اسپیس اکس در بیست و چهارمین پرتاب موفق خود، ماهواره TESS ناسا را به فضا فرستاد

ساعاتی پیش سازمان فضایی ناسا گامی مهم در راستای جستجو برای سیارات فراتر از منظومه شمسی برداشت و ماهواره جدید TESS را در پایگاه نیرو هوایی کیپ کاناورال و به کمک موشک فاکون ۹ اسپیس اکس به فضا پرتاب کرد. ماهواره TESS که جایگزینی برای تلسکوپ فضایی کپلر خواهد بود به بررسی ۲۰۰ هزار عدد از روشن ترین ستاره هایی که در همسایگی خورشید ما قرار دارند خواهد پرداخت.

بعد از آزمایش های اولیه در روز دوشنبه و بررسی سیستم های ناوبری و کنترل، اسپیس اکس یک پرتاب موفقیت آمیز دیگر را با موشک قدرتمند فالکون ۹ تجربه کرد و بخش پایینی این موشک بعد از اتمام ماموریت، روی کرجی «معلومه که هنوز دوستت دارم» این کمپانی، در اقیانوس اطلس فرود آمد.

ماهواره TESS ناسا

فضاپیمای TESS ناسا، در مداری طویل به دور زمین و در حداقل فاصله ۱۰۷ هزار کیلومتری از سطح کره خاکی قرار خواهد داشت تا از کمربند تشعشعی وان آلن دور بماند. اگرچه این ماهواره میدان دیدی تا ۴۰۰ برابر بهتر از تلسکوپ کپلر دارد، اما به صورت خاص بر یافتن سیارات در منظومه های نزدیک و جمع آوری اطلاعات مربوط به جرم، حجم، چگالی و مدار آنها متمرکز خواهد بود.

هدف اصلی ناسا از پرتاب ماهواره TESS جستجو برای سیارات سنگی و شبه-زمین است که ساختار و اکوسیستمی شبیه به کره خاکی در حال نابودی ما دارند. گفتنی است تلسکوپ کپلر از مدت ها پیش دچار نقص های فنی شده و مهندسین ناسا با شگردهای مختلف آن را سرپا نگه داشته اند؛ با این حال انتظار می رود که این تلسکوپ بزودی بازنشسته شده و جای خود را به ماهواره جوان تر و پر توان تر TESS بدهد.

The post اسپیس اکس در بیست و چهارمین پرتاب موفق خود، ماهواره TESS ناسا را به فضا فرستاد appeared first on دیجیاتو.

اسپیس اکس برای بازیابی کامل راکت فالکون ۹ از بالون های غول پیکر استفاده می کند

پرهزینه بودن سفرهای فضایی اغلب شرکت های فعال در این زمینه را به سمت توسعه راهکارهایی برای تولید قطعات چندبار مصرف و بازیابی آنها سوق داده و اسپیس اکس به عنوان یکی از کمپانی پیشرو در این زمینه به دنبال برداشتن گام های بزرگ دیگر در این راستا است.

این کمپانی پیش از این راکت های چندبار مصرف فالکون ۹ و فالکون هوی را با موفقیت آزمایش کرده که عملکرد چند مرحله ای دارند و با گذر از فازهای مشخص هر یک از این مراحل فعال می شوند. این شرکت تاکنون موفق شده مرحله اول فالکون ۹ را با موفقیت فرود آورد و حالا تصمیم دارد با استفاده از بالون های غول پیکر بخش نهایی آن را هم به سلامت به زمین بازگرداند.

ایلان ماسک، مدیرعامل این کمپانی اخیرا با انتشار یک پست در توییتر خود از برنامه های کمپانی متبوعش برای بازگردانی مراحل نهایی راکت خبر داده است:

اسپیس اکس سعی دارد با استفاده از بالون های غول پیکر سرعت مداری راکت مرحله نهایی را کاهش داده و آن را به زمین برگرداند.

