اولین فضانورد اماراتی عازم ایستگاه فضایی بین المللی می شود

قرار است اولین فضانورد اماراتی در تاریخ ۳ مهر با استفاده از موشک روسی سایوز به ایستگاه فضایی بین المللی اعزام شود.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتد پرس، هزاع المنصوری و سلطان النیادی دو فردی هستند که از بین ۴ هزار متقاضی اماراتی برای حضور در فضا انتخاب شده اند. در حال حاضر هر دو این افراد در یک مرکز فضایی نزدیک مسکو مشغول یادگیری مهارت‌های لازم برای زندگی در جاذبه صفر هستند. المنصوری می‌گوید او به عنوان یک خلبان پیش از این تجربه حضور در نیروی گرانشی سطح ۹ را دارد اما زندگی در محیطی بدون جاذبه قطعا چالش دشوارتری محسوب می‌شود

هر دو این افراد در نهایت به فضا می‌روند اما هنوز مشخص نیست کدام یک از آن‌ها نفر اول خواهد بود و این موضوع از آن‌جایی که اولین نفر در واقع به اولین فضانورد اماراتی حاضر در ایستگاه فضایی بین المللی تبدیل خواهد شد، از اهمیت زیادی برخوردار است.

اولین فضانورد اماراتی

یکی دیگر از چالش‌های المنصوری و النیادی طی مدت زمان حضور خود در روسیه به یادگیری زبان روسی و دستورالعمل‌های تکنیکی لازم برای زندگی در ایستگاه فضایی برمی ‌‌گردد که به گفته‌ النیادی سخت‌ترین بخش از ماموریت او محسوب می شود: «روسی تنها زبانی است که ما برقراری ارتباط با خدمتی در فضاپیما استفاده خواهیم کرد و تنها از این زبان برای آموزش در روسیه استفاده می‌شود.»

امارات متحده عربی اولین ماهواره خود را در ماه اکتبر سال گذشته به فضا ارسال کرد. همچنین این کشور قصد دارد در پنجاهمین سال تاسیس خود یعنی ۲۰۲۱، یک مریخ نورد را به سطح سیاره سرخ ارسال کند. در فاصله کمی دورتر، این کشور امیدوار است تا سال ۲۱۱۷ شهری با ۶۰۰ هزار سکنه روی مریخ داشته باشد.

البته النیادی و المنصوری تنها مسافران جدید ایستگاه فضایی بین المللی نیستند و روز گذشته هم کپسول دراگون کمپانی اسپیس ایکس به این ایستگاه متصل شد.

The post اولین فضانورد اماراتی عازم ایستگاه فضایی بین المللی می شود appeared first on دیجیاتو.

اولین فضاپیما خصوصی آمریکایی به ایستگاه فضایی بین المللی رسید

سرانجام کپسول دراگون اسپیس ایکس پس از تنها یک روز به ایستگاه فضایی بین المللی رسید تا پس از ۸ سال، اولین سفینه طراحی شده توسط آمریکایی‌ها باشد که به ایستگاه فضایی بین المللی می‌رسد.

در حال حاضر کپسول دراگون با سرنشین‌های فرضی به ایستگاه فضایی بین المللی ارسال شده و اگر ماموریت ۶ روزه خود را با موفقیت انجام دهد، اسپیس ایکس می‌تواند طی تابستان جاری دو فضانورد را تحت نظر برنامه فضایی ناسا به این ایستگاه ارسال کند.

هر دو فضانوردی که به احتمال زیاد به این ماموریت اعزام خواهند شد پیش از این در مقر ماموریت اسپیس ایکس در جنوب کالیفرنیا حضور داشتند تا شاهد اعزام کپسول دراگون بمانند. پس از این اتفاق، آن‌ها به مرکز فضایی کندی در فلوریدا خواهند رفت؛ جایی که کپسول دراگون بعد از پایان ماموریت خود در آن‌‌جا فرود خواهد آمد.

با وجود آن که اسپیس ایکس تا کنون کپسول‌های مختلفی را به ایستگاه فضایی بین المللی ارسال کرده، دراگون تفاوت زیادی با آن‌ها خواهد داشت. این کپسول بدون نیاز به کمک هیچ کدام از فضانوردان و با به کار گرفتن مجموعه‌ای از لیزرها می‌تواند خود را به صورت خودکار به ایستگاه فضایی متصل کند و برای انجام این کار تنها به فشردن چند دکمه نیاز خواهد بود.

