که در آن لحظه بی‌خبر از همه چیز هستند به ناگهان خود را در میان گله‌ای از مردگان متحرکی می‌بینند که فرار از دستشان کار آسانی نیست. با این حال، شانس با کلیر و لئون یار است و آن‌ها با پیدا کردن یک خودرو، راهی شهری می‌شوند که فکر می‌کنند از خطر دور مانده؛ ناغافل از اینکه اول و آخر همه چیز از قلب زیرزمین‌های مخوف راکون سیتی بیرون آمده است.

رزیدنت اویل ۲

با رسیدن کلیر و لئون به شهر، همه چیز صد برابر بدتر می‌شود. ناگهان به جای یکی دو جین زامبی، صدها تن از آن‌ها که همین چند دقیقه پیش مشغول تکه و پاره کردن مردم بیچاره شهر بودند، کلیر و لئون را دوره می‌کنند. اما یک اتفاق ساده باعث می‌شود که لئون و کلیر از مهلکه جان سالم به در ببرند و قصه آن دو در مسیرهای متفاوتی از هم قرار بگیرد. در هر یک از این مسیرها همانند بازی اصلی، با کاراکترهای متفاوتی رو به رو خواهید شد، قصه‌های تازه‌ای را می‌شنوید و در نهایت با به پایان رساندن هر دوی آن‌ها تصویر کاملی از تمام اتفاقاتی که باعث شدند راکون سیتی به مرز نابودی برسد، خواهید داشت.

این قصه‌ای بود که در بازی اصلی هم شاهدش بودیم اما کپکام سعی کرده نحوه روایت داستان نسخه بازسازی شده را کمی تغییر دهد تا مخاطب قدیمی بازی که نسخه اصلی را هم تجربه کرده، احساس یکنواختی نکند و ترغیب شود تا مسیر دوم را هم تا انتها به پایان برساند. خوشبختانه کپکام در این مسیر عملکرد موفقی داشته و حتی اگر نسخه اصلی را هم تجربه کرده باشید، نمی‌توانید اتفاقاتی که در طول مسیر پیش می‌آیند را از قبل پیشبینی کنید.

رزیدنت اویل ۲

این جزو نکات مثبت رزیدنت اویل ۲ به حساب می‌آید. آن‌ها ماهیت کلی داستان را با روایتی تازه و گیرا در هم آمیخته‌‌اند تا کسی که برای اولین بار قرار است پا در دنیای وهم آلود رزیدنت اویل ۲ بگذارد، حس نکند که دارد کتاب سالخورده و گرد و خاک گرفته‌ای را باز می‌کند که برای سال‌هاست دست نخورده در کنج کتابخانه‌ جای گرفته. در یک کلام روایت تازه رزیدنت اویل ۲ از داستان اصلی، درگیر کننده، پر جزئیات و گیراست و کاری می‌کند که تا آخرین لحظه قصه لئون و کلیر را دنبال کنید. اما اشکال اینجاست که کپکام هنوز نمی‌تواند برای رزیدنت اویل‌ها دیالوگ‌های پخته‌تری که با استانداردهای امروزی مدیوم سازگار باشد بنویسد. این مشکل در کات‌سین‌ها بیشتر خودنمایی می‌کند. برای مثال بگذارید از سکانسی برایتان بگویم که لئون و کلیر در پشت حصارهای اداره پلیس دوباره به هم می‌رسند و خوش و بش می کنند.

در این صحنه به جای اینکه بازی استرس کارکترها و ترسی که به جانشان افتاده را نشان دهد، آن‌ها را طوری کنار هم قرار می‌دهد که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده و دارند برای اولین قرار عاشقانه‌شان برنامه‌ریزی می‌کنند. این شاید یکی از معدود مشکلاتی است که رزیدنت اویل ۲ با آن‌ دست و پنجه نرم می‌کند. در مدیوم امروزی صنعت بازی‌های ویدیویی، توسعه دهندگان خوب به شدت روی دیالوگ‌ها و تاثیری که می‌توان از آن‌ها گرفت سرمایه گذاری می‌کنند اما متاسفانه کپکام به جز یکی دو سکانس به خصوص، سعی نکرده دیالوگ‌های عمیق و معنادارتری برای بازی مورد انتظارش بنویسند که این به هیچ وجه قابل قبول نیست.

حماسه یک هویت مجهول

رزیدنت اویل ۲

خوشبختانه عملکرد کپکام در دیالوگ نویسی به گیم‌پلی بازی سرایت نکرده. تک تک المان‌های مهم گیم‌پلی بازی مثل چرخ دنده‌های یک ساعت سوئیسی به هم متصل شده‌اند و عملکرد خیره کننده‌ای از خود نشان می‌دهند که شاید در هیچ بازی ترسناک مدرنی شاهدش نبودید. اول از هر چیز بگذارید با گان‌پلی بازی شروع کنم. از همان ابتدا که اسلحه به دست می‌شوید، بازی برایتان این را کاملا جا می‌اندازد که اگر می‌خواهید شلیک دقیقی داشته باشید، باید کاملا بایستید. این فاکتوری است که توسعه دهندگان بازی از رزیدنت اویل ۴ وام گرفته‌اند تا بازی به یک ران اند گان ساده و خطی که هیچ سختی خاصی پیش روی گیمر نمی‌گذارد، تبدیل نشود.

شما مدام مجبورید برای شلیک به زامبی‌ها، کاملا بایستید و این باعث می‌شود که آن‌ها به آرامی به شما نزدیک و نزدیک‌تر شوند. از طرفی دوربین بازی نیز طوری طراحی شده که با نزدیک شدن دشمنان، نشانه گیری به مراتب سخت‌تر شود. از این رو شما همیشه باید به دو فاکتور فاصله و ایستادن حین نشانه‌گیری دقت کافی را داشته باشید تا گلوله‌تان درست به جایی اصابت کند که انتظارش را دارید. اما اگر به این دو اصل مهم توجه نکنید، با هر قدم نزدیک شدن زامبی‌ها چنان استرسی به جانتان می‌‌افتد که از شدت ترس شاید کلی تیر با ارزش را فدای از بین بردن یکی از آن‌ها بکنید و دیگر چیزی برای مقابله با مابقیشان در اختیار نداشته باشید.

رزیدنت اویل ۲

اما بگذارید بگویم که نکته طلایی کل این موضوع در کجاست. به طور کلی از بین بردن کامل زامبی‌ها کار بی‌فایده‌ای است. زامبی‌های رزیدنت اویل ۲، هیچ شباهتی به زامبی‌هایی که چند سال اخیر در بازی‌های مختلف می‌دیدیم ندارد. نه به شما مشت و لگد می‌زنند و نه می‌شود با شلیک چند گلوله به سر آن‌ها از شرشان خلاص شد، بلکه به صورت کاملا اتفاقی دوباره زنده می‌شوند و آنقدر این رویه تکرار می‌شود تا مهماتتان ته می‌کشد. آن وقت که دیگر چیزی برای شلیک نداشتید، به راحتی دوره‌تان می‌کنند آنقدر با دندان‌های کندشان گلویتان را فشار می‌دهند تا جان شیریتان فدای بی‌ملاحظه بودنتان شود. اینجاست که رفته رفته می‌فهمید کشتن زامبی‌ها در ازای صرف بیش از حد مهمات با ارزش بازی اصلا فایده‌ای ندارد و بهتر است به آغوش فیزیک فوق‌العاده بازی پناه ببرید و به جای گرفتن نشانه روی سر دشمنان، دست و پای آن‌ها را مورد اصابت گلوله قرار دهید.

فیزیک بی‌نظیر بازی کاملا در اختیار گیم‌پلی آن قرار گرفته و شما می‌توانید با استفاده از این مزیت، دست و پای زامبی‌ها را از آن‌ها بگیرید. با این کار، از سرعت زامبی‌ها کاسته می‌شود، دیگر نمی‌توانند به راحتی تعقیبتان کنند و از همه مهمتر دستی ندارند که بتوانند با آن شما را بگیرند و به سمتتان حمله‌ور شوند. آن وقت است که به راحتی می‌توانید از کنارشان عبور کنید و با خیال راحت‌تری به سراغ پازل‌های بازی بروید. البته فکر نکنید که با استفاده از فیزیک بازی می‌شود تمام دشمنان بازی را از پیش رو برداشت. برای مثال کافیست که فقط به سمت دست و پای یک لیکر شلیک کنید تا در عرض چند ثانیه وضعیت سلامتی‌تان در معرض خطر قرار بگیرد. به جای این کپکام برای لیکرها محدودیتی در نظر گرفته‌ که در بازی اصلی وجود نداشت.