برآوردهای این کمپانی نشان می دهد در سال جاری پرتاب هر راکت فالکون ۹ بالغ بر ۶۲ میلیون دلار هزینه به همراه خواهد داشت، آن هم در صورتی که مرحله اول آن با موفقیت بازیابی شود.فالکون 9با این حال اگر متخصصان این شرکت مرحله نهایی راکت را هم با استفاده از بالون های ارزان قیمت بازیابی کنند، این هزینه را تا حد زیادی کاهش داده و توان رقابت خود در سفرهای فضایی را افزایش می دهند. علاوه بر این با برگرداندن مرحله نهایی راکت به زمین به پاکسازی زباله های فضایی که به دغدغه ای جدی تبدیل شده، نیز کمک خواهد شد.

این کمپانی تا کنون انرژی و هزینه ی زیادی را صرف توسعه راکت های چند بار مصرف فالکون کرده و علاوه بر ناسا و بسیاری از شرکت های دیگر، علاقه مندان سفر به فضا هم امیدوارند این طرح هزینه سفرهای فضایی را بیش از پیش کاهش دهد.

The post اسپیس اکس برای بازیابی کامل راکت فالکون ۹ از بالون های غول پیکر استفاده می کند appeared first on دیجیاتو.

ابزار بزرگ ایلان ماسک در توسعه بزرگترین فضاپیمای تاریخ چه نقشی دارد؟

ایلان ماسک، بنیانگذار اسپیس اکس در اینستاگرام خود تصویری از یک ابزار فلزی غول پیکر را به نمایش گذاشته که قرار است در توسعه بزرگترین سامانه حمل و نقل فضایی تاریخ مورد استفاده قرار گیرد.

این سامانه که «راکت فالکون بزرگ» یا BFR نام دارد از دو سیستم چندبار مصرف تشکیل شده که شامل بوستر ۵۸ متری است که فضاپیمای ۴۸ متری نیز روی آن سوار شده و ارتفاع آن در مجموع به ۱۰۶ متر می رسد. بوستر این سیستم ترکیبی از ۳۷ موتور است که ۳۱ دستگاه از آنها روی راکت و شش دستگاه نیز روی فضاپیما قرار داشته و قدرتی دو برابر راکت «ساترن ۵» را تولید خواهند کرد.

این سامانه حمل و نقل قرار است فضای کافی برای انتقال ۱۰۰ سرنشین و ۱۵۰ تن بار به مدار دور زمین را داشته باشد و در صورت سوخت گیری مجدد در فضا می تواند طی شش ماه به کره مریخ برسد. ماسک این پروژه را در اولویت قرار داده و در بهمن ماه از تمرکز بر توسعه بخش های دشوارتر پروژه آن خبر داد:

توسعه فضاپیمایی که قابلیت استفاده مجدد داشته باشد به مراتب از بوستر دشوارتر است و به همین خاطر ما ابتدا روی آن تمرکز کرده ایم.

پست جدید ماسک نشان دهنده چه چیزی است؟

تصویر جدیدی که ماسک در اینستاگرام به اشتراک گذاشته چندان با کیفیت نبوده و اطلاعات زیادی را ارائه نمی کند. با این حال از خودروی تسلا مدل ۳ کنار آن می توان به عنوان معیاری برای برآورد سایز این ابزار استفاده کرد.فیبر کربن

از آنجا که تسلا مدل ۳ ۴٫۷ متر طول دارد، قطر این ابزار حدودا ۹ متر و طول آن باید ۱۲ متر باشد. قطعات داخلی و هرزگرد مرکزی حاکی از این است که کل ابزار قابلیت چرخش دارد. ابعاد مذکور با آخرین توصیفات ماسک از فضاپیمای BFR مطابقت دارد و چرخان بودن آن هم با برنامه های اسپیس اکس برای تولید بدنه فضاپیما از فیبر کربن جور درمی آید.

فیبر کربن ماده ای به مراتب مقاوم تر از فلز و ۵۰ درصد سبک تر از آلومینیوم است که در ساخت هواپیما و اتومبیل های فرمول یک به کار برده می شود.