طبق برنامه‌ای از پیش مشخص شده، بعد از نصب شدن کامل دراگون به ایستگاه فضایی بین المللی، سه فضانورد حاضر در این محل به دراگون خواهند رفت تا محموله‌های حاضر در آن را به ایستگاه منتقل کنند. دراگون تا روز جمعه در ایستگاه فضایی بین المللی باقی خواد ماند و بعد از آن به سطح زمین در فلوریدا باز خواهد گشت.

اسپیس ایکس پیش از این شام کریسمس فضانوردها را به ایستگاه فضایی بین المللی رسانده بود.

The post اولین فضاپیما خصوصی آمریکایی به ایستگاه فضایی بین المللی رسید appeared first on دیجیاتو.

روسیه در سال ۲۰۲۱ دو توریست فضایی را به ایستگاه بین‌المللی می‌فرستد

از سال ۲۰۰۱ تا کنون، روسیه هفت توریست را به فضا فرستاده و حالا سازمان هوافضای این کشور (Roscosmos) طی قراردادی با مؤسسه آمریکایی Space Adventures تصمیم گرفته اواخر سال ۲۰۲۱، دو توریست فضایی دیگر را به ایستگاه بین المللی ببرد.

البته هویت توریست های مورد بحث هنوز فاش نشده اما مشخصاً این افراد جزو ثروتمندان دنیا هستند و با یک فضاپیمای روسی سایوز به سفر گران قیمت خود خواهند رفت.

در این بین سازمان هوافضای روسیه با اعتماد به نفس کامل، انگیزه اصلی ارسال توریست به فضا را کسب درآمد و پشتیبانی مالی از پروژه های خود و صنعت فضایی روسیه عنوان کرده و اظهار داشته تبلیغات و اثبات توانایی، در رتبه دوم اولویت های این سازمان قرار می گیرند.

توریست فضایی

ایستگاه فضایی بین المللی

هرچند در سال ۲۰۲۱ و با حضور شرکت های خصوصی مانند اسپیس ایکس و ویرجین گلکتیک در عرصه رقابت توریسم فضایی، سفر سیاحتی به خارج از جو زمین چندان خاص نخواهد بود و در آن زمان احتمالاً تعداد زیادی از ثروتمندان دست به چنین سفرهایی خواهند زد.

روسیه برای سفرهای فضایی کوتاه نیز برنامه دارد

لازم به ذکر است که به گفته دیمیتری روگوزین رئیس روسکازموس (سازمان هوافضای دولتی روسیه)، این سازمان برنامه هایی برای سفر فضایی کوتاه نیز داشته و تصمیم دارد علاقه مندان را به مسیر گاگارین، مداری که در سال ۱۹۶۱ نخستین انسان در آن قرار گرفت، برده و از این طریق در زمان و هزینه های آماده سازی و پرتاب سایوز صرفه جویی کند.

جالب است بدانید که آقای روگوزین علاوه بر اعلام آغاز مذاکرات با شرکای مختلف، مدعی شده که روسیه می تواند فضانوردان را در مدت زمانی کمتر از زمان لازم برای سفر از مسکو به بروکسل، به ایستگاه فضایی بین المللی برساند.

گفتنی است آخرین توریست فضایی که توسط روس ها به ایستگاه بین المللی برده شده بود، در سال ۲۰۰۹ از این ایستگاه دیدن کرد و حالا پس از یک وقفه ۱۰ ساله، سازمان هوافضای روسیه برای از سر گیری پروژه توریسم فضایی آماده می شود.

The post روسیه در سال ۲۰۲۱ دو توریست فضایی را به ایستگاه بین‌المللی می‌فرستد appeared first on دیجیاتو.

خرابی توالت کار دست خدمه ایستگاه فضایی بین المللی داد

خراب شدن توالت در کره زمین هم اتفاق بسیار بدی است چه برسد که چنین حادثه‌ای خارج از جو کره و در ایستگاه فضایی بین المللی رخ دهد.

بر اساس خبری که از سمت ناسا منتشر شده، ۹.۵ لیتر آب به صورت تصادفی از توالت ایستگاه فضایی بین المللی خارج شده و خدمه حاضر در محل مجبور شده‌اند با استفاده از حوله آن را تمیز کنند. این توالت در سال ۲۰۰۸ و بعد از آن که مدل قدیمی دیگر عملکردی مانند سابق نداشت به ایستگاه فضایی بین المللی منتقل شده بود.

