ربات MIT نحوه درست جابجا کردن اشیا را به خودش می‌آموزد [تماشا کنید]

آزمایشگاه هوش مصنوعی و علوم کامپیوتر MIT سیستم جدیدی بر مبنای هوش مصنوعی توسعه داده که ربات‌ها می‌توانند با استفاده از آن هر جسمی را از روی زمین بلند کنند و آن را به صورت مرتب در محل مشخصی قرار …

The post ربات MIT نحوه درست جابجا کردن اشیا را به خودش می‌آموزد [تماشا کنید] appeared first on دیجیاتو.

این ربات با الهام از اوریگامی میتواند اجسام را بگیرد و بلند کند

چندی پیش اولین بازوی رباتیک دنیا یعنی Unimate معرفی شد که می توانست یک میز صبحانه را برای کاربر آماده کند و در لیوان او نوشیدنی بریزد. در آن لحظه تصور می‌شد که پس از این دستاورد، انسان‌ها می‌توانند تمامی وظایف را به ربات‌ها محول کنند اما زمان نشان داد که این کار به این آسانی‌ها هم نیست. حال دانشگاه MIT با الهام از ارویگامی ژاپنی موفق شده بازوی رباتیکی توسعه دهد که می‌تواند هر جسم را بگیرد و آن را بلند کند.

کد نویسان تمامی حرکات اولین بازوی رباتیک دنیا یا همان Unimate را از قبل ثبت کرده بودند اما هر لحظه امکان دارد یکی از وسایل جابجا شود و اتفاقات غیر منتظره بسیار کوچک، در برنامه این ربات مشکل ایجاد می‌کرد و نمی تواند عملکرد بدون نقصش را تکرا کند.

حال محققان موسسه تکنولوژی ماساچوست یا MIT با همکاری دانشگاه هاروارد موفق شده اند از یک اوریگامی به خصوصی الهام بگیرند و دستی برای بازوی رباتیک جدیدشان طراحی کنند که می‌تواند خود را دور جسم بیاندازد و آن را محکم بگیرد.

اوریگامی

این پنچه رباتیک در واقع اصلا شبیه پنجه نیست و شبیه قیف است. این بخش ساختاری شبیه به اوریگامی اسکلت دارد که یک غشای انعطاف پذیر به عنوان پوست روی آن را پوشانده. بازوی رباتیک روی جسم موردنظر می‌رود، به صورتی که داخل قیف قرار گیرد. سپس قیف به لطف خارج شدن هوا و ساختار اوریگامی مانندش جمع می شود و جسم را به نوعی به دام می‌اندازد.

این ربات به ادعای سازندگانش می‌تواند اشیائی با وزنی ۱۰۰ برابر وزن خود را بلند کند. علاوه بر این ربات جدید MIT به لطف مکانیزم متفاوتش می تواند هر نوع شی نظیر پهپاد و کنسرو تا لیوان شیشه‌ای و حتی یک کلم بروکلی را از زمین بلند کند. از این رو احتمال می‌رود از مکانیزم یاد شده در بسیاری از ربات‌های صنعتی استفاده شود.

 

تماشا کنید: ربات مینی چیتا MIT پشتک وارو می‌زند

The post این ربات با الهام از اوریگامی میتواند اجسام را بگیرد و بلند کند appeared first on دیجیاتو.

تحقق یک رویای مخوف؛ متافلای، رباتی که می تواند مانند حشرات پرواز کند [تماشا کنید]

اخیرا ربات پرنده ای به نام متافلای (MetaFly) که ساختار آن از حشرات و پرنده ها الگوبرداری شده، در کیک استارتر مورد توجه قرار گرفته است. این ربات توسط یک مخترع فرانسوی معرفی شده و تاکنون بالغ بر ۱۸۷ هزار دلار کمک مالی برای تولید انبوه آن جمع آوری شده است.

metafly-flying-model-insect (5)

بر خلاف بسیاری از ربات های پرنده و یا پهپادها که عموما از پیشران ها برای بلند شدن از زمین استفاده می کنند، متافلای از بال های خود برای این کار کمک می گیرد.

مثل زنبورها و دیگر موجودات پرنده که الگوی طراحی متافلای بوده اند، این ربات یا پهپاد با بال زدن های مداوم به پرواز در آمده و می تواند مثل پرندگان با باز نگه داشتن بال های خود ادامه مسیر دهد.

metafly-flying-model-insect (5)

به لطف چنین مکانیسمی، متافلای از وزنی کم و قابلیت مانورپذیری زیادی برخوردار است. به گفته Edwin Van Ruymbeke مخترع فرانسوی متافلای، این ربات امکان کشف و تجربه پروازی بی مانند را فراهم نموده و در مقایسه با پهپادها و مدل های رایج سطحی متفاوت از هیجان را به ارمغان می آورد.

metafly-flying-model-insect (5)

متافلای از طریق کنترل از راه دور دو کاناله هدایت می شود. آنطور که اعلام شده یک فرد کنترل کننده ماهر می تواند این ربات پرنده را چه در محیط بسته – مثل اتاق یا دفتر کار – و چه در فضای آزاد به پرواز در بیاورد.

از آنجایی که سیستم جلوگیری از برخورد برای متافلای طراحی نشده، هنگام کنترل آن باید به اندازه کافی دقت کرد تا از وارد شدن آسیب به وسایل و لوازم موجود پیشگیری گردد. در صورت وقوع برخورد یا سقوط، به دلیل بهره گیری از مواد الاستیک و منعطف در ساختار بدنه این ربات، خوشبختانه صدمه چندانی به آن وارد نمی شود.