رزیدنت اویل ۲

حالا لیکرها تبدیل به موجودات کوری شده‌اند که با پرسه در راهروهای تاریک اداره پلیس به سمت هر صدایی که در اطرافشان ایجاد شود جذب می‌شوند. فقط کافیست که این موضوع را بدانید و آن وقت شما می‌توانید با آرام قدم برداشتن، بدون اینکه حتی یک گلوله شلیک کنید از کنار لیکرها بگذرید و به جایی که مد نظرتان بود برسید. این‌ها ویژگی‌های جذابی هستند که در نسخه‌ اصلی حضور نداشتند و به لطفشان بازسازی رزیدنت اویل ۲، گیم‌پلی منطقی‌تر و متفاوت‌تری نسبت به دیگر آثار ترسناک امروزی پیدا کرده.

همانند بازسازی موفق نسخه اول، رزیدنت اویل ۲ نیز حالا میزبان مخلوقات جدیدی است که رویارویی با آن‌ها دشوار و طاقت فرساست. خصوصا ایوی‌ها که اواخر بازی به سراغتان می‌آیند، بلای جانی هستند که اگر با آتش افروز یا نارنجک‌های آتشین جسدشان را نسوزانید مدام زنده می‌شوند و مهمات بیشتری از شما می‌گیرند. در کنار این‌ها تایرنت غول‌پیکری که بیست سال پیش مقابله با آن یک عذاب تمام عیار بود نیز در بازی حضور دارد. حالا مستر ایکس ظاهر تنومندتری پیدا کرده و از جایی که به بازی اضافه می‌شود حتی یک لحظه هم دست از تعقیب و گریز شما بر نمی‌دارد.

رزیدنت اویل ۲

ابهت تایرنت چندین برابر شده و اگر از من می‌پرسید، به شما می‌گویم که مستر ایکس رزیدنت اویل ۲ دست کمی از نمسیس ندارد

صدای پایش در جای جای راهروهای ساختمان اداره پلیس شنیده می‌شود و چنان تعلیقی برایتان ایجاد می‌کند که تا آن ظاهر بد هیبتش را جلوی چشمتان نبینید، احساس آرامش نمی‌کنید. بشخصه وقتی ناغافل جلویم ظاهر می‌شد و موسیقی بازی ریتمی خشن و سریع به خود می‌گرفت، قبل از اینکه از استرس کنترلم را از دست بدهم با دستپاچگی هر چه تمام‌تر، سعی می‌کردم به سمت اولین اتاقی بروم که احساسم به من می‌گفت در آن‌ جا امنیتت تضمین شده اما تا می‌آمدم کمی خودم را پیدا کنم و از دستش نفس راحتی بکشم، صدای سنگین قدم‌هایش همانند میخی فولادی در مغرم فرو می‌رفت. باور کنید وقتی در چنین شرایطی قرار بگیرید، دیگر دوست ندارید پایتان را از آن اتاق امن بیرون بگذارید. چراکه در هر لحظه احتمال این وجود دارد که سر و کله این غول بی شاخ و دم از جایی بیرون بزند که فکرش را نمی‌کنید. جالب‌تر اینکه با هیچ چیز نمی‌توانید جلویش را هم بگیرید.

به بیان دیگر، هیچ تیر و گلوله‌ای روی مستر ایکس رزیدنت اویل ۲ تاثیر ندارد و تنها راه این است که فقط فاصله‌تان را با او حفظ کنید. جالب‌تر اینکه مستر ایکس همانند لیکرها نسبت به صدا هم حساس است و هر چه بیشتر در محیط بدوید و از سلاحتان بیشتر استفاده کنید، زودتر مکان فعلیتان را تشخیص می‌دهد و کاری می‌کند که از سر و صدا کردن‌های بیجایتان پشیمان شوید. بازگشت این چنینی مستر ایکس در رزیدنت اویل ۲، یکی از طلایی‌ترین اتفاقاتی بود که در بازسازی نسخه دوم اتفاق افتاد. آن‌ها ابهت تایرنت را چندین برابر کردند و اگر از من می‌پرسید، به شما می‌گویم که مستر ایکس رزیدنت اویل ۲ دست کمی از نمسیس ندارد.

اینک آخر الزمان

رزیدنت اویل ۲

در کنار این‌ها به سیستم بقای بازی توجه ویژه‌ای شده. شعاری که ناتی داگ با لست آو آس بر سر زبان‌ها انداخت و نتوانست آنطور که باید و شاید به آن عمل کند، کپکام با رزیدنت اویل ۲ به بهترین شکل ممکن آن را به نمایش می‌گذارد. هر گلوله‌ای که در رزیدنت اویل ۲ پیدا می‌کنید مهم است و ارزش بالایی دارد. اصلا این طور نیست که شما هر چقدر بخواهید گلوله شلیک کنید و خیالتان راحت باشد که بازی در اتاق بعدی تیرهای هدر رفته‌ را برایتان جبران می‌کند. به بیان دیگر، رزیدنت اویل ۲ یکی از بی‌رحم‌ترین بازی‌هایی است که تا حالا تجربه کرده‌اید. چراکه اگر بی‌محابا گلوله‌، اسپری یا گیاه‌های شفا بخش خود را خرج کنید، بازی به سخت‌‌ترین شکل ممکن مجازاتتان می‌کند.

از طرفی باید به این هم توجه داشته باشید که در بازی گلوله به شکل فیزیکی و قابل استفاده خیلی کم پیدا می‌شود. در عوض در گوشه‌های تاریک اتاق‌ها، باروت‌های مختلفی انتظارتان را می‌کشد که با ترکیب دوتای آن‌ها می‌توانید گلوله سلاح کمری، شاتگان یا حتی مگنوم بسازید. همین موضوع به گیم‌پلی بازی ساختار تاکتیکالی می‌بخشد و گیمر را مجبور می‌کند برای مقابله با هیولایی که پشت درها انتظارش را می‌کشد برنامه ریزی کند. با اضافه شدن آیتم تخته‌های چوبی به بازی، این ساختار تاکتیکال حتی قوت بیشتری می‌گیرد.

رزیدنت اویل ۲

شعاری که ناتی داگ با لست آو آس بر سر زبان‌ها انداخت و نتوانست آنطور که باید و شاید به آن عمل کند، کپکام با رزیدنت اویل ۲ به بهترین شکل ممکن آن را به نمایش می‌گذارد

در راهروهای اداره پلیس گهگاه پنجره‌های شیشه‌ای را می‌بینید که هیچ حفاظی جلوی آن‌ها نیست. به مرور در پشت این پنجره‌های شیشه‌ای زامبی‌ها صف می‌کشند و اگر با تخته‌های چوبی حفاظی جلوی پنجره‌ها ایجاد نکنید، مدام باید شاهد شکسته شدن پنجره‌ها و پر شدن راهروهای باریک اداره پلیس از زامبی‌ها باشید که قطعا این به نفعتان نخواهد بود. از این رو شما باید همیشه در فضای کم اینونتوری خود جایی برای تخته‌های چوبی در نظر بگیرید و سعی کنید از دارایی خود به بهترین نحو ممکن بهره ببرید. حتی فضای کم اینونتوری هم برای خودش مسئله‌ای است. در بسیاری مواقع به جایی می‌رسید که مجبورید برای برداشتن تنها چند گلوله، یک اسپری با ارزش را فدا کنید. همه این‌ها به خوبی کیفیت سیستم بقای بازی را بهبود بخشیده‌اند و به جرات می‌توان گفت، رزیدنت اویل ۲ استاندارد تازه‌ای برای حالت بقا تعریف کرده که قطعا از این پس بازی‌های بسیاری با معیارهای آن ساخته خواهند شد.

با تمام این اوصاف اما یک جای گله بزرگ هم وجود دارد. در اواخر بازی این را به خوبی می‌بینیم که بازی برخی المان‌های جذاب و تازه‌اش را فدا می‌کند و دیگر به سراغشان نمی‌رود. به طور کلی از یک جایی به بعد دیگر خبری از تخته‌های چوبی نیست و شما با ورود به فاضلاب و آزمایشگاه‌های آمبرلا دیگر لازم نیست نگران شکسته شدن پنجره‌ها باشید. البته این قضیه خیلی به بازی ضربه نمی‌زند و رویارویی با دشمنان جدید و تغییر رویکردی که گیم‌پلی برای مقابله با آن‌ها در پیش می‌گیرد، مانع از این می‌شود که رزیدنت اویل ۲ در دقایق پایانی از تب و تاب بیفتد و شکلی خسته کننده به خود بگیرد. اما پر بیراه هم نیست که بگوییم این موضوع، بخش اول بازی که در ساختمان اداره پلیس راکون سیتی روایت می‌شود را در نقطه اوج رزیدنت اویل ۲ قرار می‌دهد و باعث می‌شود که در ساعت‌های پایانی شاهد افت نامحسوسی در روند گیم‌پلی باشیم.