ایستگاه فضایی بین المللی

حمام این ایستگاه

با توجه به هزینه‌ ۱۹ میلیون دلاری این توالت، حتما فکر می‌کنید که با یک محصول اشرافی طرف خواهید بود اما پگی ویتسون به عنوان یک از فضانوردانی که مدت زیادی را در این ایستگاه سپری کرده، استفاده از این توالت را مانند یک سفر کامل توصیف کرده است. بعد از اتمام کار، ضایعات انسانی مهر و موم شده و جالب است بدانید از ۸۰ الی ۸۵ درصد ادرار موجود هم آب آشامیدنی تولید خواهد شد.

البته ظاهرا زندگی در ایستگاه فضایی بین المللی راحت‌تر از قبل خواهد شد. به تازگی خدمه یک محوطه دو بخشی جدید را به Node 3 که یکی از ماژول‌های این ایستگاه محسوب می‌شود اضافه کرده‌اند که حریم خصوصی بیشتری را هم برای استفاده از توالت و هم بخش بهداشتی ایستگاه فراهم خواهد کرد. همچنین ناسا این قول را داده که تا سال ۲۰۲۰ از توالت جدیدی در ایستگاه فضایی بین المللی استفاده خواهد کرد.

The post خرابی توالت کار دست خدمه ایستگاه فضایی بین المللی داد appeared first on دیجیاتو.

گزیده ای از تصاویر اکتشافات فضایی بشر در سالی که گذشت

سال ۲۰۱۸ برای شرکت های فضایی خصوصی و دولتی مملو بود از دستاوردهای کوچک و بزرگ و خوشبختانه به لطف تکنولوژی امکان ثبت تصاویر بسیاری از این دستاوردها برای بشر محقق گردید. در ادامه این مطلب قصد داریم نگاهی بیاندازیم به گزیده ای از بهترین تصاویر ثبت شده توسط بشریت از اکتشافات فضایی ۲۰۱۸ در خارج از این کره خاکی.

این تصویر که در تاریخ ۲۳ می سال ۲۰۱۸ و توسط کاوشگر Juno ناسا گرفته شده و رنگ های آن مقداری بهبود داده شده اند گرداب ها و ابرهای در هم پیجیده و آبرنگی شکلی را نشان می دهد که جونو در نیم کره شمالی مشتری ثبت کرده است.

تصویر سلفی کاوشگر کنجکاوی روی مریخ را می بینید که این ربات را در منطقه ای به نام Vera Rubin Ridge نشان می دهد؛ منطقه ای که کنجکاوی چند ماه گذشته را به تحقیق و بررسی در آن پرداخته. گفتنی است این عکس موزاییکی با کمک ده ها تصویری تهیه شده که در تاریخ ۲۳ ژانویه توسط کنجکاوری به زمین مخابره گردیده و نهایتا در تاریخ ۳۱ ژانویه منتشر شده اند.

این تصویر که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸ گرفته شده خوشه ای دایره ای از ستاره ها با نام NGC 1898 را نشان می دهد که تلسکوپ فضایی هابل با استفاده از سیستم موسوم به Advanced Camera for Surveys و همچنین دوربین قدرتمند Wide Field Camera 3 آن را ثبت  کرده است.

The post گزیده ای از تصاویر اکتشافات فضایی بشر در سالی که گذشت appeared first on دیجیاتو.

سر رباتیک ایستگاه فضایی بین المللی به حرف آمد [تماشا کنید]

چندی پیش  اسپیس اکس، یک سر رباتیک پرنده را به ایستگاه فضایی بین المللی فرستاد که می‌تواند در فضا معلق شده و با دیگران صحبت کند. حال گزارش شده که این ربات کمکی منحصر به فرد توانسته اولین روز کاری خود را با موفقیت پشت سر بگذارد.

بر اساس ویدیو‌های بدست آمده، مشخص شده که ربات موردنظر بالاخره فعالیت خود را آغاز کرده و به صحبت کردن با آلکساندر گرست، فضانورد آژانس فضایی اروپا پرداخته است.

این ابزار کروی شکل، همراه تعاملی خدمه (Crew Interactive Mobile Companion) یا به اختصار CIMON نامیده می‌شود و ۴.۹ کیلوگرم وزن دارد. این ربات در واقع محصولی است که پرینت سه بعدی شده و تعبیه نرم افزار واتسون شرکت IBM برایش، قابلیت‌های هوش مصنوعی به ارمغان آورده است.