متافلای با شارژ ۱۲ دقیقه ای می تواند تا ۸ دقیقه و با حداکثر سرعت ۱۱ مایل (۱۷٫۷) مایل پرواز کند؛ کنترل از راه دور آن نیز بردی برابر با ۳۲۰ فوت (۹۷٫۵ متر) دارد. ناگفته نماند برای این پرنده مصنوعی قیمتی برابر با ۸۹ دلار در نظر گرفته شده است.

The post تحقق یک رویای مخوف؛ متافلای، رباتی که می تواند مانند حشرات پرواز کند [تماشا کنید] appeared first on دیجیاتو.

رکوردهای گینس: بزرگترین مسابقه رباتیک جهان با حضور ۳۰ هزار دانش پژوه

مسابقه VEX Worlds موفق شد سال گذشته با حضور ۳۰ هزار دانشجو و دانش آموز در قالب ۱۰۷۵ تیم، رکوردهای گینس را بکشند و بزرگترین مسابقه رباتیک جهان لقب گیرد.

این مسابقه به مدت سه روز در شهر لوییویل ایالت کنتاکی برگزار شد و در پایان تیم‌هایی از کشور کانادا، چین، انگلستان و آمریکا موفق شدند جوایزی کسب کنند و در بخش‌های مختلف آموزش رباتیک نظیر تفکر محاسباتی، کار تیمی و کد نویسی بهترین دنیا لقب گیرند.

این مسابقه به صورت جهانی برگزار شده و در پایان کشور‌های چین، کانادا و آمریکا موفق شدند به ترتیب در سطوح دبستان، دبیرستان و دانشگاه، مقام اول را کسب کنند.

بزرگترین مسابقه رباتیک جهان

Dan Mantz مدیر عامل REC Foundation کمپانی طراح این مسابقه می گوید:

«بسیار مهم است که ما توجه دانش آموزان را از سنین پایین به حوزه های STEM ( برگرفته از سر واژه‌های ریاضیات، مهندسی، تکنولوژی و علوم) جلب کنیم. مخصوصاً باید امتیازاتی برای دختران این حوزه در نظر بگیریم تا آنها اشتیاق خود را از دست ندهند. ما با طراحی بازی‌های متفاوت سعی داریم بستر جالب و بامزه‌ای برای آموزش این موضوعات فراهم کنیم و توجه کودکان و نوجوانان را به این بخش جلب نماییم.»

طی این سری مسابقه دانش پژوهشان موظف بودند چندین چالش مهندسی را که مسئولین به شکل یک بازی بزرگ طراحی کرده بودند را پشت سر بگذارند و مراحل را پشت سر هم طی نمایند.

بزرگترین مسابقه رباتیک جهان

هر تیم شرکت کننده در یک مرحله وظیفه داشت تا یک ربات خلاقانه طراحی کند و با همان ربات، چالش‌هایی را پشت سر بگذارد. هدف چالش بعدی این بود که ربات هر تیم بتوانند امتیاز بیشتری از تیم مقابل ثبت کند. داوران تمامی عملکرد تیم ها را بر اساس خلاقیت، همکاری و ارتباطات مقابل بررسی می‌کردند و در پایان به آنها نمره می‌دادند.

در پایان این مسابقه سه روزه، از چالش‌های پیش رو برای مسابقه مقدماتی سال بعد رونمایی شد تا دانش پژوهشان بتوانند برای سری VEX IQ سال ۲۰۱۹ میلادی آماده کنند. علاوه بر این مسئولین گینس نیز روز پایان این مراسم شرکت کردند تا گواهی این مسابقات به تیم برگزارکننده تحویل دهند.

The post رکوردهای گینس: بزرگترین مسابقه رباتیک جهان با حضور ۳۰ هزار دانش پژوه appeared first on دیجیاتو.

هشت سال پس از فاجعه؛ در نیروگاه اتمی فوکوشیما چه می گذرد؟

«دستم را بی اختیار بالا می آورم تا بینی ام را بخارانم ولی انگشتانم، که میان دستکشی سه لایه از پارچه و لاتکس محصور شده، به شیشه محافظ ماسک تنفسی روی صورتم می خورد. قلم و دفترچه خبرنگاری را به شکل ناشیانه ای در دست گرفته ام. بدنم، از سر تا پا، داخل لباس محافظ سفید رنگ فرو رفته و روی آن هم کلاه ایمنی زرد رنگ را بر سر گذاشته ام. دو جفت جوراب و چکمه های لاستیکی سنگین را هم به اینها اضافه کنید. راه رفتن در این وضعیت به شدت کلافه کننده است، انگار چند لایه به پوست بدنت اضافه شده. محبوس شدن در این لباس چنان شما را در تنگنا قرار می دهد که گویی در دنیای آخرالزمانی از دست زامبی ها فرار می کنید؛ و این خارش بینی لعنتی، که هیچ کارش نمی شود کرد.»

نیروگاه اتمی فوکوشیما

اینها صحبت های خبرنگار سایت CNET است که به تازگی و در آستانه ی هشت سالگی فاجعه نیروگاه اتمی فوکوشیما، توانسته بازدیدی از این مکان داشته باشد. ادامه روایت او را در زیر می خوانید.