امروزه بسیاری از تولیدکنندگان راکت الیاف فیبر کربن را در تانکر های سوخت و قطعات دیگر مورد استفاده قرار می دهند چرا که وزن کمتر به معنی قابلیت حمل بار بیشتر است. از نظر امنیت هم این الیاف در برابر دمای فوق سرد و فشار ناشی از پرتاب مقاومت بسیار بالایی دارند.

ماسک در پست اینستاگرامی خود تایید کرده که این ابزار برای ایجاد کمپوزیت های فیبر کربن مورد استفاده قرار می گیرد و البته کار با ابزارهای غول پیکر چیزی است که در تخصص اسپیس اکس قرار دارد.

این کمپانی در بخش هایی از راکت فالکون هوی نیز از فیبر کربن استفاده می کند، برای مثال ماسک در پاییز سال قبل از مخزن سوختی با قابلیت ذخیره ۱۲۰۰ تن اکسیژن مایع رونمایی کرد که از فیبر کربن ساخته شده بود.

در آن زمان پیمانکاری به نام «صنایع جانیکی» در تولید مخزن تانکر مشارکت داشت اما اینبار تمام کارها توسط خود اسپیس اکس انجام خواهد شد.

کمپوزیت فیبر کربن چگونه تولید می شود

رشته های فیبر کربن در صنایع هوافضا کارایی چندانی ندارد و پیش از آن باید بافته شده، به چسب آغشته گشته و در معرض حرارت قرار بگیرند که به کمک ابزارهای رباتیک صورت می گیرد.

در ویدئوی تایم لپس زیر رباتی را می بینیم که رشته های فیبر کربن را اطراف یک محور چرخان بافته و سپس لایه ای از مواد چسبناک را به آن اضافه می کند. در مرحله بعد کارکنان الیاف را در معرض حرارت قرار می دهند تا کمپوزیت نهایی به دست آید.

آنچه که در ویدئوی بالای دیدیم در مقیاسی کوچک انجام می گیرد و پروژه اسپیس اکس احتمالا رکوردهای قبلی در این زمینه را جابجا خواهد کرد. این کمپانی در دفتر اصلی خود فضای کافی برای این کار را ندارد و به همین خاطر در پی ساخت کارخانه راکت مریخ با مساحتی بالغ بر ۲۵۰ هزار متر مربع در فضایی به مساحت ۱۸ هکتار در لس آنجلس است.

ظاهرا این کمپانی در حال حاضر ابزار خود را به چادری ۲۰ هزار مترمربعی در نزدیکی کارخانه در دست ساخت منتقل کرده است.

این کمپانی علاوه بر فضای وسیع به ربات های بزرگی هم نیاز دارد که مسئولیت مراحل مختلف تولید کمپوزیت فیبر کربن را بر عهده بگیرند. برای درک بهتر چگونگی اجرای این فرایند در مقیاس بزرگ، ویدئوی کوتاه زیر از تولید یک مخزن سوخت فیبر کربن با قطر ۵٫۴ متر در مرکز فضایی مارشال ناسا را تماشا کنید.

نخستین ماموریت مریخ چه زمانی صورت خواهد گرفت؟

پس از اطمینان از عدم وجود هیچ منفذی در بدنه فضاپیما، فیبر کربن از قالب آن جدا شده و قطعات دیگر از جمله باله پایدارسازی پرواز و مخزن بار مخروطی به آن متصل می شود.

در ادامه مهندسان اسپیس اکس چهار موتور راکت رپتور، دو موتور اضافه، لوله ها، تانکر های سوخت داخلی و قطعات الکترونیکی دیگر را که برای پرتاب راکت لازم است، به هم متصل می کنند.BFRماسک سال گذشته مدعی شد که اولین فضاپیمای غول پیکر BFR که حدود ۱۰٫۶ متر از شاتل ناسا بزرگتر است تا اوایل سال ۲۰۱۹ آماده آزمایش خواهد بود و با این فرض که فضاپیما در طول آزمایش دچار سانحه خاصی نشود، روی بوستر BFR سوار خواهد شد.