ایستگاه فضایی بین المللی

این سر رباتیک پرنده قرار است با کمک تجهیزاتی نظیر میکروفون و دوربین فعالیت فضانوردان را ثبت و ضبط کند، یک چهره دیجیتالی دارد و می تواند به اطرافیانش لبخند بزند.

این ربات توسط شرکت ایرباس به سفارش مرکز هوافضای آلمان این ربات را ساخته تا CIMON در ایستگاه فضایی بین المللی به حرکت بپردازد و سعی کند لبخندی بر لب فضانوردان بیاورد تا آنها بتوانند با تخلیه‌ی استرس، عملکرد روزانه‌ی مطلوبی از خود بر جای بگذارند.

ایستگاه فضایی بین المللی

این ربات ماه گذشته فعالیت خود را آغاز نمود و گرست اولین فردی بود که مخاطب او قرار می‌گرفت. جالب اینجاست که اولین مکالمه‌ی CIMON در ایستگاه فضایی بین المللی ۹۰ دقیقه به طول انجامیده و این ربات در این مکالمه نام و اصلیت خود را به فضانورد آلمانی شرح داده و پس از آن آهنگ مورد علاقه‌ی گرست را برایش پخش نموده است.

البته ربات یاد شده تنها قرار نیست به مکالمه‌ی با فضانوردان بپردازد. CIMON قادر است که دستورالعمل‌های مختلفی را برای مخاطب خود به نمایش بگذارد و توضیحاتی در این باره ارائه دهد. علاوه بر این سنسور‌های فرابنفش و دوربین‌هایی برایش تعبیه شده تا بتواند به روش‌های مختلفی، فضانوردان را در انجام مسئولیت‌هایشان یاری دهد.

The post سر رباتیک ایستگاه فضایی بین المللی به حرف آمد [تماشا کنید] appeared first on دیجیاتو.

مروری بر داستان موفقیت ایستگاه فضایی بین المللی در ۲۰ سالگی آن

۲۰ سال پیش در چنین روزی (۲۰ نوامبر سال ۱۹۹۸) جاه طلبانه ترین پروژه ساخت و ساخت تاریخ بشر با پرتاب راکت پروتن روسیه به فضا کلید خورد. فضاپیمای بدون سرنشین روسیه نوعی ماژول کنترلی به نام زاریا را حمل می کرد که قرار بود نخستین قطعه از ایستگاه فضایی بین المللی باشد و درون مدار قرار می گیرد.

نخستین گروه از ساکنین این ایستگاه شامل فضانوردان آمریکایی و بیل شپرد (از اعضای سابق نیروی دریایی آمریکا) و دو تن از فضانوردان روسی به نام های سرگئی کریکالف و یوری گیدزنکو بودند که باید دو سال بعد یعنی در تاریخ سی ام اکتبر سال ۲۰۰۰ عازم فضا می شدند.

با این حال اما طبق برنامه ریزی ها بنا بود ساخت و ساز ایستگاه فضایی بین المللی برای تقریبا یک دهه بعد (یعنی تا سال ۲۰۱۱ میلادی) و بعد از نصب ماژول نهایی ادامه پیدا کند. مونتاژ همه ماژول ها تقریبا در بازه زمانی ده ساله انجام گرفت و فضانوردانی از چندین کشور دنیا به صورت گردشی در آن ساکن می شدند.

ایستگاه فضایی بین المللی

در این تصویر Unity را ملاحظه می کنید که دومین بخش از ایستگاه فضایی بین المللی محسوب می شود و در تاریخ ۶ دسامبر سال ۱۹۹۸ از از داخل محموله فضاپیمای Endeavour در موقعیت مورد نظر قرار گرفت.

نیکل استات از فضانوردان بازنشسته ناسا اوایل امسال و طی یک ویدیو کنفرانس از خاطراتش چنین گفت:

ایستگاه فضایی بین المللی و روشی که ما آن پروژه را با کمک شرکای بین المللی خود کنار هم قرار دادیم برای من مثالی روشن است از اینکه چطور میتوان با همکاری یکدیگر پروژه های پیچیده را در کمال صلح به انجام رساند.

استات برای مدت سه ماه از سال ۲۰۰۹ را در ایستگاه فضایی بین المللی زندگی کرد و از جمله اعضای ماموریت نهایی شاتل فضایی در سال ۲۰۱۱ بود که در آن آخرین بخش از ایستگاه فضایی بین المللی در موقعیت خود نصب و درنتیجه پروژه ساخت تکمیل شد.