مرور واقعه

این همه محکم کاری بی دلیل نیست، به خصوص وقتی داخل دالان های رآکتور واحد ۳ نیروگاه اتمی فوکوشیما قرار بگیرید. بله، همان نیروگاه معروف که بزرگ ترین فاجعه هسته ای تاریخ بشر را رقم زده است.

نیروگاه اتمی فوکوشیما

واحد ۳ یکی از سه رآکتوری بود که هشت سال قبل یعنی در تاریخ ۱۱ مارس ۲۰۱۱ برابر با بیستم اسفند ۱۳۸۹ به خاطر وقوع زمین لرزه ۹٫۰ ریشتری از کار افتاد؛ زمین لرزه ای که در فاصله ۱۳۰ کیلومتری سواحل ژاپن به وقوع پیوست. خوشبختانه واحدهای ۴، ۵ و ۶ در آن زمان هنوز عملیاتی نشده بودند.

این زمین لرزه به قدری شدید بود که محور زمین را حدود ۱۰ سانتیمتر و ساحل ژاپن را حدود ۲٫۵ متر جابجا کرد. هنگام وقوع زلزله، یازده رآکتور در چهار نیروگاه اتمی این منطقه در حال کار بودند که همگی به شکل خودکار خاموش شدند و هیچ خسارت قابل توجهی گزارش نشد. ولی یک ساعت بعد سونامی از راه رسید.

دو موج با ارتفاع بیش از ۱۵ متر با عبور از دیواره های ساحلی ژاپن، مستقیماً به نیروگاه اتمی فوکوشیما برخورد کرده و ژنراتورهای دیزلی را از کار انداختند. این ژنراتورها وظیفه خنک سازی راکتور را بر عهده داشتند و با از کار افتادنشان، دمای رآکتورها به بالای ۲۷۰۰ درجه سانتیگراد رسید.

نیروگاه اتمی فوکوشیما

مخازن سوخت هسته ای به دریاچه مذابی از اورانیوم تبدیل شدند. سوخت مذاب به طرف طبقات پایین سرازیر شد و ترکیبی رادیواکتیو از سوخت، بتن، فولاد و آوار برجا گذاشت. در نهایت سوخت مذاب به سه محفظه اصلی نگهداری رآکتور رسید و همانجا متوقف شد.

دوشنبه هفته آینده یعنی بیستم اسفند، هشتمین سال وقوع این زلزله مهیب است. از آن زمان تاکنون غول انرژی ژاپن یعنی «شرکت برق توکیو» یا به اختصار «تپکو» (Tepco) توانسته طبقه بالای رآکتور را به اندازه ای پاکسازی کند تا طی یک بازدید کوتاه، میزبان خبرنگاران باشد.

به سقف بلند و طاقی شکل رآکتور که نگاه می کنید، ابهتی دارد که مقیاس همه چیز از دستتان در می رود. سطح پرتوهای مضر به قدری بالاست که بهتر است بیش از ده دقیقه در آنجا نمانید، ولی فیلترهای بنفش در دو طرف ماسک تنفسی هم اجازه نمی دهند که سریع حرکت کنید و به راحتی نفس بکشید.

نیروگاه اتمی فوکوشیما

در انتهای اتاق، سکوی نارنجی رنگ بزرگی دیده می شود که به آن ماشین انتقال سوخت می گویند و با چهار پایه فلزی عظیم الجثه، به یک حیوان آهنی شبیه است. کابل های فولادی باریک، یک ربات را در هوا معلق نگه داشته اند. روی ربات پوشش صورتی رنگی کشیده شده ولی بازوهایش مشخص هستند؛ بازوهایی که برای جابجایی و برش آوار و جابجایی مخزن های سوخت به کار می آیند. این ربات قرار است پسماند رادیواکتیو را از عمق ۱۲ متری بالا بکشد. اما این فقط یکی از ربات هاییست که تپکو برای پاکسازی نیروگاه اتمی به خدمت گرفته است. حالا خبرنگاران هم وارد ماجرا شده اند تا گزارشی از اجرای عملیات در دشوارترین شرایط ممکن تهیه کنند.

نیروگاه اتمی فوکوشیما

دولت ژاپن معتقد است برای پاکسازی کامل آثار تأسیسات اتمی فوکوشیما به چهل سال زمان و بیش از ۷۵٫۷ میلیارد دلار بودجه نیاز دارد. آژانس انرژی اتمی ژاپن هم یک مرکز تحقیقاتی را در کنار این نیروگاه اتمی راه انداخته تا متخصصین ژاپنی به طراحی و ساخت ربات های ویژه برای این کار بپردازند. آنها امیدوارند تلاش های محققین نتیجه بدهد و در نهایت بتوانند استان فوکوشیما را جان تازه ای ببخشند؛ استانی که به غذاهای دریایی و نوشیدنی های گوارایش شهرت داشت. این پروژه آنقدر طول می کشد که تپکو و نهادهای دولتی به نسل های بعدی متخصصین علم رباتیک چشم دوخته اند.

«لیک برت» یکی از مشاورین ارشد تپکو و مدیر سابق دفتر مدیریت پسماندهای هسته ای وزارت انرژی امریکا می گوید:

این عملیات را فقط می توان با فرستادن انسان به کره ماه مقایسه کرد و تعجبی نمی کنم اگر شصت سال یا بیشتر زمان ببرد، مگر اینکه معجزه ای در علم رخ دهد.