رزیدنت اویل ۲

در کنار این‌ها طراحی باس‌فایت‌های بازی هم کمی‌ به کیفیت بالای رزیدنت اویل ۲ ضربه می‌زند. به جز مستر ایکس که واقعا یک عذاب تمام نشدنی است، ویلیام برکین، آنتاگونیست اصلی قصه رزیدنت اویل ۲، چندان حرفی برای گفتن ندارد. ویلیام برکین یا همان جی، یک باس فایت کلاسیک و کاملا معمولی است که رویارویی با آن فقط به خرج کردن مهمات و ضربه زدن به نقاط آسیب پذیر او خلاصه می‌شود. تقریبا در سه یا چهار باری که ویلیام مزاحمتان می‌شود، به جز تیر زدن به پیکر در حال تکامل او، کار دیگری از دستتان ساخته نیست. تنها ممکن است یک بار این را حس کنید که بازی برای مبارزه با ویلیام برنامه ریزی کرده و به شما اجازه می‌دهد برای از پیش رو برداشتن جی با محیط تعامل کنید. بشخصه انتظار بیشتری از باس‌فایت‌های بازی داشتم اما متاسفانه مثل اینکه کپکام برای همه بخش‌های مختلف بازی برنامه بلند مدتی داشته، جز رویارویی با ویلیام برکین که از قضا مهمترین شخصیت منفی داستان هم هست.

خودنمایی زیبای الماس خونین

رزیدنت اویل ۲

با تمام این اوصاف رزیدنت اویل ۲ آنقدر خوبی و ویژگی مثبت چشم‌گیر دارد که می‌شود به راحتی روی ایرادات بزرگ، کوچک و حتی نامحسوس آن چشم بست و از بازی لذت وصف ناپذیری برد. یکی از بهترین ویژگی‌های دو نسخه اخیر رزیدنت اویل اما بازگشت پازل‌هاست. در رزیدنت اویل ۷ هم شاهد بازگشت پازل‌ها بودیم و کپکام به ما نشان داد که واقعا تصمیم دارد مسیر سری محبوبش را به سمت اصالت از دست رفته‌اش تغییر دهد و از توسعه ران اند گان‌هایی بی‌محتوا فاصله بگیرد. این رویکرد در رزیدنت اویل ۲ هم تکرار شده و حالا شاهد گیم‌پلی پازل محوری هستیم که باید برای پیشروی در آن، کند و کاو کنید، به دنبال آیتم‌های مورد نیاز بگردید، معماهای نسبتا خوبی را پشت سر بگذارید و آماده چالش‌های سخت‌تر شوید.

این‌ها همان المان‌های تاثیرگذاری بودند که کپکام داشت رفته رفته آن‌ها را به دست فراموشی می‌سپرد. اما خوشبختانه ژاپنی‌ها خیلی خوب متوجه شدند که مدرن شدن به معنای ساخت بازی‌ها اکشن و عامه پسند نیست و باید به سراغ چیزهایی بروند که سال‌ها پیش با آن‌ها مدیوم بازی‌های ویدیویی را متحول کرده بودند. ماحصل این تصمیم همین بازسازی رزیدنت اویل ۲ است. بازی نسبتا بی‌نقصی که نه تنها تمام المان‌های تاثیرگذار قدیمی سری در آن دیده می‌شود، بلکه ساختار و ظاهر تازه‌ای هم به خود گرفته تا گیمرهای امروزی‌تر هم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند و از تجربه‌اش لذت ببرند. این چیزی بود که همه طرفداران دو آتیشه سری که می‌دانم در ایران هم کم نیستند، انتظارش را می‌کشیدند و حالا بعد از این همه سال بازی منحصر به فردی دارند که می‌تواند در عین نوستالژیک بودن، مدرن و فوق‌العاده هم باشد. پس اگر به دنبال یک رزیدنت اویل یا حتی یک بازی ترسناک فوق‌العاده می‌گردید، شک نکنید که رزیدنت اویل ۲ برای شما بهترین گزینه‌ ممکن است.


  • یک کلاسیک مدرن
  • گان‌پلی متناسب با گیم‌پلی
  • روایت تازه و درگیر کننده
  • موسیقی و صدا گذاری عالی
  • گرافیک چشم نواز
  • فیزیک فوق‌العاده زامبی‌ها
  • تمرکز بیش از حد روی سیستم بقا
  • تعلیق‌خوب در حس ترس و استفاده کم از جامپ اسکیر
  • پازل‌های خوب
  • مستر ایکس
  • یک بازسازی تمام عیار
  • مولف بودن بازی
  • باس‌ فایت‌های نسبتا معمولی
  • دیالوگ‌ها و کات‌سین‌هایی که می‌شد بهتر باشند

The post بررسی بازی Resident Evil 2؛ الماس خونین شهر مردگان appeared first on دیجیاتو.

داستان‎هایی که باید پیش از تجربه ریمیک رزیدنت اویل ۲ بدانید

داستان رزیدنت اویل در نگاه نخست، سرراست به نظر می‎رسد: شرکتی شرور ویروسی می‎سازد که مردم را هیولا تبدیل می‎کند، ویروس شیوع می‎یابد. اما سال‎ها بازسازی، پیش‎درآمد و عطف به ماسبق، جزییات داستان را به شکلی چشمگیر تغییر داده‎اند. بله، بخش زیادی از رزیدنت اویل کماکان درباره شرکتی شرور و ویروس زامبی است، اما درباره شخصیت‎های چندبعدی، موجودات وحشتناک و توطئه‎های پیچیده هم هست.

با نزدیک شدن به عرضه نسخه ریمیک رزیدنت اویل ۲، داستان‎های زیادی نیاز به بازبینی دارند؛ هم داستان‎هایی از ریمیک نخستین رزیدنت اویل و هم از رزیدنت اویل زیرو که پیش‎درآمدی روی گیک‎کیوب بود و بخش زیادی از جزییات مربوط به شرکت آمبرلا را فاش می‎کرد. انتظار می‎رود رزیدنت اویل ۲ تغییراتی در داستان اصلی به وجود آورد تا آن را به داستان‎هایی که بعداً نوشته شده‎اند نزدیک‎تر کند یا حتی جزییات جدیدی از شخصیت‎ها و نقشه‎های شیطانی آمبرلا ارائه دهد.

در این مطلب مروری می‎کنیم بر اتفاقاتی که به رزیدنت اویل ۲ منتهی شده‎اند و هرآنچه باید برای پیشروی در راهروهای هزارتو مانند داستانش بدانید.

تاسیس «فرآورده‎های دارویی آمبرلا»

رزیدنت اویل 2 ریمیک

آمبرلا زمانی شروع به کار کرد که سه مرد ثروتمند -اوزول اسپنسر، ادوارد اشفورد و جیمز مارکوس – تصمیم به تاسیس یک کمپانی می‎گیرند. ماجرا با اسپنسر شروع می‎شود و زمانی که او در سنین جوان‎تر توصیف گلی آفریقایی به نام «راه‎پله‎ خورشید» را با خواصی قدرتمند می‎شنود. در سال ۱۹۶۶، اسپنسر به همراه دوست دانشگاهی‎اش مارکوس تصمیم به یافتن راه‎پله خورشید می‎گیرند. کشف‎اش می‎کنند و شایعات حقیقت دارد: گیاه شامل ویروس RNA است که می‎تواند ارگانیستم‎های دیگر را از نظر ژنتیکی دگرگون کند.

به همراه دوست دیگرشان اشفورد، اسپنسر و مارکوس آمبرلا را بنیان می‎گذارند تا پوششی برای تحقیق روی ویروس داشته باشند؛ ویروسی که‎ آن‎ها «سرچشمه» یا پروجنیتور نام گذاشتند. سه مرد باور داشتند که با استفاده پروجنیتور می‎توانند بشریت را به نژادی از ابرانسان‎ها تبدیل کنند تا جهانی که خودشان بر آن حکومت خواهند کرد را از نو بسازند. برای تامین سرمایه‎های این هدف بود که آن‎ها فرآورده‎های دارویی آمبرلا را تاسیس کردند. سه موسس اما همیشه هم با یکدیگر هم‎نظر نبودند و از جایی به بعد هرکدام شروع به کار روی برنامه‎های خودشان کردند.