پروژه ای جنون آمیز

ایستگاه فضایی بین المللی

دیوید نیکسون از معمارانی که برای طراحی ایستگاه فضایی بین المللی دعوت به همکاری شده بود در کتاب خود تحت عنوان «ایستگاه فضایی بین المللی: معماری در آنسوی زمین» که سال ۲۰۱۶ به چاپ رسید اینطور می گوید:

ساختن ایستگاه فضایی بین المللی به خودی خود مهم ترین دستاورد آن است.

او در صحبت هایش به موانع پیش بینی نشده در مسیر ساخت ایستگاه فضایی بین المللی اشاره می کند که در وهله نخست شامل ارسال همه ماژول ها به نقطه ای دور افتاده، خالی و پرمخاطره بود.

نیکسون ادامه داد:

انجام بدون مشکل یکی از این سفرهای فضایی خود چالشی بزرگ محسوب می شد حال آنکه صرفا ایجاد سنگ بنای اولیه این ایستگاه روی  به ۳۰ پرواز نیاز داشت. برخلاف انتظارات اما همه وسایل مورد نیاز برای این منظور به سلامت و بدون کوچک ترین مشکلی به مدار رسید و با دقت تمام کنار هم قرار داده شدند.

امروز ایستگاه فضایی بین المللی سکونت گاهی با شش اتاق خواب است که دو حمام و سرویس بهداشتی، یک باشگاه و یک قبه برایش در نظر گرفته شده که نمایی ۳۶۰ درجه از محیط پیرامون را ارائه می کند. این ایستگاه و خدمه اش که شش نفر هستند در حالی که هر ۹۰ دقیقه یک مرتبه به دور زمین می گردند در کنار هم به کار و زندگی مشغول هستند. انرژی مورد نیاز این ایستگاه نیز از یک هکتار پنل خورشیدی نصب شده روی بدنه آن تامین میشود که البته تشخیص ایستگاه فضایی از زمین را هم نسبتا آسان می کند.

ایستگاه فضایی بین المللی هر ۹۰ دقیقه یک مرتبه به دور زمین می گردد

از استات سوال شد که عجیب ترین مساله در رابطه با زندگی خارج از زمین و روی ایستگاه فضایی بین المللی چیست و او اینطور پاسخ داد:

اینکه شاهد زندگی همه مردم روی یک سیاره هستیم بسیار جالب است…شاید ما در زندگی روزمره خود اصلا حواسمان به این نکته نباشد.

تحقق یک رویای دیرینه

یکی از نخستین مفاهیمی که در رابطه با استقرار پایگاه در فضا مطرح می شد عبارت «ماه خشتی» بود که ادوارد اورت هیل در کتابی تحت همین عنوان در سال ۱۸۷۰ میلادی مطرح کرد. این داستان در واقع به نوعی کره خشتی اشاره داشت که قطرش به ۶۱ متر می رسید و به نوعی با کمک برق حاصل از آبشار  و در حالی که مردم درونش قرار داشتند به سمت فضا پرتاب می شود. ماه خشتی را می توان نخستین اشاره به یک ایستگاه قابل سکونت در فضا دانست.

در اواسط قرن ۲۰ میلادی مهندسان شوروی و آمریکا تصمیم گرفتند که به شکل جدی تری در مورد زندگی در فضا فکر کنند. موفقیت برنامه آپولو در نهایت به پرتاب Skylab منتهی شد که قرار بود به موجب آن سه فضانورد برای مجموعا ۱۷۱ روز بین سال های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ میلادی در آن ساکن شوند و مسیر را برای ایجاد تاسیسات دائمی در مدار هموار نمایند.

نمایی از اسکای لب

بعد از این اتفاق نوبت به آزمایش آپولو-سایوز در سال ۱۹۷۵ رسید که در واقع دستاورد مشترک دو رقیب دیرینه عرصه فضا بود (در این ماموریت یک فرورند فضاپیمای آپولوی آمریکا که حامل سه سرنشین بود از طریق نوعی ماژول داک به فضاپیمای سایوز متصل شد. آن ماژول مشترکا توسط روسیه و آمریکا طراحی شده بود و فرایند تولیدش در آمریکا صورت گرفته بود) . این ماموریت را می توان نمادی از مشارکت و همکاری بین المللی و پیش قراول همکاری های بعدی میان این دو ابرقدرت دانست که با ساخت ایستگاه فضایی میر روسیه بین سال های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۶ میلادی رنگ واقعیت به خود گرفت.