همه چیز نسبی است

نیروگاه اتمی فوکوشیما

حس عجیبی خواهید داشت وقتی سوار بر آسانسور به بالای رآکتور هسته ای می روید و موزیک انیمه قدیمی «فضاپیمای یاماتو» برایتان پخش می شود. نگاه خبرنگارها و عکاس ها به هم گره می خورد و با مرور خاطرات کودکی، برای لحظات کوتاهی از فضای مرگبار اطراف غافل می شوند.

دو سال قبل تپکو گنبدی را روی واحد ۳ رآکتور و استخر سوخت احداث کرد تا بتوانند تجهیزات سنگین و البته بازدیدکنندگان را به نیروگاه اتمی بیاورند. تقریباً بیست متر پایین تر از محل استقرار خبرنگاران، شدت پرتوهای رادیواکتیو به ۱ سیورت در ساعت می رسد. یک دوز تابش با این شدت برای ایجاد تهوع و خونریزی داخلی کافیست. یک دوز تابش با شدت ۵ سیورت، به احتمال زیاد شما را طی یک ماه می کشد و اگر شدت تابش به ۱۰ سیورت برسد، خیلی زودتر از اینها می میرید. حالا در نظر بگیرید که واحد ۳ کمترین آلودگی را بین رآکتورهای نیروگاه اتمی فوکوشیما دارد.

نیروگاه اتمی فوکوشیما

شدت تابش کنونی در واحد ۱ بین ۴٫۱ تا ۹٫۷ سیورت در ساعت اندازه گیری شده است. دو سال قبل تجهیزات اندازه گیری در واحد ۲ رقم غیر قابل تصور ۵۳۰ سیورت در ساعت را نشان داده بودند اما اکنون در اکثر بخش های واحد ۲ شاهد سطح آلودگی در حدود ۷۰ سیورت در ساعت هستیم.

محیط خطرناک رآکتورهای فوکوشیما تمام ربات های قبلی را به زانو درآورده است. سطح بالای تابش گاما، مغز الکترونیکی ربات ها را به هم می ریزد و به همین دلیل، تجهیزات پیشرفته هیچ کاربردی در این محیط ندارند. به عبارت دیگر اصلاً فکر ربات های خودران را باید از سرتان بیرون کنید. تازه ربات ها باید به اندازه کافی چابک و سریع باشند تا سوخت مذاب را به هم نزنند و فاجعه دوباره ای را به وجود نیاورند، و ربات های اولیه چنین نبودند.

«رایان ویتون» تحلیلگر مؤسسه ABI می گوید:

فوکوشیما به خوبی ما را تحقیر کرد و نشان داد که علم رباتیک هنوز واقعاً به جایی نرسیده است.

عشق به ربات ها

نیروگاه اتمی فوکوشیما

اسکورپیون یک ربات ۶۰ سانتیمتری بود که دوربینی روی دُم عقرب شکلش داشت. اواخر سال ۲۰۱۶ روزنه ای برای ورود اسکورپیون به داخل رآکتور واحد ۲ باز شد. تپکو امیدوار بود این ربات با دو دوربین و سنسورهای مختلف بتواند اطلاعاتی از سطح تشعشعات و دمای داخل رآکتور فراهم کند. اسکورپیون در این مأموریت ۱۰ ساعته فقط ۲ ساعت دوام آورد و بین آوار و فلزات مذاب گیر افتاد. طراحی و ساخت این ربات برای توشیبا حدود ۲٫۵ سال طول کشید و هزینه هنگفتی را بر جای گذاشت.

البته «هیدکی یاگی» مدیر واحد ارتباطات تپکو معتقد است اسکورپیون اطلاعات ارزشمندی را فراهم کرده و حالا مهندسین برای طراحی ربات های بهتر از آن بهره می گیرند. با این حال همه فهمیدند که اجرای این پروژه با ربات های پیشرفته و چندبخشی ممکن نیست و باید به طراحی های ساده اما هدفمند روی آورد.

نیروگاه اتمی فوکوشیما

به عقیده کارشناسان، بخشی از مشکل به اعتماد بی قید و شرط تپکو به شرکت های ژاپنی مانند توشیبا و هیتاچی برمی گردد، در حالی که اجرای این مأموریت غیرممکن به تفکر نوآورانه نیاز دارد، چیزی که در سیلیکون ولی به وفور دیده می شود.

موفقیت پس از شکست

هفت ماه بعد از شکست اسکورپیون، اواسط سال ۲۰۱۷ توشیبا یک ربات کوچک به نام سانفیش (Sunfish) را به استخر واحد ۳ فرستاد. این ربات در دومین روز عملیات شناسایی موفق شد اولین نشانه های سوخت مذاب را ضبط کند.

نیروگاه اتمی فوکوشیما

توشیبا ابتدای سال ۲۰۱۸ با ربات دیگری به آلوده ترین بخش فوکوشیما یعنی واحد ۲ برگشت. این ربات به یک دوربین با توانایی حرکت افقی و عمودی مجهز شده بود. پس از رسیدن به محل مورد نظر، کارشناسان می توانستند با حرکت دادن دوربین در جهات مختلف، عکس بگیرند. در واقع همه ربات ها باید با اهداف خاص طراحی و ساخته شوند و هیچ راهکار کاملی وجود ندارد.