پروژه وسکر و ویروس تی

اسپنسر می‎خواست با ویروس پروجنیتور و با اصلاح نژادی، عصر جدیدی از انسانیت را رقم بزند و خود حاکم آن باشد. برای این مهم، او پروژه وسکر را کلید زد، برنامه‎ای تحقیقاتی برای خلق ابرانسان‎ها از طریق ویروس. این پروژه صدها کودک را ربود تا با تربیت در سنین خردسالی و شستشوی مغزی، آنها را به اسپنسر وفادار کند. در نهایت به این کودکان به نژادی از پروجنیتور آلوده می‎شوند تا تکاملشان سرعت بگیرد. بسیاری از کودکان وسکر در مواجهه با ویروس جانشان را از دست دادند، اما چند کودک هم زنده ماندند. یکی از آن‎ها آلبرت وسکر بود.

موسسین آمبرلا شروع به استفاده از پروجنیتور برای ساخت سلاح‎هایی بیولوژیکی کردند که ارتش ایالات متحده خریدارشان بود، در عین حال هم به جذب سرمایه برای سایر اصلاح‎ نژادی‎های شرورانه خود ادامه دادند. به مرور از همدیگر فاصله گرفتند و گاهی تحقیقات پروجنیتور خود را از دیگری پنهان می‎کردند. اشفورد یک آزمایشگاه در آنتارکتیکا ساخت، اما او ضعیف‎ترین ویروس‎شناس بود و نگران بود که دو موسس دیگر او را از شرکت بیرون بیندازند. حق با و بود: اسپنسر در سال ۱۹۶۸ افرادی را برای قتل اشفورد اجیر کرد. پسر اشفورد، الکساندر، که خود یک ویروس‎شناس بود کار پدرش را تا سال‎ها بعد، و دور از آمبرلا ادامه داد.

آمبرلا آزمایشگاه‎هایی زیرزمینی در کوهستان آرکلِی، بیرون از راکون سیتی ساخت که شهری در غرب میانه آمریکا بود. یک آزمایشگاه زیر نظر مارکوس بود و تاسیساتی آموزشی را هم شامل می‎شد که مارکوس باید به آن رسیدگی می‎کرد. اسپنسر تدارک داد یک عمارت بالای دومین آزمایشگاه زیرزمینی بسازند، عمارتی پر از قفل‎های رمزگونه، پازل و راهروهای هزارتو مانند تا هرکسی که اجازه حضور در آن را ندارد را سردرگم کند یا حتی بکشد. وقتی ساخت عمارت به پایان رسید، اسپنسر برای مخفی نگه داشتن اسرارش ترتیب مرگ آرشیتکت و خانواده‎اش را نیز داد. دختر آرشیتکت، لیزا ترور به عنوان یک سوژه آزمایش انسانی زنده نگه داشته شد و آمبرلا برای چند دهه روی او آزمایش کرد.

مارکوس در نهایت گامی مهم در تبدیل پروجنیتور به یک سلاح برداشت. او ویروس تی را ساخت، ورژنی از پروجنیتور که صرفاً آلوده‎شدگان را نمی‎کشد، بلکه آنها را به موجوداتی وحشتناک و شدیداً مرگبار جهش می‎دهد. به این ترتیب تی ویروس هم به عنوان سلاحی برای قتل عام و هم سلاحی با شیوع آسان موثر بود. مشکل این بود که در هر جمعیت انبوهی، حدوداً ۱۰ درصد مردم به صورت طبیعی در برابر ویروس تی مصون بودند. برای اطمینان از اینکه هیچکس از شیوع ویروس تی جان سالم به در نمی‎برد، محققان تاسیسات عمارت شروع به کار روی B.O.W یا سلاح‎های بیو-ارگانیک کردند که موجودات را برای شکار و از بین بردن بازماندگان و سایر اهداف جهش می‌داد.

خیانت اسپنسر

به مرور زمان، دو موسس باقی مانده آمبرلا دائماً و دائماً به یکدیگر مشکوک‎تر می‎شوند. در همین زمان آلبرت وسکر، که برای تبدیل شدن به ویروس‎شناس آموزش دیده، و دکتر ویلیام برکین، در تاسیسات آموزشی مارکوس به سمت‎های ارشد دست پیدا کرده و وارد همکاری نزدیک با او می‎شوند.

با گذشت زمان، مارکوس دست به آزمایش‎هایی با بهره‎گیری از ویروس تی می‎زند تا زالوهایی جهش‎یافته و پیشرفته بسازد و از کارمندان خودش به عنوان سوژه استفاده می‎کند. او دائماً مستعدتر ظاهر می‎شد تا اینکه در نهایت اسپنسر ترتیب قتل او را هم داد. اسپنسر فرمان قتل را به سربازان آمبرلا داد و وسکر و برکین هم با دزدیدن تحقیقات مارکوس به این خیانت دامن زدند. اما مارکوس پیش از مرگش یک مخلوق دیگر هم داشت؛ زالوی ملکه. وقتی خیانت‎کارات جسد مارکوس را در تاسیسات تصفیه فاضلاب انداختند، زالو هم همراهش بود. زالوی ملکه زنده ماند و سال‎ها از بدن و مغز مارکوس تغذیه کرد که به جذب خاطرات او منجر شد. بعد از چند سال، زالوی ملکه باور می‎کند که تجسم دوباره مارکوس است و تشنه انتقام از اسپنسر، وسکر، برکین و آمبرلا می‎شود.

قتل‎های آدم‎‌خوارانه

برای چند سال، تاسیسات مارکوس تقریباً خالی بود و تنها برکین و وسکر بودند که تحقیقات را ادامه می‎دادند. وسکر اما نقشی دیگر هم داشت: او به نیروی پلیس راکون سیتی نفوذ کرد و به رهبر نیروی ویژه S.T.A.R.S تبدیل شد؛ نیرویی که توسط رییس پلیس برایان آیرونز بنیان گذاشته شده بود.

در ماه مه ۱۹۹۸، قتل‏‎هایی مرموز در منطقیه آرکلِی به وقوع پیوست. خراب‎کاری‎هایی هم در تاسیسات آمبرلا در این منطقه اتفاق افتاد؛ مانند از کار افتادن کانتینر حاوی ویروس تی در تاسیسات عمارت اسپنسر. برای احتیاط، کارمندان اجازه خروج از تاسیسات یا برقراری ارتباط با جهان بیرون را نداشتند، و ویروس تی شروع به شیوع در آزمایشگاه کرد.

با آشوب به وجود آمده در تاسیسات عمارت اسپنسر، سگ‎های آلوده فرصتی برای فرار به جنگل‎های اطراف تاسیسات یافتند. خیلی زود جسد کوهنوردان و برخی ساکنین راکون سیتی پیدا شد و صحنه‎های جرم نشان می‌داد قاتل قربانیان خود را خورده است. آدم‎خواران یا حتی یک فرقه، اصلی‎ترین عاملان این حوادث به نظر می‎رسیدند و موضوع به اندازه کافی وحشتناک بود که توجه عمومی را به خود جلب کند.

در جولای ۱۹۹۸، تحت فشار رسانه‎ها، آیرونز و وسکر تیم براوو S.T.A.R.S را به کوهستان‎ها فرستادند تا قتل‎ها بررسی شوند. اما کشف هویت قاتلین، ماموریت اصلی وسکر نبود: در عوض او از سوی آمبرلا ماموریت یافته بود که به تاسیسات عمارت نفوذ کرده، نمونه‎های B.O.W را ربوده و در نهایت نابود کند. در همین زمان، او قرار بود از S.T.A.R.S برای جمع‎آوری اطلاعات مبارزه از سوی B.O.W های داخل تاسیسات استفاده کند و ضمناً، تمام شاهدین را از بین ببرد.

رزیدنت اویل زیرو

یافته‎های تیم براوو، موضوع اصلی نسخه پیش‌درآمد سال ۲۰۰۲، یعنی رزیدنت اویل زیرو است. تیم براوو با هلیکوپتر به کوهستان‌ها می‎رود و به خاطر یک نقص فنی (که ناشی از خرابکاری وسکر بود) مجبور به فرود اضطراری می‌شود. با گیر افتادن در کوهستان، تیم براوو بهرحال تحقیقاتش را شروع می‎کند. اما به جای رفتن به عمارت اسپنسر، آنطور که وسکر می‎خواست، تیم براوو کاروان نظامی رها شده‎ای را پیدا می‎کند و مستنداتی که نشان می‎دهند کاروان در حال انتقال بیلی کوئن، شخصی متهم به قتل بوده است. با کشته شدن سربازانی که در حال اسکورت او بودند، براوو حدس می‎زند کوئن همان قاتلی باشد که دنبالش می‌گردد.