در این پروژه تعدادی از فضانوردان آمریکایی در ایستگاه فضایی میر استقرار پیدا می کردند که البته برخی از آنها راهپیمایی های کوچکی هم در خارج از شاتل فضایی انجام می دادند. در سال ۲۰۰۰ میلادی فضانوردان میر را ترک کردند و چند ماه بعد نخستین گروه از ساکنان ایستگاه فضایی بین المللی عازم آن شدند.

تنها آزمایشگاه فضایی دنیا

در طول نزدیک به دو دهه ایستگاه فضایی بین المللی همزمان به عنوان یک آزمایشگاه گردان و رصدخانه زمین فعالیت کرد. جالب آنکه بخش اعظمی از کار علمی و نوآوری های صورت گرفته در این ایستگاه نقشی موثر در بهبود کیفیت زندگی ساکنان زمین ایفا کردند.

بررسی نمونه خاک ایستگاه فضایی بین المللی

کشت گیاه در ایستگاه فضایی بین المللی

کشت گیاه در ایستگاه فضایی بین المللی

برای نمونه دستگاه های رباتیکی که برای استفاده در ایستگاه فضایی بین المللی ساخته شده بودند هم اکنون در اعمال جراحی از راه دور به خدمت گرفته می شوند که از آن جمله میتوان به بایوپسی سینه در زنان در نواحی دورافتاده اشاره نمود.

تکنولوژی طراحی شده برای تست کیفیت آب این ایستگاه نیز به توسعه برخی اپلیکیشن های موبایل برای بررسی کیفیت آب در نواحی دورافتاده زمین منتهی شده. عکس هایی هم که از ایستگاه فضایی بین المللی گرفته می شوند برای کمک به بازیابی مردم بعد از وقوع بلایای طبیعی در زمین به کار می روند.

یکی از آزمایشات درازمدت و البته جالبی که در ایستگاه فضایی بین المللی به مدت یکسال انجام شد بررسی اثرات زندگی در فضا روی موجودات زنده بود که در آن از دو برادر دوقلو به نام های مارک و اسکات کلی کمک گرفته شد. اسکات برای مدت تقریبا یک سال در ایستگاه فضایی بین المللی زندگی کرد در حالی که برادر دوقلویش مارک روی زمین ماند. دانشمندان هر گونه تغییرات در اسکات را به شکلی دقیق دنبال می کردند تا به چشم اندازی روشن در رابطه با اثرات زندگی در فضا روی موجودات زنده دست پیدا کنند.

مارک و اسکات کلی

مارک و اسکات کلی

زندگی در ایستگاه فضایی بین المللی شاید زیاد راحت نباشد و فقدان جاذبه، فضای تنگ و بسته و ضرورت دو ساعت ورزش روزانه سختی های این زندگی را بیشتر کنند اما اسکات آن را راحت ترین دوران زندگی اش در تمام طول عمر توصیف می کند.

واقعا امیدوارم هرکسی آن را تجربه کند. صرفا همین امکان پرواز و شناور شدن از محلی به محل دیگر تمام چیزی بود که یک عمر آرزویش را داشتم.

با این حال اما تعداد افرادی که میتوانند زندگی در ایستگاه فضایی بین المللی را تجربه کنند ممکن است محدود شود. دولت ترامپ اعلام کرده که میخواهد بودجه این ایستگاه را تا سال ۲۰۲۵ کاهش دهد. علاوه بر این برخی گمانه زنی ها حکایت از واگذاری ایستگاه فضایی بین المللی به بخش خصوصی را دارند.

ناسا اما مرتبا بر ادامه حضورش در مدار تاکید کرده و حتی از برنامه هایش برای حضور در ماه گفته. در ادامه توجه شما را به اجرای زیبای موزیک Space Oddity توسط یکی از فضانوردان ایستگاه فضاییی بین المللی جلب می کنیم.

The post مروری بر داستان موفقیت ایستگاه فضایی بین المللی در ۲۰ سالگی آن appeared first on دیجیاتو.

یک روح در دو بدن؛ پیاده روی فضانورد ساکن ایستگاه فضایی روی زمین

پژوهشگران آلمانی ربات مخصوصی را توسعه داده‌اند که به نحوی امکان حضور و پیاده روی یکی از فضانوردان ساکن در ایستگاه فضایی بین المللی روی زمین را فراهم نموده است.