این ربات نه تنها شدت تابش سنگین واحد ۲ را تاب آورد، بلکه نشان داد کف استخر پر از گل و سنگریزه است و عملیات پاکسازی دشوارتر از تصور اولیه خواهد بود. یک ماه بعد تپکو مدل دیگری از همین ربات را به واحد فرستاد که می توانست مقداری از سنگریزه ها را کنار بزند. این ربات عکس های بهتری را تهیه کرد و اطلاعاتی هم از سطح تابش و دما فراهم نمود.

عملیات شناسایی

صدای نامفهوم گفتگوها در مرکز کنترل می پیچد؛ ساختمانی که ۳۵۰ متر با واحد ۲ فاصله دارد. لوله کشی سقفی، صندلی های اداری و تجهیزات کامپیوتری فضای نسبتاً وسیعی را پر کرده اند. دوازده نفر خبرنگار و همراه با لباس ایمنی به قدری جدی هستند که انگار برای جنگ آماده می شوند. دو صندلی ویژه مجهز به ابزارهای کنترلی هم وجود دارد. اپراتور تپکو روی یکی از این صندلی ها نشسته و یک ربات بزرگ آبی به نام Brokk 400D را هدایت می کند که به یک ماشین حفاری کوچک می ماند. اپراتور به چهار مانیتور روبرویش خیره شده که اطلاعات لحظه ای را در داخل رآکتور ۲ نمایش می دهند.

نیروگاه اتمی فوکوشیما

اپراتور دیگری هم به هدایت ربات iRobot Packbot مشغول است، رباتی که برای فعالیت در مناطق جنگی و به منظور پاکسازی مواد منفجره یا شناسایی دیگر تهدیدهای بیولوژیکی، شیمیایی و رادیواکتیو طراحی شده، اما برای شرایط فوکوشیما تغییر یافته اند. مثلاً Brokk 400D با یک سنسور ویژه می توانند منابع پرتو گاما را شناسایی کند، یا Packbot به یک دوربین با زاویه دید عریض مجهز شده است. هر دو ربات از تجهیزات ارتباطی پیشرفته بهره می برند و از طریق فیبر نوری با اتاق فرمان در ارتباط هستند.

نیروگاه اتمی فوکوشیما

این دومین مأموریت ربات های یاد شده است که فقط برای شناسایی انجام می شود. تپکو امیدوار است با شناسایی محل مخازن سوخت، بتواند اطلاعات کافی برای مراحل بعدی پاکسازی را به دست آورد.

شهر ارواح

وقتی از طریق بزرگراه ریکوزناما از ناراها به سمت فوکوشیما داییچی سفر می کنید، می بینید که منطقه فوکوشیما دارد به آرامی به زندگی عادی بر می گردد. سوپرمارکت ها باز شده اند و ایستگاه پلیس تامیوکا هم معمولاً شلوغ است. اما وقتی به نیروگاه اتمی نزدیک تر می شوید، گیت های فلزی همه چیز را محصور کرده اند. فوتابا، تامیوکا و اوکوما که زمانی سرشار از زندگی بودند، حالا به شهر ارواح تبدیل شده اند.

نیروگاه اتمی فوکوشیما

در شهر تامیوکا نماد بزرگی از سونیک، همان شخصیت محبوب را می بینید که بیرون یک ساختمان دوطبقه خودنمایی می کند. گذشت زمان، بی توجهی و البته سونامی، ساختمان را به مخروبه ای تبدیل کرده و نیمی از دیوارهای طبقه دوم فرو ریخته اند.

کمی پایین تر، تعمیرگاه تویوتا با نمایی از شیشه های شکسته جلب توجه می کند. آن سوی بزرگراه صدها کیسه پر از زباله های رادیواکتیو وجود دارد که دولت ژاپن نمی داند چه کارشان کند. این تنها یکی از مشکلات پیش روی ژاپنی هاست. پس از سونامی همه چیز به هم ریخت. از آن زمان تقریباً هیچ انسانی پا به این ساختمان ها نگذاشته و مانکن هایی با لباس مرتب درون ویترین فروشگاه ها، گواه این مدعا هستند.

اما اوضاع در حال تغییر است. دولت ژاپن حالا به مردم اجازه می دهد که در طول روز برای بازدید هم که شده، به این شهر سر بزنند. حتی روزنامه های محلی نوشته بودند که ساکنین سابق منطقه از دو ماه دیگر می توانند به سر خانه و زندگی خودشان برگردند.

نیروگاه اتمی فوکوشیما

«شنسوکه اونو» که هتل J Village و یک مجموعه ورزشی را در ناراها می گرداند، می گوید:

ما و بقیه اهالی فوکوشیما تلاش می کنیم تا مثل سابق زندگی کنیم، ولی بقیه فکر می کنند فوکوشیما جای مناسبی برای زندگی نیست.

اونو خطرات زندگی در مجاورت نیروگاه اتمی را پذیرفته است، ولی دیگران با او هم عقیده نیستند. «ماساکی هاناوکا» یکی از مدیران اجرایی تپکو می گوید:

مردم نگران خدمات عمومی مانند درمان، تجارت و کسب و کار هستند، ضمن اینکه بازگشت این جامعه به شرایط عادی کار ساده ای نیست و سطح تشعشعات هم باید کاهش پیدا کند.