در حالی که اکثر اعضا در عمارت اسپنسر مجروح شده بوند، ربکا چمبرز، پزشک تازه‎کار تیم براوو و یکی از شخصیت‎های قابل بازی رزیدنت اویل زیرو، قطاری متوقف شده به نام Ecliptic Express را کشف می‏کند. بعد از سوار شدن، او پی می‎برد که تمام مسافران جان خود را از دست داده اند – هرچند که به لطف ویروس تی، همه آن‎ها به شکل زامبی به حیات باز می‎گردند. پس از فرار از دست زامبی‎ها، ربکا متوجه می‎شود کوئن در قطار پنهان شده. این دو در نهایت تصمیم به همکاری با یکدیگر برای زنده ماندن از اتفاقات در حال وقوع می‎گیرند.

از آن جایی که تاسیسات اسپنسر در حال نابودی بود، وسکر و برکین قطار را با محققین آمبرلا پر کرده بودند تا کار را در تاسیسات سابق مارکوس، که از زمان مرگش بدون استفاده باقی مانده بود از سر بگیرند. اما زالوی ملکه که مسئولیت خراب‎کاری‎های قبلی در تاسیسات آمبرلا را برعهده داشت، به قطار حمله کرده و تمام مسافرین را می‎کشد. بعد از توقف Ecliptic Express، وسکر و برکین به سربازان آمبرلا فرمان حرکت مجدد را می‎دهند، اما آن‎ها هم مورد حمله زالوی ملکه قرار گرفته و کشته می‎شوند و قطار به سرعت به سمت تاسیسات آمبرلا به حرکت در می‎آید. ربکا و بیلی موفق به کاهش سرعت قطار شده و از برخورد جان سالم به در می‎برند. این حادثه بالاخره وسکر و برکین را قانع کرد که آمبرلا هدف حملاتی برنامه‎ریزی شده است؛ ظاهراً از سوی جیمز مارکوس مُرده.

ربکا و بیلی در نهایت زالوی ملکه را نابود کرده و پا به فرار می‎گذارند، و وسکر و برکین هم به صورت جداگانه سیستم نابودی خودکار تاسیسات را فعال می‎کنند و تمام موجودات ویروس تی را از بین می‎برند. ربکا که حالا بی‎گناهی بیلی را باور کرده، او را آزاد و ادعا می‎کند که کوئن کشته شده است. ربکا سپس به دنبال سایر بازماندگان تیم براوو می‎رود و جستجوهایش او را به عمارت اسپنسر می‎رسانند؛ جایی که اوضاع از قبل هم بدتر خواهد شد.

رزیدنت اویل

به این ترتیب می‎رسیم به بخش آغازین نخستین رزیدنت اویل. در راکون سیتی، ۲۴ ساعت است که از تیم براوو خبری نیست. وسکر که هنوز نقش رهبر S.T.A.R.S را بازی می‎کند، همراه با تیم آلفا به کوهستان و به جستجوی هم‎رزمان آن‎ها می‎رود. جوخه آلفا شامل شخصیت‎های قابل بازی یعنی تیرانداز ماهر، کریس ردفیلد یا متخصص رخنه، جیل ولنتاین، و هم‎چنین متخصص اسلحه، بری برتون بود. تیم در کوهستان‎ها فرود آمد اما فوراً مورد حمله سگ‎های آلوده به ویروس تی قرار گرفت. خلبان تیم، برد ویکرز وحشت‎زده و با هلیکوپتر فراری شد و تیم روی زمین چاره‎ای جز پناه بردن به نزدیک‎ترین ساختمان نداشت: تاسیسات هزارتو مانند اسپنسر.

در تلاش برای فرار، تیم راهش را در عمارت باز کرد و با زامبی‎ها و سوژه‎های آزمایش مختلف (از جمله لیزا ترور که یکی از وحشتناک‎ترین موجودات جهش‎یافته تاسیسات است) و سلاح‎های B.O.W که مخصوصاً برای کشتن‎شان طراحی شده بودند جنگیدند. در این مسیر، آن‎ها برخی از اعضای تیم براوو، مانند ربکا چمبرز را می‎یابند و جزییات بیشتری درباره نقشه‎ها و برنامه‎های آمبرلا به دست می ‎آورند. وقتی کاپیتان تیم براوو را پیدا می‎کنند، او به آنها می‎گوید که به نظرش یک خائن در تیم است، اما وسکر او را پیش از اینکه قادر به به شناسایی‎اش باشد به قتل می‎رساند.

در همین میان، وسکر با تهدید خانواده برتون، او را به کشیدن اعضای S.T.A.R.S به سمت دیگر تله‎های باقی مانده مجبور می‎کند تا قادر به جمع‌آوری اطلاعات مبارزه از مواجهات تیم با B.O.W باشد. بی‎خبر از سایر اعضای آمبرلا، حادثه روز قبل با زالوی ملکه باعث می‎شود وسکر تصمیم به سرقت نمونه‎های B.O.W و ترک آمبرلا برای پیوستن به کمپانی رقیب بگیرد. بعد از اینکه اعضای تیم آلفا به خیانت او پی می‎برند، وسکر قدرتمندترین ساخته آمبرلا، یعنی تایرنت را روی سر S.T.A.R.S آوار می‏کند؛ هرچند که به محض رهاسازی این موجود، تایرنت ظاهراً وسکر را به قتل می‎رساند.

ردفیلد، ولنتاین و چمبرز با تایرنت می‎جنگند و به لطف برتون و بازگشت ویکرز، موفق به فرار از تاسیسات، پیش از نابودی خودکار می‎شوند. اما چیزی که آن‎ها متوجه‎اش نمی‎شوند اینست که وسکر هم از شرایط جان سالم به در برده. با فرض اینکه او قادر به کنترل تایرنت نیست، وسکر خودش را هم به یکی از نسخه‎های آزمایشی ویروس تی آلوده کرد که او اجازه داد از حمله تایرنت جان سالم به در برده و پیش از نابودی، از تاسیسات فرار کند. آمبرلا فکر می‎کرد وسکر در عمارت مرده است، و این به به نفع برنامه‎های وسکر بود؛ اما در نهایت او موفق به سرقت آن‎‎چیزی که امیدش را داشت نشد.

بازگشت به راکون سیتی

بازماندگان S.T.A.R.S در نهایت موفق به بازگشت راکون سیتی‎ می‎شوند. برخلاف چیزهایی که شنیده بودند، جوخه آن‎ها از هم پاشیده و تحقیقات‎شان بی‎تاثیر باقی مانده؛ در واقع هیچ یک از اطلاعات مربوط به کارهای آمبرلا افشای عمومی نشده بود. وقتی اعضای S.T.A.R.S هرکدام راه خود را می‎روند، جیل ولنتاین کماکان در راکون سیتی باقی می‎ماند. اتفاقاتی که برای او می‎افتد، موضوع اصلی رزیدنت اویل ۳ است که در این مطلب نمی‎گنجد.

به این ترتیب می‎رسیم به سپتامبر ۱۹۹۸، یعنی دو ماه بعد از رزیدنت اویل و رزیدنت اویل زیرو و در بخش‎ آغازین رزیدنت اویل ۲٫ نیروی پلیس راکون سیتی، از لئون اسکات کندی که در راه شهر است تقاضای کمک می‎کند. در همان زمان، کلیر ردفیلد، خواهر کریس ردفیلد، نیز در حال حرکت به سمت راکون سیتی است تا برادرش را که چند ماهی از او به‎خبر بوده بیابد. هم لئون و هم کلیر، کوچک‎ترین ایده‎ای ندارند که در راکون سیتی چه چیزی انتظارشان را می‎کشد.

The post داستان‎هایی که باید پیش از تجربه ریمیک رزیدنت اویل ۲ بدانید appeared first on دیجیاتو.

هشت نکته که پیش از بازی کردن رزیدنت اویل ۲ باید بدانید

نیازی نیست تا نسخه اصلی رزیدنت اویل ۲ را تجربه کرده باشید تا از معرفی شدن نسخه بازسازی شده آن خوشحال شوید و این روزها که نقدها و نمرات فوق العاده مثبت آن روی وبسایت‌های اینترنتی قرار گرفته است شوق و ذوق کنید.

اگر طرفدار بازی‌های ترسناک هستید، قطعا خبر عرضه نسخه بازسازی شده یکی از تحسین برانگیزترین بازی‌های ترسناک تاریخ برایتان حکم یک رویا را دارد. رویایی که کم‌کم رنگ و بوی حقیقت به خود می‌گیرد و به زودی به دستان علاقه‌مندان خود می‌رسد.

به نظر می‌رسد روزهای خوش کپکام در راهند و پس از دوره‌ای مملو از شکست و بد بیاری، حال با عرضه نسخه بازسازی شده رزیدنت اویل ۲ و پنجمین نسخه از سری بازی‌های Devil May Cry این بازی‌ساز نامدار سال جدید میلادی خود را طوفانی آغاز می‌کند.