به تازگی «السکاندر گرست» فضانورد آژانس فضایی اروپا موفق شد از ایستگاه فضایی بین المللی، کنترل ربات انسان نمای رولین جاستین را بدست گرفته و محوطه‌ی مرکز هوافضای آلمان واقع در اوبرپفافنهوفن را بگردد.

گرست  برای اولین بار تکنولوژی جدید را آزمایش کرده و به مدت دو ساعت، ربات یاد شده را کنترل نموده است. این مسئله نشان می‌دهد که در آینده‌ای نزدیک می‌توان از تکنولوژی یاد شده برای کاوش از راه دور سیارات استفاده کرد. بدین صورت دیگر نیازی برای فرود آمدن روی سیاره نخواهد بود و فصانوردان می‌توانند رباتی را به سطح سیاره فرستاده تا با کنترل آن به اکتشاف بپردازند.

بر اساس گزارشات آژانس فضایی اروپا، این ربات به منظور استفاده در پروژه‌های مختلف فضایی طراحی شده چرا که ارسال ربات‌ها به سیارات بسیار ارزانتر از ماموریت‌های اکتشافی تمام می‌شود. ماموریت‌های اکتشافی هزینه‌های سنگینی دارند اما با استفاده از ربات‌ها دیگر نیازی نیست سوخت زیادی برای فرود آمدن روی سطح سیاره‌ها مصرف گردد. این مسئله می‌تواند اکتشافات فضایی بیشتری را رقم زند.

مشکل اینجاست که ربات‌های پیشرفته نیز توانایی‌های محدودی دارند و در ماموریت‌های اکتشافی سیاره‌ها، فاصله‌ی ربات‌ها از دستگاه کنترلشان در زمین، به قدری زیاد است که ارسال و دریافت سیگنال رادیویی هر دستورالعمل برای آنها چندین دقیقه یا ساعت طول خواهد کشید. بدین ترتیب فرضیه‌ کنترل این دستگاه‌ها از زمین رد خواهد شد.

به همین دلیل فضانوردان سعی خواهند کرد که در مدار یک سیاره بمانند و سپس با ربات یاد شده در سطح آن به کاوش بپردازند.

ربات انسان نمای رولین جاستین که توسط پلتفرم پژوهشی DLR در سال ۲۰۰۸ میلادی توسعه یافته، ۱.۹۱ متر بلندی و ۲۰۰ کیلوگرم وزن دارد. قسمت های مختلف بدنه‌ی این ربات تا ۵۱ درجه قابلیت چرخش دارند و سنسور‌های گشتاور در تمامی مفاصل آن تعبیه شده است.

همچنین رولین جاستین به دو حسگر تعادلی، دو دوربین استریو، به همراه چهار دوربین رنگی مجهز شده و قادر است با سرعت ۷۲ کیلومتر در ساعت حرکت کند.

 

تماشا کنید: این کارخانه رباتیک در مدار زمین ماهواره و فضاپیما خواهد ساخت

The post یک روح در دو بدن؛ پیاده روی فضانورد ساکن ایستگاه فضایی روی زمین appeared first on دیجیاتو.

جادوی روس ها نفس فضانوردان را به آب تبدیل می کند

محققان روسی در حال توسعه سیستمی برای استخراج دی اکسید کربن از هوای درون فضاپیما و تجزیه آن به متان و آب هستند.

«انستیتوی تحقیق و توسعه مهندسی شیمیایی» NIIKhimMash که در زمینه سیستم های تسهیل زندگی در فضا فعالیت دارد، در گزارش سالانه خود از برنامه هایش برای ایجاد سیستم تبدیل CO2 به H2O خبر داده است.

این موسسه روسی پیش از این از ابزارهای دیگری برای فضانوردان رونمایی کرده که شامل دوش، سونا، دستشویی، ماشین لباسشویی و دیگر لوازم بهداشتی است. محققان روسی در مصاحبه با «اسپوتنیک» از مزایا و چالش های فنی استفاده از کربن دی اکسید در سیستم های بازیابی آب فضایی گفته اند:

در صورتی که میزان دی اکسید کربن موجود در هوا از حد خاصی فراتر رود، فرد بر اثر هیپرکاپنی یا افزایش کربن اکسید در خون دچار مشکلاتی نظیر اختلال در تنفس، سرگیجه و عدم تمرکز می شود. بنابراین فناوری های تبدیل و تجزیه دی اکسید کربن در فضا مورد استقبال قرار خواهند گرفت.