قدرت طبیعت

نیروگاه اتمی فوکوشیما

پس از انفجار واحدهای ۱ و ۳ نیروگاه اتمی فوکوشیما، مواد رادیواکتیو تمام خاک اطراف را آلوده کردند. زمانی اطراف نیروگاه شبیه جنگل بود، ولی الان به زمین بایری تبدیل شده تا آب باران، آلودگی ها را به دریا منتقل نکند. تپکو می گوید تقریباً ۹۶ درصد از سطح ۳۵۰ هکتاری نیروگاه قابل تردد است، به شرط اینکه از لباس محافظ ساده و ماسک های یک بار مصرف استفاده کنید.

اما کمی آن طرف تر می بینید که درختان گیلاس شکوفه داده اند. اینجاست که به قدرت طبیعت در برابر انسان پی می برید.

The post هشت سال پس از فاجعه؛ در نیروگاه اتمی فوکوشیما چه می گذرد؟ appeared first on دیجیاتو.

این دست رباتیک خودش کار با اجسام را یاد می گیرد [تماشا کنید]

پیش از این ربات‌هایی را دیده بودیم که می‌توانستند بعضی از حرکات انسان را تقلید کنند. حال شاهد ربات‌هایی هستیم که قادر به یاد گرفتن نحوه کنترل اشیا هستند. کمپانی فستو یک دست رباتیک انعطاف پذیر ساخته که از هوش مصنوعی برای یاد گرفتن نحوه کنترل اشیا استفاده می‌کند.

رسیدن به این سطح از تکنولوژی برای ربات‌های آینده که نقش مهمی را در زندگی روزمره انسان ایفا می‌کنند، یک موضوع ضروری است که ظاهرا در حال حاضر دیگر فاصله چندانی با آن نداریم. این دست رباتیک که BionicSoftHand نام دارد، برای انجام وظایف خود از آزمون و خطا استفاده می‌کند.

زمانی که مهندسان یک شی را به این ربات می‌دهند، دوربین سه بعدی و سنسور سنجش عمق شروع به ساخت یک نمونه مجازی از آن شی می‌کند. سپس هوش مصنوعی این دست رباتیک شروع به کار کرده و بهترین راه برای کنترل شی مورد نظر را شناسایی می‌کند.

در این ویدیو می‌توان دید که این ربات چگونه یک شی دوازده‌وجهی را بدون افتادن کنترل کرده و بین انگشتانش حرکت می‌دهد. جالب است بدانید که بدون استفاده از هوش مصنوعی، یاد دادن چنین کاری به یک ربات چندین ماه زمان نیاز خواهد داشت.

جدا از هوش مصنوعی،‌ این دست رباتیک به صورت کاملا نرم طراحی شده و بنابراین بدون مشکل می‌تواند با انسان‌ها تماس داشته باشد. برای رسیدن به این طراحی، انگشتان دست از پارچه‌های سه بعدی‌ مقاومی که با الیاف الاستیک ساخته شده‌اند، استفاده شده است. در ضمن، انگشتان این محصول با سنسورهای لمسی و صفحه مدارهای انعطاف پذیر ساخته شده اند و مفاصل این دست رباتیک به وسیله پر و خالی شدن انگشتان حرکت می‌کنند. فستو می‌گوید که ساختار این دست رباتیک به آن تا ۱۲ درجه آزادی حرکت می‌دهد که نتیجه آن بالا رفتن دقت در کنترل اجسام است.

البته ما هنوز با دیدن این تکنولوژی در کارخانه‌ها و کلاس‌های درس فاصله داریم اما این اتفاق در آینده‌ای نه چندان دور و با بهبود یادگیری ماشین‌ها و پیشرفت هوش مصنوعی رخ خواهد داد.

The post این دست رباتیک خودش کار با اجسام را یاد می گیرد [تماشا کنید] appeared first on دیجیاتو.

ربات تحویل کالای فدکس به راحتی از پله‌ها بالا می‌رود [تماشا کنید]

بعد از آمازون، حال نوبت به کمپانی فدکس رسیده تا از ربات پستچی خود رونمایی کند.

این ربات که SameDay دارد، از باتری تغذیه کرده و می‌تواند تا بیشتر از ۱۶ کیلومتر بر ساعت سرعت بگیرد. بر اساس چیزی که در ویدیو زیر می‌بینیم، SameDay می‌تواند به صورت هوشمند پشت چراغ قرمز توقف کرده و از برخورد خودش با موانع جلوگیری کند. برای رسیدن به این قابلیت، این ربات از سنسورهای لیدار استفاده می‌کند که نمونه آن را می‌توانیم در ماشین‌های خودران پیدا کنیم.

کمپانی فدکس اعلام کرده که در ابتدا از این ربات برای جابجا کردن محموله های درون سازمانی استفاده خواهد کرد و در صورت مثبت بودن نتیجه، SameDay در سایر کمپانی‌ها و در نهایت به عنوان بخشی از برنامه روزانه پست به کار گرفته خواهد شد.

سازندگان این ربات می‌گویند در حال حاضر با کمپانی‌های نظیر پیتزاهات و تارگت برای استفاده از فدکس در حال گفتگو هستند تا از SameDay برای ارسال محصولات خود به مشتریانی که در فاصله ۲ کیلومتری از فروشگاه قرار دارند، استفاده کنند. در حال حاضر کمپانی‌های مختلفی در حال توسعه ربات‌های تحویل کالا هستند اما یکی از برگ‌های برنده SameDay نسبت به آن‌ها را می‌توان در قابلیت این ربات در جابجایی روی پله‌ها دانست.