تا عرضه رسمی رزیدنت اویل ۲ مدت زمان زیادی باقی نمانده. به همین خاطر تصمیم گرفتیم تا پس از بررسی انتظاراتمان از بازی، این بار به سراغ بررسی ویژگی‌های مهم آن برویم تا با آمادگی بیشتری پای به شهر راکون سیتی بگذاریم و باز هم با لئون و کلیر در این تجربه بی‌نظیر همراه شویم.

زاویه دوربین و هدفگیری کاملا عوض شده است


یکی از خاص‌ترین ویژگی‌های رزیدنت اویل ۲ دوربین ثابت آن بود. فارغ از تمام محدودیت‌هایی که این دوربین برای شما به ارمغان می‌آورد، وجود این حس که پشت هر پیچ و خم راهرو امکان وجود یک خطر برایتان وجود داشت موجب می‌شد تا القای ترس توسط بازی وارد مرحله متفاوتی شود.

علاوه بر سختی‌های مربوط به زاویه دید، پروسه تیراندازی بازی به سمت زامبی‌های خونخواری که منتظر فرصتی مناسب برای حمله کردن به شما بودند نیز یکی دیگر از چالش‌های بازی محسوب می‌شد. نیاز داشتید در نقطه‌ای ثابت بایستید، به سمت زامبی‌ها بچرخید و به سختی یکی از آنان را هدف قرار دهید.

هر دو المان ذکر شده بازی در نسخه بازسازی شده دچار تغییرات بنیادین شده‌اند و دیگر مانند سابق نیستند. در این نسخه دوربین بازی دیگر ثابت نیست و به دید سوم شخص تغییر کرده. زاویه‌ای که شاید طرفداران سری بازی‌های رزیدنت اویل خاطرات خوشی از آن نداشته باشند.

اما این بار متفاوت است و این تغییر زاویه دوربین به جذاب‌تر شدن بازی کمک شایانی کرده. همانطور که در دموی بازی نیز تجربه کردیم و نظراتمان را در خصوص آن با شما به اشتراک گذاشتیم، این زاویه دید بازی را مهیج‌تر کرده و موجب می‌شود درگیری‌های شما بسیار سخت‌تر پیش بروند.

به موازات زاویه دید دوربین، نحوه هدف‌ گیری رزیدنت اویل ۲ نیز تغییر کرده و همچون تمام بازی‌های سوم شخص دیگر می‌توانید راه بروید و به سمت اهدافتان شلیک کنید. در این مورد کپکام تمام تلاش خود را کرده تا شاهد تکرار اتفاقات رزیدنت اویل ۵ و ۶ نباشیم و عملا یک بازی اکشن را تجربه نکنیم.

سیستم هدف گیری در رزیدنت اویل ۲ به این گونه است که شما برای داشتن بهترین دقت نیاز دارید ثابت بایستید و سپس شلیک کنید. حرکت کردن در حین شلیک موجب می‌شود گلوله‌هایتان  مسیرهایی با انحراف زیاد را طی کنند و درنهایت هدر بروند.

همین مسئله موجب می‌شود درگیری با زامبی‌ها مخصوصا اگر با دسته‌ای چندتایی از آنان روبه‌رو باشید به شدت سخت شود و آزادی عمل مشابهی مانند بازی‌های اکشن سوم شخص برای شلیک به سمت چند هدف نداشته باشید.

برخی از مکانیزم‌های نوستالژیک با تغییراتی مهم در بازی حضور دارند


اگر نسخه اصلی  رزیدنت اویل ۲ را بازی کرده باشید به خاطر دارید که درها حکم رسیدن به یک منطقه امن را برای شما داشتند. یعنی جایی که می‌توانستید نفسی راحت بکشید و زامبی‌هایی که پشت در به جا گذاشتید را فراموش کنید و به مسیر خود ادامه دهید.

در نسخه بازسازی شده مکانیزم درها متفاوت است. شما می‌توانید از درگیری با زامبی‌ها اجتناب کنید و به داخل یکی از اتاق‌های موجود در محیط بازی وارد شوید و در را پشت سرتان ببندید. اما این کار تنها برای چند ثانیه شما را در فضایی امن قرار می‌دهد.

زامبی‌ها آنقدر به در می‌کوبند و به آن فشار می‌آورند تا درنهایت آن را می‌شکنند و وارد اتاق می‌شوند. به همین خاطر می‌توان گفت بجز برخی موقعیت‌های خاص که طراحی مرحله به شما اجازه فرار از دست زامبی‌ها را می‌دهد، در دیگر موقعیت‌ها شما شانس چندانی برای فرار ندارید.

همچنین صندوق‌های مهمات و ماشین‌های تایپی که در رزیدنت اویل ۲ دیده بودیم و به خاطر داریم نیز در نسخه بازسازی شده حضور دارند. البته طبق گفته کپکام دیگر خبری از مرکب‌های ذخیره‌سازی نیست و می‌توانید با خیالی آسوده و به هر تعدادی که مد نظرتان است بازی را ذخیره کنید.

از چاقوهایتان به درستی استفاده کنید


یکی از آیتم‌های جدید رزیدنت اویل ۲ چاقوهای جدیدی است که علاوه بر کمک کردن به باز کردن و گذشتن از برخی موانع، می‌توانند یک وسیله دفاعی نیز برای شما محسوب شوند. هنگامی که زامبی‌ها بیش از اندازه به شما نزدیک می‌شوند، مستقیما گردن شما را نشانه می‌روند و تنها راه فرار از این مخمصه استفاده از چاقوهایی است که با خود حمل می‌کنید.

پس از فرو کردن چاقو در بدن زامبی می‌توانید آن را کنار بزنید و به بدین طریق از آسیب دیدن جلوگیری کنید. توجه کنید که هر چاقو تنها برای دو بار قابل استفاده است و پس از آن می‌شکند. با یک بار استفاده کردن آن نیز می‌بایست پس از کشتن زامبی چاقو را از بدن او بردارید تا دوباره برایتان قابل استفاده باشد.

می‌توانید آیتم‌های بازی را با یکدیگر ترکیب کنید


البته این اولین بار نیست که چنین قابلیتی را در سری بازی‌های رزیدنت اویل مشاهده می‌کنیم، اما برای اولین بار سیستم کرفت کردن یا ترکیب آیتم‌های بازی به رزیدنت اویل ۲ آمده است.

با استفاده از این سیستم می‌توانید باروت‌های (Gun Powder) پیدا شده در محیط بازی را با یکدیگر ترکیب کنید و گلوله‌های مختلفی برای اسلحه‌هایتان بسازید. همچنین با ترکیب کردن گیاهان سبز، آبی و قرمزی که داخل محیط بازی پیدا می‌شود می‌توان آیتم‌هایی برای بازیابی سلامتی ساخت که هریک بسته به ترکیبات داخل آن تاثیرات متفاوتی خواهند داشت.

Lickerها را دوباره ملاقات خواهید کرد


اگر نسخه اصلی رزیدنت اویل ۲ را تجربه کرده باشید با لیکرها آشنایی دارید. گونه‌ای جهش یافته از زامبی‌ها که کشتنشان به مراتب سخت‌تر از زامبی‌های معمولی است و معمولا مواجهه با آنان موهای تنتان را سیخ می‌کند.

به لطف قدرت پردازش بالای موتور گرافیکی جدید رزیدنت اویل ۲، کپکام این فرصت را پیدا کرده تا جزئیات بیشتری را در مدلسازی محیط، شخصیت‌ها و حتی دشمنانتان ایجاد کند. همانطور که در تصاویر و ویدیوهای منتشر شده از بازی می‌توانید مشاهده کنید، لیکرها نیز طراحی جدیدی دارند و حتی نسبت به قبل بسیار چندش آورتر و ترسناک‌تر هستند.

گرچه به نسبت باس فایت‌های بازی لیکرها دشمنانی ساده‌تر محسوب می‌شوند، اما همچنان مواجهه با آنان به سادگی زامبی‌هایی که در محیط راکون سیتی پرسه می‌زنند نیست و مهمات قوی‌تر و دقت بالایی در هدف گیری می‌طلبد.

همچنین اگر وقایع نسخه اصلی رزیدنت اویل ۲ را به خاطر دارید، منتظر ملاقات لیکرها در موقعیتی یکسان نباشید. این موجودات شما را سورپرایز می‌کنند و دقیقا زمانی که انتظارش را ندارید، به سراغتان می‌آیند.

داستان با دو روایت مختلف بیان می‌شود


همچون نسخه اصلی این بار هم شاهد روایت دو داستان موازی با یکدیگر هستیم. بخشی از این داستان مربوط به لئون کندی و دیگری مربوط به کلیر ردفیلد می‌شود.