میزان دی اکسید کربن موجود در فضاپیما یا ایستگاه بین المللی فضایی نباید از ۰.۵ درصد بیشتر شود و در غیر این صورت فضانورد دچار هیپرکاپنی شده و توان جسمی و تمرکز خود را از دست خواهد داد. میزان غلظت مجاز دی اکسید کربن موجود در هوا روی زمین ۰.۰۳ درصد است و با رسیدن این میزان به ۱۳ درصد جان افراد به خطر خواهد افتاد.هیپرکاپنی در حال حاضر سیستم اصلی پالایش دی اکسید کربن در ایستگاه بین المللی Vozdukh است که توسط انستیتوی NIIKhimMash ساخته شده و برای جذب دی اکسید کربن و خارج کردن آن از ایستگاه فضایی از جاذب های «زئولیت» ویژه بهره می برد.

فضانوردان معتقدند که غلظت CO2 فعلی با اثرگذاری بر عروق باعث سرگیجه و مشکلات بینایی شده و باید سطح مجاز آن از .۰۵ درصد به ۰.۳ درصد یا حتی کمتر از آن کاهش پیدا کند، بنابراین توسعه ابزارهای قوی تر برای پاکسازی دی اکسید کربن اهمیت بالایی دارد.

تماشا کنید: نمای متفاوت زمین از دید ایستگاه فضایی بین المللی

The post جادوی روس ها نفس فضانوردان را به آب تبدیل می کند appeared first on دیجیاتو.

ویدیو‌های گرفته شده از فضا، رقص رعد و برق در کره‌ زمین را به نمایش می‌گذارند [تماشا کنید]

رعد و برق روی زمین ممکن است بسیار ترسناک و نگران کننده‌ به نظر برسد اما مشاهده‌ی همین پدیده در فضا می تواند بسیار چشم نواز باشد و دل هر تماشاگری را برباید. به تازگی ویدیوی تایم لپس جدیدی توسط نقشه‌بردار GLM ماهواره‌ی هواشناسی GOES-17 که در تاریخ دهم اسفند ماه سال قبل به فضا فرستاده شده بود، منتشر شده که رقص رعد و برق را در آمریکای شمالی و جنوبی نشان می‌دهد.

اداره ملی اقیانوسی و جوی با انتشار یک بیانیه رسمی اعلام نمود:

«این نقشه ‌بردار رعد و برقی را در نیمکره غربی مشاهده کرد و به هواشناسان خبر داد که طوفانی در حال شکل گیری است و لحظه به لحظه به قدرتمندتر و خطرناک‌تر می‌شود. اصولاً رعد و برق‌های پی در پی نشان دهنده‌ی شکل گیری طوفان‌هایی عظیم هستند. حین باران‌های سنگین، دیتای مخابره شده از GLM  می‌تواند نشان دهد که رعد و برق‌ها به تعویق افتاده‌اند یا در حال قوت گرفتن هستند. این دیتا وقتی با نقشه و اطلاعات دیگر ماهواره‌ها ترکیب می‌شوند، می‌توانند به کارشناسان کمک کنند تا هوای نامساعد و وقوع سیل را پیش از رخ دادن تخمین بزنند.»

البته باید در نظر داشت که ماهواره‌ی هواشناسی GOES-17 تنها ماهواره‌ای نیست که وضعیت رعد و برق کره‌‌ی زمین را تحت نظر قرار داده است. ماهواره‌‌ای GOES-16 هم این مسئله را در کره‌ی زمین مورد بررسی قرار داده و تا به حال توانسته به دانشمندان و متخصصین آب و هوا برای کنترل رعد و برق یاری برساند.

علاوه بر این فضانوردان و کیهان‌نوردان ایستگاه فضایی بین المللی می‌توانند طوفان رعد و برق سطح کره زمین را از فاصله‌ی ۴۰۰ کیلومتری مشاهده کنند. طی سالهای گذشته سرنشینان این ایستگاه فضایی تصاویر و ویدیو‌های جالبی از رقص رعد و برق در کره‌ زمین گرفته‌اند و با کاربران دیگر در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشته‌اند.

 

تماشا کنید: آذرخش در سرعت ۱۰۰۰ فریم در ثانیه چگونه به نظر می رسد

The post ویدیو‌های گرفته شده از فضا، رقص رعد و برق در کره‌ زمین را به نمایش می‌گذارند [تماشا کنید] appeared first on دیجیاتو.