جدا از موارد ذکر شده، این ربات دوست داشتنی از یک صفحه نمایش در جلوی خود برای نشان دادن عبارت‌هایی مانند سلام استفاده کرده و در پشت خود نیز به نمایشگری مجهز شده که مسیر حرکت و زمان توقف ربات را به خودروهای پشت سر نشان می‌دهد. این تکنولوژی می‌تواند به کاهش تصادفات میان انسان‌ها و ربات‌ها کمک شایانی بکند.

The post ربات تحویل کالای فدکس به راحتی از پله‌ها بالا می‌رود [تماشا کنید] appeared first on دیجیاتو.

ساخت موزه علوم رباتیک در کره‌ جنوبی با کمک ربات‌ها

آدمی با پیشرفت تکنولوژی بسیار بیشتر از گذشته سراغ ربات‌ها می‌رود و پروژه‌های ساختمانی زیادی را با کمک آنها به پایان برده است. تاکنون از ربات‌های ساختمانی برای تولید خانه و پرو‌ژه‌های آزمایشی ساخت زیستگاه‌های فضایی برای سکونت در مریخ و ماه استفاده شده. حال قرار است موزه‌ای مختص ربات‌ها در کره جنوبی افتتاح شود. نکته قابل توجه این است که از ربات‌های ساختمانی برای تولید موزه علوم رباتیک سئول استفاده خواهد شد.

موزه علوم رباتیک قرار است در شهر سئول کره جنوبی ساخته شود. این ساختمان کروی شکل، منطقه‌ای به مساحت ۸۰۰۰ متر مربع را اشغال خواهد کرد و به گفته‌ی مسئولین دولتی کره جنوبی قرار است اطلاعات کلیه‌ دانش آموزان این شهر درباره‌ی ربات‌ها را افزایش دهد.

موزه علوم رباتیک

با اینکه انسان‌ها نیز در پروسه ساخت و ساز موزه علم رباتیک سئول شرکت خواهند کرد اما بیشتر فعالیت‌ها توسط ربات‌های مختص ساخت و ساز انجام خواهد شد. تیم‌هایی متشکل از ربات‌های مختلف وظیفه تولید نمای خارجی کروی بر عهده خواهند داشت و تیم دیگری نیز به ساخت دیوار‌های داخلی اختصاص خواهند داشت. از پهپاد‌ها هم برای نقشه برداری، بررسی و نظارت بر روند ساخت و ساز استفاده خواهد شد.

گزارش شده که این ساختمان توسط شرکت ساختمانی معروف Melike Altınışık Architects ترکیه تولید شود که پیش از این نیز برج رادیو معروف و نمادین Küçük Çamlıca TV را با مساحت ۱۲۰۰ مترمربعی ساخته بود.

هنوز مشخص نشده که این موزه قرار است به نمایش چه چیز‌هایی بپردازد اما با توجه به تصاویر مفهومی منتشر شده، انتظار می‌رود که مجموعه‌ای از ربات‌ها مختلف در این محل گرد هم جمع شوند و آخرین دستاور‌د‌های بشری در علم رباتیک مقابل چشم تماشاگران صف ببندند.

روند ساخت این موزه قرار است از ابتدای سال ۲۰۲۰ میلادی آغاز گردد و تا پایان سال ۲۰۲۲ میلادی به طول انجامد. موزه علوم رباتیک سئول پس از افتتاحش، به عنوان شعبه‌ای از موزه متروپولیتن سئول فعالیت خواهد کرد.

 

تماشا کنید: ربات بوستون داینامیکس در ساختمان سازی مشغول بکار شد

The post ساخت موزه علوم رباتیک در کره‌ جنوبی با کمک ربات‌ها appeared first on دیجیاتو.

شکست قابل قبول هوش مصنوعی IBM در مناظره با یک کارشناس [تماشا کنید]

کمپانی IBM چندی پیش یک سیستم مبتنی بر هوش مصنوعی بنام Project Debater (پروژه مناظره‌گر) توسعه داد که می‌توانست به مناظره زنده با انسان بپردازد و نظرات خود را برای حاضرین تشریح کند. به تازگی تکنولوژی هوش مصنوعی IBM موفق شد که علمکرد قابل قبولی در برابر فینالیست مسابقات جهانی مناظره سال ۲۰۱۶ میلادی از خود بر جای بگذارد. این تکنولوژی دیروز مقابل Harish Natarajan قرار گرفت تا در مورد الزام ارائه کمک هزینه برای تحصیلات پیش دبستانی با وی به بحث بپردازد و حاضرین را راهنمایی کند.

پیش از این مناظره، ۷۹ درصد حاضرین موافق اختصاص کمک هزینه دولتی برای تحصیلات پیش دبستانی بودند و تنها ۱۳ درصد نظر مخالف داشتند. پس از این مناظره، ۱۷ درصد حاضرین رای خود را تغییر دادند و شمار مخالفین به ۳۰ درصد رسید. در نقطه‌ی مقابل ۶۲ درصد هنوز موافق این مسئله بودند. از آنجایی که Natarajan موفق شد درصدی از حضار را متقاعد کند، برنده‌ی این مناظره لقب گرفت.

البته این شکست، چیزی از ارزش‌های هوش مصنوعی IBM کم نمی‌کند چرا که با این حال  Project Debater عملکرد آنچنان نا‌امید کننده‌ای نداشته و موفق شده گفته‌های مفیدی را مطرح نماید.