لئون کندی جوانی است که برای حاضر شدن در اولین شیفت کاریش، عازم راکون سیتی شده. اولین روز کاری لئون بسیار متفاوت‌تر از آنچه تصورش را می‌کرد رقم می‌خورد. لئون به جای گذراندن یک روز آرام و طبیعی، ناگهان وارد شهری می‌شود که سرتاسر آن را زامبی‌ها فرا گرفته‌اند و راهی برای فرار از آن وجود ندارد.

کلیر ردفیلد نیز به دنبال برادر خود یعنی کریس ردفیلد است که یکی از شخصیت‌های نامی سری بازی‌های رزیدنت اویل محسوب می‌شود. در این بهبوهه او به جای پیدا کردن برادرش، لئون را پیدا می‌کند و این جاست که داستان دو شخصیت با یکدیگر تلاقی پیدا می‌کند.

از دیگر شخصیت‌های موجود در بازی می‌توان به اِیدا (Ada) اشاره کرد. این بار بیشتر از اینکه او را اسلحه به دست ببینیم، با یک دستگاه جدید می‌بینیم که به وسیله آن می‌تواند درها و دستگاه‌های دیجیتالی را هک کرده و مسیر را برای پیشروی خود باز کند. این درها می‌تواند شامل یک فن ساده یا سیستم‌های دیجیتالی موجود در اداره پلیس راکون سیتی شوند.

طبق گفته سازندگان بازی، هر قسمت از بازی دارای ماکسیمم ۱۰ ساعت گیم‌پلی است و بسته به اولین داستانی که انتخاب می‌کنید، وقایع در داستان دوم با سرعت بیشتری پیش می‌رود. درنهایت می‌توان انتظار یک گیم‌پلی ۱۵-۲۰ ساعته را از رزیدنت اویل ۲ داشت.

صداگذاری و موسیقی بازی شما را شگفت زده خواهد کرد


کپکام در بازسازی رزیدنت اویل ۲ وسواس عجیبی خرج کرده و حتی تمام موسیقی‌ متن‌های نسخه اصلی را نیز بازسازی کرده. البته اگر نسخه دیلاکس بازی را خریداری کنید می‌توانید به آلبوم موسیقی اصلی بازی دست پیدا کنید و حتی آن را جایگزین موسیقی بازسازی شده در بازی کنید.

همچنین سیستم صداگذاری بازی نیز دستخوش تغیرات زیادی شده و از جدیدترین تکنولوژی‌ها برای طراحی آن استفاده شده است. در ساخت نسخه بازسازی شده رزیدنت اویل ۲ از تکنولوژی صدای سه بعدی جدید کمپانی کپکام کمک گرفته شده.

با کمک این تکنولوژی صداهای داخل بازی کاملا داینامیک طراحی شده‌اند و می‌توانند حس حضور در محیط را کاملا به کاربران منتقل کنند. ناله و شیون زامبی‌ها از چهار جهت راست، چپ، جلو و عقب شنیده می‌شود و موجب می‌شود کاربران نه فقط از آنچه می‌بینند، بلکه از صدایی که گوششان می‌رسد نیز ترس را حس می‌کنند.

نسخه‌های مختلف بازی چه حجمی خواهند داشت؟


نسخه اکس باکس وان رزیدنت اویل ۲ حجمی بالغ بر ۲۱ گیگابایت خواهد داشت. بدیهی است که نسخه اکس باکس وان اکس به خاطر ویژگی‌های خاص گرافیکی حجم بیشتری دارد. نسخه پلی استیشن ۴ بازی نیز حجمی برابر با ۲۳ گیگابایت خواهد داشت.

همچنین نسخه ویندوز بازی ۲۶ گیگابایت فضای خالی می‌خواهد و تنظیمات گرافیکی فوق العاده‌ای در اختیار کاربران قرار می‌دهد. یکی از این ویژگی‌ها پشتیبانی از مانیتورهای واید است که به شما اجازه می‌دهد با زاویه دیدی بسیار بالا حس حضور در راکون سیتی را تجربه کنید.

همچنین نسخه ویندوز بازی دارای قفل دنوو می‌باشد. پیش‌تر بسیاری از بازی‌سازان که روی بازی‌های خود از این قفل استفاده کرده بودند به خاطر اعتراض کاربران مجبور به حذف آن شدند و باید دید که آیا کپکم نیز تصمیم خود را در استفاده از آن عوض می‌کند یا خیر.

The post هشت نکته که پیش از بازی کردن رزیدنت اویل ۲ باید بدانید appeared first on دیجیاتو.

مقایسه Resident Evil 2 Remake با نسخه کلاسیک این بازی [تماشا کنید]

به مناسبت نزدیک شدن به تاریخ انتشار بازسازی رزیدنت اویل ۲ سایت IGN با انتشار ویدیویی، این بازی را با نسخه کلاسیک رزیدنت اویل ۲ مقایسه کرده است.

سازندگان بازی در کپکام بارها روی این نکته تاکید کرده‌اند که این عنوان به نسخه کلاسیک خود وفادار خواهد بود و همان‌طور که در این ویدیو مشاهده می‌کنید، ظاهرا چنین اتفاقی هم رخ داده است. داستان بازی و سرنوشت آن‌ تفاوتی با نسخه کلاسیک ندارند و در این میان تنها بعضی از صحنه‌ها و دیالوگ‌ها به خاطر امروزی‌تر شدن فضای بازی تغییر کرده‌اند.

زاویه دوربین نیز یکی از دیگر از تغییرات محسوس بازسازی رزیدنت اویل ۲ نسبت به نسخه‌های کلاسیک این مجموعه است. در این بازی، شاهد دوربین روی شانه‌ای هستیم که نمونه آن را در تعداد زیادی از عناوین سوم شخص نسل جاری دیده‌ایم.

البته مانند گذشته هنوز هم مهمات بسیار محدود هستند و شما در نگه‌داری از همان مهمات محدود هم با مشکل روبرو خواهید بود. زامبی ها همچنان ترسناک هستند و در هر لحظه از بازی باید منتظر رخ دادن یک اتفاق غیر منتظره و هیجان انگیز باشید.

در بخش فضاسازی محیط نیز به طور مشخصی نورپردازی فضا نسبت به نسخه‌ کلاسیک تاریک‌تر شده و در این بازی شاهد جو تاریک و صد البته سنگین‌تری هستیم. به طور کلی، اکثر منتقدان بازسازی رزیدنت اویل ۲ را یکی از بهترین نمونه‌های بازسازی در تاریخ بازی‌های ویدیویی می‌دانند که همزمان با حفظ ساختارهای کلاسیک رزیدنت اویل، در حد یک بازی موفق نسل هشتمی هم می‌درخشد.

این بازی جمعه همین هفته برای پلتفرم‌های پی سی، ایکس باکس وان و پلی استیشن ۴ منتشر خواهد شد. همچنین پیش از این هم شاهد ۲ ویدیو از ۱۵ دقیقه ابتدایی شخصیت‌های کلیر و لیان در این بازی بودیم که از اینجا به آن‌ها دسترسی خواهید داشت.

The post مقایسه Resident Evil 2 Remake با نسخه کلاسیک این بازی [تماشا کنید] appeared first on دیجیاتو.

دموی قابل بازی رزیدنت اویل ۲ شما را به دوران خوش گذشته می‌برد

هنوز عرق تمام کردن دموی دویل می‌ کرای ۵ خشک نشده بود که کپکام با معرفی دموی قابل بازی رزیدنت اویل ۲، سورپرازیم کرد. البته دمو چیز جدیدی برایم نداشت و پیش‌تر در یوتوب تمام زیر و بمش را درآورده بودم. اما با تمام این‌ها باز هم نتوانستم با خودم کنار بیایم و به سراغ دانلود دمو نروم.

استیم را باز کردم و گذاشتم که دمو دانلود بشود. پروسه دریافت فایل‌های بازی که پایان یافت، حتی یک دقیقه هم وقت تلف نکردم و سریعا وارد بازی شدم. شاید باورش برایتان سخت باشد اما برای من که با سری رزیدنت اویل بزرگ شده‌ام، این دیدار دوباره حس شیرین و لذت بخشی داشت.

رزیدنت اویل 2

البته پیش از شروع بازی حس کنجکاویم گل کرد و به منوی تنظیمات رفتم تا ببینم چه تنظیمات گرافیکی برای بازی در نظر گرفته شده. شگفت‌زده شدم. تعداد گزینه‌های موجود در تنظیمات گرافیکی مافوق تصور بود و به شخصه انتظار نداشتم که یک بازی مولتی پلتفرم چنین آزادی عملی در اختیار کاربر بگذارد.