وی همچنین تاکید کرد که نخستین پرواز آزماشی به مریخ در سال ۲۰۲۲ صورت گرفته و در صورتی که با موفقیت همراه باشد نخستین گروه از فضانوردان سال ۲۰۲۴ به مریخ اعزام خواهند شد.

مدیرعامل اسپیس اکس امیدوار است به لطف راکت بزرگ فالکون بتواند مریخ را به مکانی برای زندگی انسان ها در آینده مبدل سازد:

در صورت وقوع یک جنگ جهانی یا فاجعه ای دیگر باید مطمئن شویم که افرادی برای حفظ نژاد انسان به ماه یا مریخ کوچ کنند. در چنین شرایطی در مریخ به اقلام مختلف از آهن گرفته تا پیتزا نیاز خواهیم داشت و با استفاده از BFR زیرساخت اولیه از جمله مخازن سوخت، نیروگاه، و شرایط لازم برای رشد گیاهان ضروری را مهیا خواهیم کرد.

با توجه به سابقه نه چندان درخشان ماسک در برآورد خوش بینانه جدول زمانی پرتاب فالکون هوی و تاخیرهای مکرر در آن ممکن است پرتاب های آزمایشی BFR به تاریخ دیگری موکول شوند.

The post ابزار بزرگ ایلان ماسک در توسعه بزرگترین فضاپیمای تاریخ چه نقشی دارد؟ appeared first on دیجیاتو.

پخش ویدیو از راکت های اسپیس اکس منوط به دریافت مجوز شد

هفته‌ی گذشته کمپانی اسپیس اکس نتوانست ویدیو‌ هایی زنده از ماهواره‌‌های ایریدیم جدید که به تازگی به همراه یک راکت فالکون ۹ به مدار زمین فرستاده شده بودند، برای طرفدارانش مخابره کند. این مسئله بدین دلیل است که کمپانی ایلان ماسک، هنوز نتوانسته مجوز‌های لازم برای پخش تصویر زنده از مدار زمین را اخذ کند.

جریان از این قرار است که یک قوانین مبهمی پیرامون پخش زنده‌ی ویدیو‌های اسپیس اکس وجود دارد چرا که اداره ملی اقیانوسی و جوی آمریکا جدیداً تصمیم گرفته که قوانین قدیمی و سنتی را در بستری جدید به کار برد. این آژانش اعلام نموده که اسپیس اکس و کمپانی‌ های تجاری فضایی دیگر باید برای پخش ویدیو‌ از مدار زمین به این ارگان درخواست مجوز رسمی ارائه دهند.

بر اساس اعلانیه رسمی ارگان یاد شده، هرگونه پخش تصویر نظیر عکس و ویدیو‌ از پرتاب راکت‌ها به مدار زمین در هر شرایطی نیازمند مجوز رسمی اداره ملی اقیانوسی و جوی است.

جالب اینجاست که این قانون از سال ۲۰۱۰ وجود داشته و از آن زمان تا به حال اسپیس اکس بدون داشتن مجوز رسمی، تصاویر زیادی از مدار زمین طی پرتاب‌‌های مختلف خود منتشر نموده است که قانون مذکور را بارها زیر پا گذاشته است.

با بررسی دقیق قانون مذکور، به نظر می‌رسد دوربین های اسپیس اکس نیازی به اخذ مجوز نداشته‌ اند چرا که در توضیحات این قوانین نوشته شده که دوربین‌های دستی کوچک، سیستم‌های سنجش فضایی از راه دور به حساب نمی‌آیند و بنابراین نیازی به اخذ مجوز ندارند.

حال اسپیس اکس اعلام نموده که با اداره ملی اقیانوسی و جوی در حال مذاکره است تا در آینده‌ ای نزدیک بتواند تصاویری زنده از مدار زمین برای طرفدارانش مهیا کند. بر اساس این مذاکرات اسپیس اکس قادر خواهد بود تا تصاویر و ویدیو های زنده‌ای از پرتاب فالکون بعدی در ماه آینده مخابره کند.

The post پخش ویدیو از راکت های اسپیس اکس منوط به دریافت مجوز شد appeared first on دیجیاتو.