هوش مصنوعی IBM

موضوع بحث تنها ۱۵ دقیقه پیش از شروع مراسم به Natarajan و هوش مصنوعی مناظره‌گر اعلام شد و آنها در این مدت سعی کردند به تحقیق و آماده سازی گفته‌های خود بپردازند. به هر کدام از این دو شرکت کننده ۸ دقیقه وقت داده شد تا به بحث آزاد بپردازند. پس از آن، هر کدام می‌توانستند ۲ دقیقه صحبت‌های پایانی خود را ارائه دهند.

هوش مصنوعی IBM طی زمان خود به اهمیت تحصیلات پیش دبستانی اشاره کرد و اعلام نمود که علاوه بر اینکه، این مبحث حق اخلاقی هر فرد محسوب می‌شود، می‌تواند موقعیت‌های مناسبی برای آینده‌ی انسان‌ها فراهم کند.

هوش مصنوعی IBM

از سوی دیگر Natarajan باور داشت که این هزینه می‌تواند در حوزه‌های بهتری سرمایه گزاری شود تا بتواند به کمک بسیاری از افراد محروم بیاید و شانس مساوی در اختیار آنها قرار دهد. این مسئله موجب شد که ۱۷ درصد رای خود را به نفع این متخصص تغییر دهند.

هوش مصنوعی مناظره‌گر با میلیون‌ها جمله‌ی مقالات روزنامه، صفحات ویکیپدیا و منابع دیگر آموزش داده شده و هوش مصنوعی مکالمه‌ای واتسون نیز وظیفه تبدیل متون نوشته شده به گفتار را بر عهده داشته است.

 

تماشا کنید: تریلر وهمناکی که توسط هوش مصنوعی IBM ساخته شده [تماشا کنید]

The post شکست قابل قبول هوش مصنوعی IBM در مناظره با یک کارشناس [تماشا کنید] appeared first on دیجیاتو.

این ربات کوچک به کودکان برنامه نویسی آموزش می دهد [تماشا کنید]

احتمالا نام ربات سوفیا را شنیده‌اید، ربات انسان نمایی که پیش از این به عنوان شهروند افتخاری عربستان سعودی شناخته شد. شرکت سازنده‌ی این ربات حالا یک خواهر کوچک برای سوفیا تولید کرده که در ابعادی کوچکتر به زودی قادر خواهد بود به کودکان برنامه نویسی یاد دهد. این ربات کوچک Little Sophia نام دارد و می‌تواند یک الکسا در بدنی شبیه به انسان باشد.

سوفیای کوچک تنها ۳۶ سانتی‌متر قد دارد و شباهت‌هایی به خواهر بزرگ خود دارد. چهره‌ی این ربات شبیه به انسان است. بخش پشتی سر این ربات طوری طراحی شده که می‌توان محتویات الکترونیکی داخل آن را مشاهده کرد.

چهره‌ی سوفیای کوچک نسبت به خواهر بزرگترش کمی کارتونی تر به نظر می‌رسد و طوری طراحی شده که کودکان راحت تر با آن ارتباط برقرار کنند. به همین منظور لباسی که به تن دارد او را شبیه به اکشن فیگور های «مگا من» می‌کند.

شرکت سازنده‌ی این ربات یعنی «هانسون رباتیکس» این ربات کوچک طوری طراحی شده که بسیاری از ویژگی‌های ربات‌های بزرگ را هم داشته باشد. اما اصلی‌ترین ویژگی آن شبیه به بیشتر دستیاران صوتی مثل الکسا و … است.

سوفیا می‌تواند حالت چهره‌ی افراد را تشخیص دهد، می‌تواند صحبت کند و لبخند بزند. مثل بسیاری دیگر از ربات‌ها قادر است تا نسبت به دستورات صوتی واکنش نشان دهد اما بنابر اظهارات شرکت سازنده، سوفیای کوچک می‌تواند واکنش‌های انسانی‌تری را به نمایش بگذارد. مثلا می‌تواند در پاسخ لطیفه بگوید، شعر بخواند و بازی کند. صدای او شاید بی احساس به نظر برسد اما چهره‌اش شادی و ناراحتی را به خوبی نمایش می‌دهد.

این ربات همراه با یک اپلیکیشن برای iOS و اندروید عرضه شده که به کاربران اجازه می‌دهد تا رفتار‌های او را با استفاده از زبان‌های برنامه نویسی Blockly و پایتون انجام دهند. این موضوع کودکان ۷ تا ۱۳ سال را هدف قرار داده و هدفش علاقمند کردن کودکان -خصوصا دختران- به برنامه نویسی است.

شرکت هانسون رباتیکس در حال حاضر به دنبال جمع آوری سرمایه‌ی مناسب برای توسعه‌ی هرچه بهتر این ربات در کیک استارتر هستند و تنها در ۵۹ روز بیش از ۴۰ هزار دلار درآمد داشتند. قیمت احتمالی این ربات ۱۴۹ دلار خواهد بود و اگر همه چیز طبق برنامه‌های هانسون رباتیکس پیش برود، احتمالا تا اواخر امسال عرضه خواهد شد.

تماشای ویدیویی از رباتی کوچک که می‌تواند به کودکان برنامه نویسی آموزش دهد

The post این ربات کوچک به کودکان برنامه نویسی آموزش می دهد [تماشا کنید] appeared first on دیجیاتو.