کمی در بخش تنظیمات گرافیک بازی وقت گذراندم و با پیدا کردن بهترین گزینه‌های ممکن، آرام آرام آماده ورود به جهان وهم آلود دمو شدم. در خبرها خوانده بودم که این دمو فقط به مدت سی دقیقه به گیمر اجازه گشت و گذار در راهرو‌های تو در توی اداره پلیس راکون سیتی را می‌دهد و به همین خاطر استرس به جانم افتاده بود که نکند خدای نکرده نتوانم دمو را به طور کامل تمام کنم.

رزیدنت اویل 2

با تمام این‌ها وقتی بازی شروع شد و پا در هال اصلی اداره پلیس گذاشتم، نتوانستم از دیدار دوباره‌ام با آن مجسمه بزرگ و فضای نورانی این ساختمان نوستالژیک سرسری بگذرم. خوب ایستادم و تماشا کردم. بازی من را برد به بیست سال پیش. کمی در محیط گشت زدم و این برایم جا افتاد که فقط ظاهر کلی هال اصلی اداره پلیس حفظ شده و بسیاری از جزئیات آن نسبت به نسخه اصلی تغییر کرده. درگیر این تغییرات بودم که یادم افتاد خیلی زمان ندارم.

خوشبختانه می‌دانستم که باید کجا بروم و بدون فوت وقت به سراغ اولین در سمت راست هال اصلی اداره پلیس راکون سیتی رفتم. طبق معمول و همانطور که در تریلرها دیده بودم، این در کرکره‌ای قرار نبود به طور کامل باز شود. به همین خاطر لئون مجبور شد از زیر این در سنگین به داخل بخیزد و نگاهی به فضای خوفناک پشت آن بیندازد. ناخواسته وقتی آن فضای تاریک را می‌بینید، حس ترس وجودتان را فرا می‌گیرد. البته این چیزی نیست که باید از آن بترسید.

رزیدنت اویل 2

با کمی جلو رفتن می‌بینید که حتی اداره پلیس هم از هجوم ویروس ‌T در امان نمانده و تمام راهروهایش پر شده از زامبی‌هایی که به خون انسان‌های عادی تشنه‌اند. در یک کلام بگذارید خیالتان را راحت کنم: زامبی‌های رزیدنت اویل ۲ به معنای واقعی کلمه خونخوار، خشن و بی‌رحمند و از آن دسته موجودات ساده لوحی نیستند که شما پیش خودتان بگویید با چند تیر خلاصشان می‌کنم و به راهم ادامه می‌دهم. نه زامبی‌های رزیدنت اویل ۲ اینگونه نیستند. سرعت کمی دارند اما شلیک‌های پی‌درپی شما هم نمی‌تواند جلوی عطش وصف ناپذیرشان برای تکه پاره کردنتان را بگیرد.

هر چه به شما نزدیک‌تر می‌شوند استرس بیشتری به جانتان می‌افتد و می‌دانید که اگر دیر بجنبید کارتان تمام است. سیستم تیراندازی کند بازی هم در افزایش این استرس که اغلب زیاد هم به طول می‌انجامد، نقشی اساسی دارد. در رزیدنت اویل ۲ شما نمی‌توانید همانند بازی‌های اکشن یا حتی رزیدنت اویل ۵ یا ۶ نشانه‌گیری دقیقی داشته باشید. اغلب تیرهایتان به در و دیوار می‌خورد و عملا خودتان باعث می‌شوید که فاصله زامبی‌ها مدام با شما کم و کم‌تر شود.

رزیدنت اویل 2

با این حال، کپکام سعی نکرده که کل فضای محیط را با تعداد کثیری از زامبی‌ها پر کند. صدایشان همه جا هست اما این دلیل نمی‌شود که در هر جایی حضور فیزیکی داشته باشند. این موضوع باعث می‌شود تعلیق خوبی در حس ترس بازی‌ به وجود آید. لحظاتی در بازی هست که از پشت سر، صدای نفس‌‌های خشک جسد تکه پاره‌ای که همین چند دقیقه پیش دوباره جان سردی به کالبد او دمیده شده به گوش می‌رسد و اینجاست که در عرض چند ثانیه‌ حس ترس وجودتان را فرا می‌گیرد و کل بدنتان یخ کند. اما وقتی که روی برمی‌گردانید، می‌بینید هیچ خبر خاصی نیست و این صداها بودند که ترس به جانتان انداخته‌اند.

بازی با روح و روانتان بازی می‌کند و باعث می‌شود که در تک تک قدم‌هایتان حس سرد ترس را احساس کنید. تاریکی هم به این موضوع کمک بیشتری می‌کند. نقاط روشن در بازی به ندرت پیدا می‌شوند و همین باعث می‌شود که برای رسیدن به آرامش به دنبال نور بگردید. همه این‌ها را با ظاهر بد ریخت و وحشتناک زامبی‌ها و نوع حرکت خشک و غذاب آورشان تصور کنید تا بفهمید تجربه بازی چه حس خفقان آوری دارد. خوشبختانه بازی در نمایش تجربه‌ای خونین هم کم نمی‌گذارد و کاری می‌کند که با دیدن برخی صحنه‌ها حالت تهوع بگیرید.

رزیدنت اویل 2

شلیک به سمت زامبی‌ها هم حس جالبی دارد. با هر گلوله‌ای که به سمت آن‌ها شلیک کنید، تکه پاره شدن بافت‌های بدنشان را به خوبی می‌بینید. بدن زامبی‌ها تخریب پذیری خوبی دارد و همین موضوع حس رویارویی با آن‌ها را واقعی‌تر می‌کند. از زامبی‌ها و حس ترس بازی که بگذریم، باید بگویم که کپکام در بازسازی دوباره لوکیشن‌های رزیدنت اویل ۲ هم عملکرد خیره کننده‌ای داشته.

بسیاری از محیط‌ها یا دقیقا همان چیزی هستند که بیست سال پیش دیده بودیم یا کمی تغییر نامحسوس داشته‌اند و ظاهر نوتری پیدا کرده‌اند. اما به هر حال با دیدن این لوکیشن‌ها برمی‌گردید به سال‌های دور و خاطراتتان از آن بازی پیکسلی که برای بسیاری یک کابوس تمام عیار بود، زنده می‌شود.

رزیدنت اویل 2

از طرفی موسیقی‌ها هم در رسیدن به چنین حسی بی‌تاثیر نیستند. با ورود به هال اصلی یا اتاق‌های سیو، همان موسیقی‌های معروف قدیمی به گوش می‌رسند. البته تیم توسعه دهنده در ریمستر آن‌ها نیز وسواس ویژه‌ای به خرج داده تا در کنار کاشتن یک حس نوستالژیک در ذهن مخاطب، حرف‌ تازه‌ای هم برای گفتن داشته باشند. در کل، بازگشت به راکون سیتی و خصوصا اداره پلیس مخوف آن حس خوب و شیرینی داشت و می‌توانم به جرات بگویم که کپکام برای رسیدن به چنین چیزی تلاش فراوانی کرده.

آن‌ها قدر این بازی کلاسیک و منحصر به فرد را خوب می‌دانند. با بسط دادن این دمو، می‌شود گفت که آینده روشنی پیش روی رزیدنت اویل ۲ قرار گرفته و احتمال اینکه بازی نتواند عملکرد موفقی داشته باشد خیلی کم است. البته امیدوارم که نتیجه نهایی هم با هیچ کاهش کیفیتی رو به رو نباشد و بازی تا آخرین لحظه همین کیفیت را حفظ کند.

The post دموی قابل بازی رزیدنت اویل ۲ شما را به دوران خوش گذشته می‌برد appeared first on دیجیاتو.

تریلر جدیدی از رزیدنت اویل ۲ منتشر شد؛ زامبی های جان سخت بازمی گردند [تماشا کنید]

کمپانی کپکام پس از بازسازی نسخه ابتدایی بازی رزیدنت اویل، حالا به سراغ رزیدنت اویل ۲ رفته و با یک بازسازی تمام عیار، هواداران این عنوان را به وجد آورده است.

پیش از این چند تریلر از رزیدنت اویل ۲ جدید منتشر شده بود اما به تازگی و در نمایشگاه گیمزکام ۲۰۱۸، گیم پلی این بازی روی اکس باکس وان به نمایش درآمده که در ادامه ویدیو مربوطه را مشاهده می کنید:

نکته جالب توجه در تریلر جدید، سخت جان بودن زامبی های بازی است که برای کشتن بعضی از آنها (حداقل با اسلحه ای که در ابتدای بازی در اختیار دارید) باید ۴ بار به مغزشان شلیک کنید!

The post تریلر جدیدی از رزیدنت اویل ۲ منتشر شد؛ زامبی های جان سخت بازمی گردند [تماشا کنید] appeared first on دیجیاتو.